Ostatnia fregata typu Mogami zwodowana

22 grudnia w stoczni Mitsubishi Heavy Industries w Nagasaki odbyło się wodowanie przyszłej fregaty Yoshi (FFM 12). Jednostka ta domyka pierwszą serię fregat typu Mogami budowanych dla Japońskich Morskich Sił Samoobrony. Tym samym program 30FFM w swojej pierwotnej konfiguracji osiągnął zakładany finał produkcyjny.

Geneza programu 30FFM

Program fregat typu Mogami został uruchomiony w drugiej połowie minionej dekady jako odpowiedź na potrzebę szybkiej wymiany starzejących się niszczycieli eskortowych starszej generacji. Założeniem była budowa nowoczesnych okrętów nawodnych zdolnych do realizacji szerokiego spektrum zadań przy jednoczesnym skróceniu cyklu projektowo-produkcyjnego. W praktyce oznaczało to postawienie na wysoką automatyzację, ograniczenie liczebności załogi oraz standaryzację rozwiązań konstrukcyjnych.

Stępkę prototypowej fregaty Mogami (FFM 1) położono sześć lat temu. Od tego momentu program realizowany był w tempie rzadko spotykanym w segmencie dużych okrętów bojowych. Osiem jednostek znajduje się już w służbie, natomiast Yoshi zamyka dwunastookrętową serię przewidzianą w pierwotnym planie.

Fregata Yoshi – ostatnia z pierwszej serii

Przyszła fregata Yoshi (FFM 12) została zamówiona w lutym 2024 r., a jej wejście do służby planowane jest na początek 2027 r. Nazwa okrętu nawiązuje do rzeki w prefekturze Okayama i po raz pierwszy pojawia się w historii japońskich okrętów wojennych. Jednostka formalnie kończy realizację pierwszej transzy programu 30FFM, który pierwotnie zakładał budowę 22 fregat, lecz został zredukowany do 12.

Kontynuacja w wariancie zmodernizowanym

Zakończenie budowy Yoshi nie oznacza końca samego programu. Japonia planuje dalszą produkcję fregat w wariancie zmodernizowanym, w którym szczególny nacisk położono na rozwój zdolności w zakresie poszukiwania i zwalczania okrętów podwodnych. Ma to bezpośredni związek z sytuacją bezpieczeństwa w regionie, gdzie aktywność flot państw dysponujących rozbudowanymi siłami podwodnymi pozostaje jednym z kluczowych czynników planistycznych.

Mogami jako projekt eksportowy

Zmodernizowana wersja fregaty typu Mogami została również wybrana jako punkt wyjścia do opracowania nowych okrętów dla Royal Australian Navy. W ramach programu SEA 3000 Australia planuje pozyskanie do 11 okrętów klasy fregata, które mają zastąpić eksploatowane obecnie jednostki typu Anzac. Japońska oferta oparta na Mogami pokonała konkurencyjny projekt MEKO A200, co otworzyło kolejny etap rozmów między Canberrą a Tokio.

Departament Obrony Australii zakłada zawarcie wiążących umów handlowych w 2026 r., obejmujących zarówno współpracę przemysłową, jak i kwestie rządowe. Dla Japonii oznacza to pierwszy tak znaczący sukces eksportowy w segmencie okrętów wojennych klasy fregata.

Symboliczne domknięcie ostatniego etapu

Wodowanie Yoshi nie jest jedynie kolejnym punktem w kalendarzu stoczni Mitsubishi – to finał, który pokazuje, że seryjna budowa nowoczesnych fregat może wyglądać inaczej niż znane nam mozolne projekty ciągnące się latami. Japończycy zrobili coś, co w branży często uchodzi za sprzeczność: połączyli tempo z jakością. Nie byłoby tego bez twardej konsekwencji – od politycznej decyzji, przez wyciąganie wniosków po każdej kolejnej jednostce, po bezlitosne dopinanie harmonogramów i kulturę doskonalenia procesów, w której Lean nie jest modnym hasłem, tylko codzienną praktyką.

Przyszła fregata Yoshi (FFM 12) formalnie zamyka pierwszą serię, ale faktycznie otwiera nowy rozdział – bo program 30FFM stał się dla Tokio dowodem, że nowoczesne okręty można budować szybko, solidnie i z myślą o eksporcie. To granica, za którą zaczyna się nie tylko kolejna partia fregat, ale i rozmowy z Australią – a więc gra na zupełnie innym poziomie, w której Japończycy już dziś nie wyglądają na przypadkowych gości.