Pomimo wojny Rosja nadal buduje okręty. Kolejny trałowiec zwodowany

Autor: Mariusz DasiewiczData publikacji: Kategoria: Statki, Stocznie

W stoczni Średnio-Newskiej pod Sankt Petersburgiem zwodowano kolejny trałowiec bazowy projektu 12700 Aleksandrit. Siemion Agafonow (605) jest dwunastym okrętem tego typu, który znalazł się na wodzie. Po wejściu do służby jednostka ma zasilić Flotę Północną.

Uroczystość wodowania odbyła się 30 września w zakładach stoczniowych w Pontonnym należącym do rosyjskiej Zjednoczonej Korporacji Stoczniowej OSK. Siemion Agafonow jest trzecią jednostką powstającą w ramach czwartej serii produkcyjnej trałowców projektu 12700.

W ceremonii uczestniczyli przedstawiciele rosyjskiej marynarki wojennej, przemysłu stoczniowego oraz biura konstrukcyjnego Ałmaz odpowiedzialnego za opracowanie projektu. Wśród nich znalazł się wiceadmirał Igor Muchamietszyn, pełniący obowiązki zastępcy dowódcy rosyjskiej marynarki wojennej odpowiedzialnego za uzbrojenie i budowę okrętów.

Po zakończeniu prób i przyjęciu do służby Siemion Agafonow ma trafić do 7. Gwardyjskiej Brygady Okrętów Ochrony Rejonu Wodnego Flotylli Kolskiej Floty Północnej. Portem macierzystym okrętu będzie baza Polarnyj w obwodzie murmańskim.

Projekt 12700 pozostaje jednym z głównych programów rosyjskiej floty

Trałowce projektu 12700 należą do nielicznych nowych typów okrętów, które w ostatnich latach są budowane dla rosyjskiej marynarki wojennej w stosunkowo dużej serii. W służbie znajduje się obecnie dziesięć Aleksandritów: po dwa we Flocie Bałtyckiej i Północnej oraz po trzy we Flocie Czarnomorskiej i Flocie Oceanu Spokojnego.

Budowa kolejnych jednostek trwa. Na różnych etapach prac znajdują się trałowce Wiktor Kornier, Siergiej Prieminin, Leonid Balakin i Dmitrij Głuchow. Rosyjskie plany zakładają dalsze rozwijanie serii, a w perspektywie do 2050 roku mówi się o budowie następnych 20–30 okrętów. Docelowo każda z głównych flot ma dysponować zespołem sześciu–ośmiu trałowców projektu 12700.

W przypadku Siemiona Agafonowa uwagę zwraca również zmiana uzbrojenia artyleryjskiego. Jest to drugi okręt tego projektu, po Dmitriju Łysowie, wyposażony w sześciolufowy zestaw AK-630M kal. 30 mm zamiast stosowanego wcześniej lżejszego AK-306. Zachowano przy tym optoelektroniczny system kierowania ogniem SP520M-2.

Kompozytowy kadłub i wyposażenie przeciwminowe

Jedną z najbardziej charakterystycznych cech trałowców tego typu jest kadłub wykonany z kompozytu wzmacnianego włóknem szklanym. Przy wyporności pełnej około 890 ton okręty należą do największych na świecie jednostek przeciwminowych o konstrukcji kompozytowej.

Trałowce projektu 12700 mają 61,75 m długości, 10,8 m szerokości i 3,68 m zanurzenia. Napęd zapewniają dwa silniki wysokoprężne Zwiezda M503B-1 o mocy 1838 kW każdy. Pozwalają one rozwinąć prędkość maksymalną około 16,5 węzła. Zasięg wynosi około 1500 Mm przy prędkości ekonomicznej 10 węzłów.

Podstawowym wyposażeniem przeznaczonym do poszukiwania i zwalczania min jest zintegrowany system Aleksandrit-ISPUM opracowany przez przedsiębiorstwo Riegion. Umożliwia on prowadzenie działań przeciwminowych na głębokościach od około 10 do 300 m.

Okręty projektu 12700 mogą także współpracować z bezzałogowymi systemami nawodnymi. Pierwsze jednostki otrzymały francuskie Inspector Mk2 firmy ECA Group, zamówione jeszcze przed wprowadzeniem zachodnich sankcji po aneksji Krymu w 2014 roku. Rosja stopniowo zaczęła jednak zastępować francuskie wyposażenie własnymi rozwiązaniami, wprowadzając od Iwana Antonowa, trzeciego okrętu serii, systemy Skanda opracowane na bazie łodzi RHIB BŁ-680.

Udostępnij ten wpis

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *