Program rMCM wchodzi w kluczową fazę integracji systemów

Belgijsko-niderlandzki program budowy nowych okrętów przeciwminowych rMCM wszedł w etap integracji wyposażenia pokładowego z systemami bezzałogowymi. Do końca 2026 roku ma zostać zaprezentowany pełny przebieg działań przeciwminowych prowadzonych z bezpiecznej odległości od zagrożonego miejsca.

O stanie programu mówił podczas konferencji Combined Naval Event 2026 kmdr Pierre Van Engeland, odpowiedzialny za rMCM w marynarce wojennej Belgii. Jak przyznał, największym wyzwaniem pozostaje obecnie integracja oprogramowania okrętowego, systemów dowodzenia oraz bezzałogowych środków wykrywania i niszczenia min.

Systemy bezzałogowe trafiły na pokład Oostende

Podstawę programu stanowi 12 okrętów przeciwminowych, po sześć dla Belgii i Niderlandów, oraz około 120 systemów bezzałogowych. Mają one wykrywać, klasyfikować, identyfikować i niszczyć miny morskie bez konieczności wchodzenia okrętu w strefę zagrożenia.

Pierwszy belgijski okręt Oostende (M940) przekazano zamawiającemu w listopadzie 2025 roku, a 24 czerwca 2026 roku odbyła się uroczystość jego chrztu. W lutym Koninklijke Marine odebrała natomiast Vlissingen (M840). Dziewięć kolejnych jednostek znajduje się na różnych etapach budowy.

W marcu marynarka wojenna Belgii otrzymała pierwszy zestaw systemów bezzałogowych. Rozpoczęło to etap ich instalacji, prób i odbiorów na pokładzie Oostende. Na początku czerwca okręt przeprowadził pierwsze próby morskie w zatoce Douarnenez w Bretanii z pełnym zespołem obsługującym wyposażenie przeciwminowe.

W skład zestawu wchodzą między innymi bezzałogowe jednostki nawodne Inspector 125, autonomiczne pojazdy podwodne A18-M, holowane sonary T18-M oraz zdalnie sterowane pojazdy przeznaczone do identyfikacji i niszczenia min. Uzupełnieniem wyposażenia mają być bezzałogowe statki powietrzne Saab Skeldar V-200.

Integracja oprogramowania największym wyzwaniem

Według kmdr. Van Engelanda największym wyzwaniem pozostaje obecnie integracja oprogramowania okrętowego z systemami bezzałogowymi i wyposażeniem przeciwminowym. Do końca 2026 roku planowane jest zademonstrowanie pełnej zdolności do wykrywania, klasyfikacji, identyfikacji i niszczenia min.

Podczas prób dobre wyniki uzyskał autonomiczny pojazd podwodny A18-M. Zastosowany w nim sonar z syntetyczną aperturą zapewnia zobrazowania wysokiej jakości, ale generuje przy tym duże ilości danych wymagających dalszego przetwarzania danych.

Nadal trwają także prace nad automatycznym wodowaniem i podejmowaniem pojazdów bezzałogowych przy wyższym stanie morza. Obecnie przy części operacji na jednostce Inspector 125 musi znajdować się członek załogi. Docelowo cały proces ma być wykonywany bez udziału człowieka.

Nie zakończono również integracji bezzałogowców Saab Skeldar V-200. Ich załogi szkolą się na razie na lądzie, ponieważ system oczekuje na dopuszczenie do automatycznego startu i lądowania na pokładzie okrętu. Próby przemysłowe zaplanowano na lato.

Opóźnienie symulatora szkoleniowego

Problemem pozostaje także opóźnienie prac nad pełnym symulatorem programu rMCM, określanym nieoficjalnie jako „trzynasty okręt”. Zainstalowany w Ostendzie system umożliwia obecnie przede wszystkim poznanie układu pomieszczeń i wyposażenia jednostki.

Oprogramowanie pozwalające na szkolenie z użycia systemów przeciwminowych nie jest jeszcze gotowe. W rezultacie załogi uczą się obsługi wyposażenia bezpośrednio na rzeczywistych urządzeniach, a dopiero później będą mogły przejść szkolenie symulatorowe. Pierwotnie zakładano odwrotną kolejność.

Program rMCM realizuje konsorcjum Belgium Naval & Robotics, utworzone przez Naval Group i Exail. Za budowę okrętów odpowiada Kership, spółka Naval Group i Piriou. Jednoski powstają w stoczniach Piriou w Concarneau i Naval Group w Lanester, natomiast część kadłubów budowana jest w Rumunii. Większość systemów bezzałogowych produkuje Exail w Ostendzie.