US Navy wymienia pokolenia. Kolejny niszczyciel rakietowy typu Arleigh Burke w służbie

US Navy konsekwentnie odnawia skład sił nawodnych. W czasie gdy ze służby odchodzą kolejne krążowniki rakietowe typu Ticonderoga, amerykańska flota wciela następne niszczyciele rakietowe typu Arleigh Burke w najnowszej wersji Flight III. 3 października banderę podniesiono na USS Ted Stevens (DDG 128).
W artykule
To, że uroczystość odbyła się właśnie w Whittier na Alasce, nie było przypadkiem. Właśnie z tym stanem przez ponad cztery dekady związany był Ted Stevens, patron nowego niszczyciela, który przez 41 lat reprezentował Alaskę w Senacie Stanów Zjednoczonych. Po zakończeniu ceremonii okręt rozpoczął służbę w US Navy, którego portem macierzystym będzie Naval Station Norfolk na wschodnim wybrzeżu Stanów Zjednoczonych.

USS Ted Stevens jest drugim niszczycielem rakietowym typu Arleigh Burke w wersji Flight III. Pierwszym został USS Jack H. Lucas (DDG 125). Nie chodzi jednak wyłącznie o kolejną jednostkę w liczącej już dziesiątki okrętów tej rodziny. Flight III to najnowsza wersja niszczycieli tego typu, w której wprowadzono szereg zmian w wyposażeniu i systemach.
US Navy nie rezygnuje z typu Arleigh Burke
Historia USS Ted Stevens rozpoczęła się od zamówienia złożonego we wrześniu 2018 roku. Okręt zbudowała należąca do Huntington Ingalls Industries stocznia Ingalls Shipbuilding w Pascagouli w stanie Missisipi. Stępkę położono 9 marca 2022 roku, natomiast kadłub zwodowano 15 sierpnia 2023 roku.
Przed wcieleniem do służby niszczyciel przeszedł również próby odporności na wstrząsy FSST (Full Ship Shock Trials), podczas których sprawdzano zachowanie kadłuba i wyposażenia pokładowego w warunkach odpowiadających skutkom pobliskich eksplozji podwodnych. Próby miały szczególne znaczenie, ponieważ USS Ted Stevens wykorzystano do weryfikacji odporności całej konfiguracji Flight III.
To kolejny dowód na to, że US Navy nie zamierza szybko kończyć programu Arleigh Burke. Konstrukcja, której pierwszy przedstawiciel wszedł do służby w 1991 roku, pozostaje nadal rozwijana, a kolejne okręty są budowane równolegle w dwóch amerykańskich stoczniach – Ingalls Shipbuilding oraz General Dynamics Bath Iron Works.
Jak opisuje portal ZBIAM, zasadnicza różnica między Flight III a wcześniejszymi niszczycielami Flight IIA wiąże się z zastosowaniem radaru AN/SPY-6(V)1. Integracja nowej stacji radiolokacyjnej wymagała zmian w systemie zasilania elektrycznego i układach chłodzenia, a całość współpracuje z systemem dowodzenia walką Aegis Baseline 10. Zmiany te zwiększają możliwości okrętów przede wszystkim w zakresie wykrywania i zwalczania celów powietrznych oraz pocisków balistycznych.
Ticonderogi odchodzą, Arleigh Burke przejmują ich zadania
Wcielenie USS Ted Stevens zwraca uwagę również ze względu na moment, w którym nastąpiło. US Navy równolegle przyspiesza wycofywanie ostatnich krążowników rakietowych typu Ticonderoga. We wrześniu ze służby „odeszły” USS Lake Erie (CG 70) i USS Shiloh (CG 67), które przez ponad trzy dekady należały do najważniejszych okrętów obrony powietrznej amerykańskich grup lotniskowcowych.
Zmiana pokoleniowa w amerykańskich siłach nawodnych jest więc coraz bardziej widoczna. Wraz z wycofywaniem krążowników typu Ticonderoga coraz większą część ich zadań przejmują niszczyciele typu Arleigh Burke, w tym najnowsze okręty wersji Flight III. Nie jest to jednak prosta wymiana jednego typu na drugi, bowiem krążowniki dysponują 122 komorami wyrzutni pionowego startu Mk 41, podczas gdy niszczyciele Flight III mają ich 96. Nowe okręty mają natomiast znacznie większe możliwości w zakresie wykrywania i zwalczania zagrożeń powietrznych oraz pocisków balistycznych.
W efekcie amerykańska flota przechodzi okres, w którym jednocześnie wycofuje okręty zaprojektowane jeszcze u schyłku zimnej wojny i nadal zamawia rozwinięcie konstrukcji pochodzącej z tej samej epoki. Różnica polega na tym, że Arleigh Burke okazały się okrętami dysponującymi wystarczającym potencjałem modernizacyjnym, aby po ponad 30 latach nadal stanowić podstawę rozwoju floty nawodnej USA.
Wcielenie USS Ted Stevens do służby ma więc znaczenie wykraczające poza samo powiększenie floty o kolejny niszczyciel rakietowy. Pokazuje kierunek, jaki US Navy obrała na najbliższe lata: stopniowe pożegnanie z krążownikami typu Ticonderoga i dalszą rozbudowę floty niszczycieli typu Arleigh Burke, zanim do służby zaczną wchodzić okręty nowej generacji DDG(X).













