Mikroplastik w żyjących organizmach na dnie oceanów

Koreańscy naukowcy wykryli mikroplastik u 92 proc. organizmów żyjących w rejonie kominów hydrotermalnych na głębokości przekraczającej 2 tys. metrów. Badaniom poddano ślimaki i małże pobrane z dna Oceanu Indyjskiego oraz południowo-zachodniej części Pacyfiku.

Mikroplastik znaleziono niemal we wszystkich badanych organizmach

Badania przeprowadzili naukowcy z Korea Research Institute of Bioscience and Biotechnology (KRIBB) oraz Korea Institute of Ocean Science and Technology (KIOST). Przeanalizowali ślimaki i małże pobrane z dna oceanicznego w rejonach kominów hydrotermalnych, położonych na głębokości ponad 2 tys. metrów.

Mikroplastik wykryto u 92 proc. badanych organizmów. Średnio w każdym z nich znajdowały się 3,42 cząstki tworzyw sztucznych.

Wyniki pokazują, że zanieczyszczenie mikroplastikiem obejmuje również ekosystemy głębinowe, dotychczas uznawane za stosunkowo odizolowane od bezpośredniej działalności człowieka.

Tworzywa sztuczne obecne także w głębinach

Najczęściej wykrywanym tworzywem był polistyren, szeroko stosowany między innymi do produkcji opakowań i wyrobów jednorazowego użytku. Jego obecność w organizmach głębinowych wskazuje, że cząstki plastiku przemieszczają się z powierzchni oceanu do jego najgłębszych warstw.

Oznacza to, że zanieczyszczenie tworzywami sztucznymi nie ogranicza się do wód przybrzeżnych ani powierzchni mórz i oceanów. Mikroplastik przenika również do ekosystemów położonych poza zasięgiem światła słonecznego.

Sposób pobierania pokarmu i wpływ na gromadzenie mikroplastiku

Badacze stwierdzili również, że miejsce gromadzenia się mikroplastiku w organizmie zależy od sposobu pobierania pokarmu.

U ślimaków żywiących się mikroorganizmami występującymi na dnie morskim cząstki tworzyw sztucznych znajdowano przede wszystkim w układzie pokarmowym. U małży filtrujących wodę mikroplastik był natomiast rozmieszczony bardziej równomiernie w tkankach całego organizmu.

Zdaniem naukowców wyniki te pokazują, że sposób odżywiania wpływa zarówno na drogę przedostawania się mikroplastiku do organizmu, jak i na miejsce jego późniejszego gromadzenia.

Więcej mikroplastiku w próbkach z Oceanu Indyjskiego

Naukowcy porównali również próbki pobrane z dwóch akwenów. Organizmy pochodzące z Oceanu Indyjskiego zawierały w przeliczeniu na masę ciała nawet 14,7 razy więcej mikroplastiku niż organizmy z południowo-zachodniego Pacyfiku.

Autorzy badania przypuszczają, że różnica może wynikać ze skali działalności człowieka w rejonie Oceanu Indyjskiego, a także z przebiegu prądów morskich, które przenoszą zanieczyszczenia na znaczne odległości.

Dane przydatne w monitorowaniu środowiska morskiego

Wyniki badania potwierdzają, że zanieczyszczenie plastikiem obejmuje również ekosystemy związane z głębinowymi kominami hydrotermalnymi. Mikroplastik jest więc obecny nie tylko na powierzchni oceanów i w wodach przybrzeżnych, lecz także w organizmach żyjących tysiące metrów poniżej poziomu morza.

Zdaniem naukowców uzyskane dane mogą być wykorzystywane w monitorowaniu stanu środowiska morskiego oraz w ocenie skali występowania mikroplastiku w morzach i oceanach naszego globu.