Navantia zapewni wsparcie dla tureckiego lotniskowca desantowo-dronowego

8 kwietnia w Ankarze hiszpański koncern stoczniowy Navantia oraz turecka Generalna Dyrekcja Stoczni Marynarki Wojennej (TGM) podpisali porozumienie ramowe dotyczące utrzymania i wsparcia eksploatacji lotniskowca desantowo-dronowego TCG Anadolu.

Navantia zapewni utrzymanie techniczne i wsparcie eksploatacji TCG Anadolu

Hiszpańska Navantia będzie zapewniać wsparcie cyklu życia dla tureckiego lotniskowca dronowego TCG Anadolu. Porozumienie ramowe w tej sprawie zostało podpisane 8 kwietnia w siedzibie TGM w Ankarze przez dyrektora handlowego Navantii na Europę i Turcję Alfonso Valeę Gonzáleza oraz dyrektora generalnego TGM Emre Dinçera. 

Umowa obejmuje utrzymanie i naprawy TCG Anadolu, wsparcie techniczne realizowane na miejscu i zdalnie, aktualizację dokumentacji oraz szkolenie załogi i personelu technicznego. Przyjęto elastyczną formułę współpracy, w ramach której strona turecka będzie mogła zamawiać konkretne usługi okresowo lub zależnie od bieżących potrzeb, w trybie zapytań ofertowych. Celem jest utrzymanie pełnej gotowości eksploatacyjnej systemów, urządzeń i wyposażenia okrętu. Porozumienie zawarto na trzy lata z możliwością przedłużenia o kolejne trzy. 

Hiszpański projekt, turecka budowa

TCG Anadolu został zbudowany w tureckiej stoczni SEDEF na bazie projektu Navantii, wywodzącego się z hiszpańskiego typu Juan Carlos I. Kontrakt na budowę podpisano w 2015 roku. Po stronie Navantii znalazły się wsparcie inżynieryjne oraz transfer technologii, jak również dostawa pięciu zespołów prądotwórczych z jej fabryki silników i systemu kontroli platformy IPMS opracowanego przez Navantia Sistemas. 

Nowe porozumienie wpisuje się w szerszą współpracę przemysłową między Hiszpanią i Turcją wokół tego programu. W komunikacie podkreślono też, że od 2023 roku obowiązuje odrębna umowa na dostawy części zamiennych dla TCG Anadolu, co wzmacnia ciągłość wsparcia dla tej jednostki. 

Z perspektywy użytkownika taki model współpracy ma znaczenie praktyczne. W przypadku nowoczesnych okrętów wojennych o rzeczywistej wartości bojowej jednostki decydują nie tylko jej parametry projektowe, lecz także sprawne zaplecze techniczne, dostęp do dokumentacji oraz relacja z dostawcą kluczowych systemów.

Ten etap zwykle przyciąga mniej uwagi niż budowa okrętu, choć w codziennej służbie bywa równie ważny. To właśnie w obszarze utrzymania technicznego najwyraźniej widać, czy przemysłowy partner pozostaje częścią programu także po podniesieniu bandery. W tym przypadku odpowiedź wydaje się jednoznaczna.