Support for the urgent need to modernise the Navy

The Shipbuilding Council, in support of the call of the Polish Industrial Lobby, calls for urgent modernization of the Polish Navy, stressing the need to launch the MEJCZNIK programme. This programme aims to create modern frigates that will meet NATO standards and respond to modern sea challenges.

In the light of the increasing defence needs of the country, experts point to the need to acquire at least four such units, which will not only strengthen Polish air defence, but will also increase the ability to deter and project forces internationally.

"The echoes of President Andrzej Duda's recent speech during the "Anakonda-20" exercise in which the Armed Forces Superior raised issues about the modernization of the Navy. In addition to the position previously published by the Polish Industrial Lobby, its position has just been presented by the Ship Construction Council in a position signed by its secretary, Sylwester Pietrzak"

Joining the above PLP posts at the same time, I call for the launch of the most priority MEASURANT Programme in an updated version, as the tactical and technical requirements formulated in 2012/2013 do not meet the requirements of modern, maritime theatre of war activities and defence needs of the state.

It is advisable that these be ships equivalent to units in the naval forces of frigate-class allied states, with a special indication of the carrier of comprehensive air and missile defence systems, with simultaneous ability to perform hits on land objects from the same launchers. Not only European NATO standards but also the appreciation of this class of ships by our most important ally, the United States, support this necessity. This is confirmed by the final decision to acquire this class of ships for the United States Navy.

Because every attempt to initiate the MEASURANT programme meets the immediate imposibilism manifested in any attempt to prove the lack of competence of the Polish State in the area of operational, management and industrial capabilities, I propose the following solutions:

The selection of frigates for the MEASURING programme should include operationally tested units, among which the MW Inspectorate will receive three projects to choose from.

EXPLANATORY MEMORANDUM: Ship crews of allied naval forces spend an average of 120 to 180 days at sea, crews of Polish MW ships at the same time spend between 10 and 30 days at sea. Allied naval forces base their fleets on frigates or corvettes of the size of frigates. In the case of the Polish MW, the core of the forces are combat protection units, not punch units. Both frigates are technology of the 1960s, and during their service in Poland only once actual shooting of anti-aircraft rockets was performed and not once were water-water rockets fired.

The Orkan-type rocket ships, by name, have never carried out real shooting with water-water rockets constituting their basic weaponry. We have a situation of achieving further levels of command by generations of officers who have never done a basic combat task in their military career. The painful truth is that in the Polish MW there is no experience which allows for comprehensive and correct definition of requirements for the ship of the modern battlefield.

Ban any interference and attempts to adapt the selected project.

UZASADNIENIE: Ze względu na swoją kompleksowość i różnorodność zainstalowanych systemów w projekty okrętowe bywa zaangażowanych do 14 gestorów systemów, podczas gdy w programie pocisku przeciwpancernego Spike był 1, a w przypadku czołgu Leopard zaledwie 2. Efekt tak licznej grupy gestorów w przypadku projektów okrętowych jest taki, że każdy z nich definiuje wymagania taktyczno-techniczne we własnym, ściśle określonym obszarze, bez sprawdzania ich wpływu na systemy zarządzane przez innych gestorów. Nie jest wyjątkiem że wymagania zdefiniowane przez różnych gestorów są wzajemnie sprzeczne, objawiają się dopiero na etapie projektowania okrętu, a czasami dopiero na etapie budowy. W efekcie końcowym generowane są ponadplanowe koszty oraz wydłuża się czas realizacji.

Wzorcowym przykładem takich problemów jest projekt Ratownik, gdzie „chciejstwo” gestora i nadmiarowe dodawanie systemów wykraczających poza planowane zadania okrętu doprowadziło planowane koszty budowy do poziomów nieakceptowalnych przez Inspektorat Uzbrojenia MON.

To manage the project MEASURANT hire a specialist company.

UZASADNIENIE: Program okrętowy o takiej skali jak MIECZNIK nie był nigdy, w przeszłości, realizowany przez polski przemysł stoczniowy dlatego powinien od początku być zarządzany przez specjalistyczną firmę mającą doświadczenie w projektach okrętowych. Podobne rozwiązania stosują kraje posiadające znacznie bardziej doświadczone i rozbudowane siły morskie. Przykładem może być tu Norwegia. Takie rozwiązanie ograniczy ryzyka realizacji projektu oraz pozwoli utrzymać koszty budowy w założonych ramach budżetowych i czasowych.

Zgodnie z metodologią kalkulacji operacyjnych konieczne jest pozyskanie co najmniej 4 okrętów tej klasy. Po pierwsze, jest to niezbędne dla stworzenia systemu Obrony Przestrzeni Powietrznej Państwa z kierunku morskiego, a po drugie do pozyskania zdolności osłony przed uderzeniami z powietrza własnych wojsk lądowych na kierunku nadmorskim, zarówno w operacji obronnej państwa jak i w misjach poza granicami kraju.

Uzupełnienie okrętowych systemów uzbrojenia o rakiety zdolne do rażenia celów lądowych na dużych odległościach, w liczbie przewyższającej kilkakrotnie liczbę rakiet które mogłyby potencjalnie przenosić okręty podwodne nowego typu stworzy nową zdolność operacyjną sił morskich w postaci odstraszania.

Tak jak projekt Centralnego Portu Komunikacyjnego ma przenieść Polskę na kolejny szczebel rozwoju organizacyjnego i dać impuls do przebudowy systemu transportowego państwa, tak projekt okrętu obrony powietrznej i przeciwrakietowej MIECZNIK powinien stanowić nie tylko impuls do rozwoju obronnego budownictwa okrętowego, ale też do mentalnej rewolucji w postrzeganiu funkcji sił morskich w systemie bezpieczeństwa państwa oraz ich roli w systemie bezpieczeństwa interesów ekonomicznych.

Stąd apeluję do wszelkich możliwych środowisk, którym zależy zarówno na wzmocnieniu bezpieczeństwa narodowego jak i podtrzymaniu rozwoju gospodarczego Polski, o wsparcie w uruchomieniu programu „Miecznik” – jednego z najważniejszych programów nie tylko dla Polskiej Marynarki Wojennej, ale jako programu o niezmiernie istotnym znaczeniu w kontekście całych Sił Zbrojnych RP.

Sekretarz Rady Budowy Okrętów

inż. Sylwester Pietrzak