Indie rozważają zakup kolejnych okrętów podwodnych typu Kilo, modernizację już posiadanych i jednocześnie przekazują jeden okręt tego typu Mjanmie.

Stopniowa degeneracja sił podwodnych Indii, związana jest ze starzeniem się posiadanych klasycznych okrętów podwodnych typu Sindhughosh (Kilo) i Shishumar (209-1500), oraz opóźnionym wprowadzaniem do służby nowych OOP typu Kalvari (Scorpene). Oba użytkowane typy OOP poddawane są modernizacjom. Pierwsze od 15 lat są modernizowane stopniowo przez stocznię Zwiezdoczka do standardu 08773, polegającą m.in. na doposażeniu ich w pociski manewrujące Club-S. Do tej pory zmodernizowano tak 7 okrętów, jednak jeden z nich INS Sindhurakshak został utracony w wyniku eksplozji baterii w roku 2013. Hindusi podjęli również prace modernizacyjne we własnym zakresie i wykonali je na dwóch okrętach w stoczni HSL w Visakhapatnam. Modernizacja okrętów typu Shishumar, została podjęta w ostatnich latach wraz z przyznaniem stoczni Mazagon Dock z Mumbai kontraktu wartości151 mln USD na prace przy pierwszej jednostce serii, wraz z opcją na modernizację kolejnego OP. Opisane powyżej działania są jednak niewystarczające z racji długości trwania tych procesów, rozłożenia ich w czasie, oraz zaledwie podtrzymywania zdolności posiadanych sił a nie dające pożądanego ich rozwoju. Tym rozwojem miało być szybkie wprowadzenie do linii okrętów typu Kalvari (znanych też jako P75) oraz kolejnego typu P75I. Opóźnienie w ich realizacji oddala od Indusów zakładane utrzymywanie we flocie 24 OOP, konieczne ze względów operacyjnych. Na razie jednak Indie posiadają w linii 14 jednostek tego typu (8 Kilo, 4 209-1500 i 2 Scorpene), która to liczba może wzrosnąć wraz ze wcieleniem kolejnych Kalvari do 18 okrętów w najbliższych latach.

Rozwiązaniem, choć tylko częściowym może być przyjęcie rosyjskiej oferty, która polega na przejęciu trzech używanych okrętów typu Kilo ze składu floty rosyjskiej. Okręty te miałyby być zmodernizowane w Rosji do standardu 08773 i dostarczane corocznie począwszy od trzeciego roku po podpisaniu umowy. Ponadto Rosja oferuje modernizację dodatkowych trzech Kilo użytkowanych obecnie przez Indie. Źródła indyjskie donoszą, że okrętami poddanymi modernizacji w Rosji mają być trzy najmłodsze okręty tego typu tj.: INS Sindhukirti (S61), INS Sindhuvijay (S62) i INS Sindhurashtra (S64). Co ciekawe pierwszy z nich był   już modernizowany w Indiach a drugi w Rosji, jedynie trzeci najmłodszy pozostaje w wersji pierwotnej. Być może umowa, zamiast S62 dotyczy jednak INS Sindhudhvaj (S56) który również nie był nigdy modernizowany i taka opcja wydaje się logiczna. Z kolei obecność w proponowanej trójce drugiego wcześniej modernizowanego okrętu (S61), może mieć związek z zaplanowanym przez Hindusów przekazaniem jednego z posiadanych Kilo marynarce wojennej Mjanmy. Okrętem tym jest INS Sindhuvir (S58), który po modernizacji w Indiach jest w trakcie transferu do nowego właściciela.

Całkowita wartość umowy zwanej roboczo jako „3 plus 3” ma wynosić 1,8-2 mld USD. Jej efektem ma być szybkie dostarczenie 6 okrętów których przewidywany czas służby ma wzrosnąć o dodatkowe 10 lat. Co więcej, dzięki posiadanym kompetencjom, Indusi nie będą mieli problemów z szybkim uzyskaniem gotowości operacyjnych nowych okrętów. Dodatkowi nosiciele nowoczesnego uzbrojenia rakietowego, wzmocnią też potencjał odstraszania floty, oraz częściowo wypełnią braki w ilości jednostek tej klasy.

Podpis: TW