RMS Lusitania. Katastrofa morska, która zmieniła historię I wojny światowej

Dokładnie dziś, 7 maja, mija 111 lat od chwili, gdy niemiecki okręt podwodny U-20 storpedował u południowych wybrzeży Irlandii brytyjski transatlantyk RMS Lusitania. Katastrofa z 1915 roku pochłonęła 1198 ofiar i stała się jednym z najważniejszych wydarzeń morskich I wojny światowej, silnie wpływając na nastroje społeczne w Stanach Zjednoczonych oraz sposób postrzegania Niemiec przez opinię publiczną.

Do tragedii doszło w pobliżu Old Head of Kinsale, podczas rejsu liniowca z Nowego Jorku do Liverpoolu. Kaiserliche Marine prowadziła wówczas działania podwodne bez wcześniejszego ostrzegania jednostek państw Ententy, co wpisywało się w niemiecką strategię tzw. nieograniczonej wojny podwodnej.

111 rocznica zatopienia RMS Lusitania

Rocznicę jednej z najbardziej znanych katastrof morskich XX wieku przypomniała w mediach społecznościowych Marynistyka Group. Nasi koledzy w publicystyczny sposób opisali dramatyczne wydarzenia z maja 1915 roku, zwracając uwagę zarówno na skalę tragedii, jak i jej polityczne konsekwencje dla przebiegu I wojny światowej.

Zatopienie RMS Lusitania do dziś pozostaje symbolem brutalizacji działań prowadzonych na morzu. W ciągu zaledwie około 18 minut od trafienia torpedą nowoczesny transatlantyk zniknął pod wodą wraz z setkami pasażerów i członków załogi.

Transatlantyk, który był dumą brytyjskiej żeglugi

RMS Lusitania wszedł do służby w barwach Cunard Line w sierpniu 1907 roku. Swój dziewiczy rejs jednostka odbyła 7 września tego samego roku. Statek powstał w okresie ostrej rywalizacji brytyjskich i niemieckich armatorów o dominację na Atlantyku.

W chwili wejścia do eksploatacji RMS Lusitania był największym i jednym z najszybszych liniowców świata. Transatlantyk miał 239,8 metra długości oraz 26,7 metra szerokości, natomiast jego pojemność brutto wynosiła 31 550 BRT. Napęd zapewniały cztery turbiny parowe systemu Parsonsa o mocy około 76 000 KM, dzięki którym statek rozwijał prędkość ponad 25 węzłów.

Jednostka mogła zabrać na pokład ponad 2100 pasażerów, natomiast standardowa załoga liczyła około 850 osób. W czasach, gdy podróże międzykontynentalne odbywały się przede wszystkim drogą morską, takie liniowce były symbolem prestiżu technologicznego oraz potęgi gospodarczej państw rozwijających żeglugę oceaniczną.

18 minut, które zmieniły historię

W chwili storpedowania na pokładzie RMS Lusitania znajdowało się 1960 osób, w tym 1264 pasażerów oraz 693 członków załogi. Katastrofa pochłonęła 1198 ofiar, wśród których było również 128 obywateli Stanów Zjednoczonych.

Skala tragedii poruszyła opinię publiczną po drugiej stronie Atlantyku i stała się poważnym ciosem w relacje amerykańsko-niemieckie. Stany Zjednoczone przystąpiły do wojny dopiero w 1917 roku, lecz zatopienie RMS Lusitania należało do wydarzeń, które stopniowo zmieniały stosunek Amerykanów do Niemiec.

Do dziś historycy wskazują, że tragedia liniowca miała nie tylko wymiar militarny i humanitarny, lecz również propagandowy. Zdjęcia oraz relacje z katastrofy obiegły świat, stając się jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli wojny podwodnej prowadzonej przez Niemcy podczas I wojny światowej.