HII przyspiesza produkcję dronów ROMULUS

HII włącza stocznię Halimar Shipyard z Morgan City w Luizjanie do sieci zakładów pracujących przy bezzałogowych jednostkach nawodnych ROMULUS. To kolejny sygnał, że amerykański przemysł okrętowy coraz poważniej traktuje seryjną budowę morskich systemów bezzałogowych.

Huntington Ingalls Industries (HII) to największy amerykański koncern stoczniowy pracujący na rzecz sił zbrojnych USA. Do grupy należą stocznie Newport News Shipbuilding i Ingalls Shipbuilding, znane z budowy lotniskowców, okrętów podwodnych, niszczycieli rakietowych i okrętów desantowych. W ostatnich latach HII mocniej rozwija także systemy bezzałogowe w ramach działu Mission Technologies.

ROMULUS wychodzi poza etap pojedynczych konstrukcji

Amerykański koncern stoczniowy HII poinformował, że Halimar Shipyard będzie budować jednostki ROMULUS 151 w ramach rozbudowywanej sieci produkcyjnej programu. Stocznia ma budować kompletne jednostki i współpracować z Breaux Brothers Enterprises, również działającą w Luizjanie. Według HII, w Breaux Brothers trwa obecnie budowa pięciu jednostek ROMULUS 151.

Nie jest to najbardziej widowiskowa część programu dotycząca systemów bezzałogowych. Jest jednak najważniejsza z punktu widzenia tego, czy nowy sprzęt pozostanie ciekawym pokazem techniki, czy stanie się uzbrojeniem produkowanym w większej liczbie. HII wyraźnie stawia na drugi wariant.

Stocznie z Luizjany mają zwiększyć tempo produkcji

Włączenie Halimar Shipyard ma zwiększyć możliwości produkcyjne programu ROMULUS i skrócić czas dostaw. HII podkreśla doświadczenie tej stoczni w budowie jednostek dla odbiorców komercyjnych i rządowych, a także jej położenie na wybrzeżu Zatoki Meksykańskiej.

Ten kierunek jest czytelny. Zamiast opierać cały program na jednym zakładzie, HII buduje sieć partnerów przemysłowych. W praktyce oznacza to rozłożenie prac między kilka podmiotów: stocznie, wykonawców konstrukcji, projektantów i firmy odpowiedzialne za wyposażenie. Takie podejście ma ograniczać ryzyko opóźnień i pozwalać na stopniowe zwiększanie produkcji, gdy pojawią się większe zamówienia.

Drony morskie jako problem przemysłowy

ROMULUS to rodzina modułowych bezzałogowych jednostek nawodnych, rozwijanych z myślą o rozpoznaniu, obserwacji, działaniach przeciwminowych i uderzeniowych. HII wskazuje również na możliwość ich użycia do zwalczania systemów bezzałogowych oraz współpracy z bezzałogowymi pojazdami podwodnymi i powietrznymi.

Warto jednak zwrócić uwagę nie tylko na same zadania, ale na zaplecze produkcyjne. Drony morskie przestają być wyłącznie tematem pokazów, testów i wizualizacji. Dziś nie wystarczy już zaprojektować udanego drona morskiego. O znaczeniu programu przesądza także to, czy przemysł potrafi budować takie jednostki seryjnie i bez wieloletnich opóźnień.

HII próbuje odpowiedzieć właśnie na to pytanie. Rozbudowa sieci produkcyjnej ROMULUS pokazuje, że w Stanach Zjednoczonych morska autonomizacja jest traktowana nie tylko jako wyzwanie technologiczne, ale również jako zadanie dla przemysłu okrętowego. Bez stoczni, ludzi, dostawców i sprawnego podziału prac nawet najlepszy projekt pozostanie tylko prototypem.

Większa sieć, większa odporność programu

Do programu ROMULUS, obok Halimar Shipyard i Breaux Brothers Enterprises, zaangażowane są także inne podmioty przemysłowe, w tym Bayou Metals oraz biuro projektowe Incat Crowther z Sydney. HII przedstawia ten układ jako model rozproszonej produkcji, który ma zwiększyć odporność łańcucha dostaw i ułatwić budowę kolejnych jednostek.

To ważne także z szerszej perspektywy. Amerykańska marynarka wojenna i siły morskie państw sojuszniczych coraz mocniej interesują się systemami bezzałogowymi, ale sam popyt nie wystarczy. Potrzebne jest jeszcze zaplecze, które będzie w stanie dostarczać je nie pojedynczo, lecz seriami.

ROMULUS ma być właśnie takim programem: nie tylko nową rodziną bezzałogowych jednostek nawodnych, lecz także próbą stworzenia przemysłowego modelu ich szybkiej budowy.

Źródło: ROMULUS