Partnerzy portalu
Od remontów do fregat – transformacja PGZ Stoczni Wojennej
Autor:Mariusz Dasiewicz
Realizacja największych w historii polskiej marynarki programów modernizacyjnych wymaga solidnego zaplecza przemysłowego. To właśnie PGZ Stocznia Wojenna w Gdyni stała się centrum kompetencyjnym odpowiedzialnym za wdrażanie programów Miecznik, Ratownik czy (jako konsorcjant) Kormoran II. Jak przebiegała transformacja zakładu i jakie kompetencje oferuje dziś Marynarce Wojennej RP?
W artykule
Od remontów do nowych budów
Jeszcze kilka lat temu działalność stoczni koncentrowała się głównie na remontach i modernizacjach jednostek będących w służbie. Włączenie w 2017 roku do struktur Polskiej Grupy Zbrojeniowej zapoczątkowało proces stopniowego przekształcania profilu działalności. Przełomowym momentem było otrzymanie kontraktu na budowę trzech fregat w ramach programu Miecznik – pierwszego tak dużego programu nowych budów realizowanego w Stoczni od dekad.
Dziś PGZ SW łączy tradycyjne kompetencje w zakresie remontów z rosnącymi możliwościami projektowania i budowy nowych jednostek. Równolegle realizowane są program budowy okrętu ratowniczego Ratownik oraz dostawy zaawansowanych systemów dla niszczycieli min Kormoran II.
Nowoczesna infrastruktura w Stoczni
Kluczowym elementem transformacji był program inwestycyjny obejmujący budowę nowej infrastruktury produkcyjnej. Powstała między innymi Hala Kadłubowa o wysokości 46 metrów – jedna z najwyższych tego typu konstrukcji w Polsce, wyposażona w suwnice o udźwigu do 100 ton. Uzupełnia ją Hala Produkcyjna o powierzchni 5000 m², w której realizowane są prace wyposażeniowe.
Modernizacji poddano również istniejące obiekty, w tym dok pływający o udźwigu 8000 ton oraz podnośnik mechaniczny. Całość uzupełnia kompleks laboratoriów i stanowisk testowych, umożliwiających weryfikację systemów przed ich montażem na każdym z okrętów.
Zespół i kompetencje technologiczne
Wzrost skali działalności przełożył się na systematyczne powiększanie zespołu. W ciągu ostatnich lat liczba pracowników wzrosła z około 500 do około 800 osób. Szczególnie wzmocniono biuro projektowe, które dziś zatrudnia blisko 100 specjalistów zajmujących się projektowaniem okrętów i systemów okrętowych.
Stocznia wykorzystuje nowoczesne narzędzia projektowe, w tym oprogramowanie FORAN umożliwiające tworzenie cyfrowych modeli 3D okrętów. Takie podejście pozwala na optymalizację procesów produkcyjnych i minimalizację ryzyka błędów na etapie budowy.
Ośrodek Elektroniki i Uzbrojenia
Istotnym elementem kompetencji Stoczni jest własny Ośrodek Elektroniki i Uzbrojenia, specjalizujący się w projektowaniu i integracji systemów okrętowych. Ośrodek rozwija między innymi Zintegrowane Systemy Łączności wykorzystywane na okrętach programu Kormoran II oraz przygotowuje rozwiązania dla fregat Miecznik.
Kompetencje w zakresie systemów elektronicznych pozwalają na oferowanie kompleksowych usług – od projektowania przez produkcję po integrację i wsparcie eksploatacyjne.
Współpraca z partnerami technologicznymi
Realizacja zaawansowanych projektów okrętowych wymaga ścisłej współpracy z międzynarodowymi partnerami technologicznymi. PGZ SW współpracuje między innymi z brytyjskim Babcock International w ramach programu Miecznik, niemiecką firmą Rohde & Schwarz przy systemach łączności czy holenderską OSI Maritime Systems w zakresie nawigacji.
Transfer technologii i know-how od doświadczonych partnerów pozwala na budowanie własnych kompetencji w kluczowych obszarach technologicznych. Równolegle rozwijana jest współpraca z krajowymi dostawcami i kooperantami.
PGZ Stocznia Wojenna – perspektywy rozwoju
Realizowane obecnie projekty stanowią doskonałą podstawę dla dalszego rozwoju kompetencji w zakresie nowych budów. Doświadczenia zdobywane przy budowie fregat Miecznik i okrętu Ratownik będą wykorzystywane w przyszłych programach modernizacyjnych Marynarki Wojennej RP.
PGZ Stocznia Wojenna systematycznie buduje pozycję centrum kompetencyjnego, które łączy projektowanie, produkcję i wsparcie eksploatacyjne okrętów w całym cyklu ich życia. To podejście odpowiada na potrzeby nowoczesnej marynarki wojennej, która wymaga nie tylko nowoczesnych jednostek, ale również krajowego zaplecza technicznego zdolnego do ich długoterminowego utrzymania.
Autor: Mariusz Dasiewicz
