Indie wskrzeszają program budowy niszczycieli min

Ministerstwo Obrony Indii powraca do planów budowy 12 nowoczesnych niszczycieli min. Jednostki mają zapewnić ochronę portów i bezpieczeństwo żeglugi w obliczu rosnącego zagrożenia ze strony podwodnych pól minowych.
W artykule
Strategiczna inwestycja dla bezpieczeństwa na Indo-Pacyfiku
Indyjski resort obrony powraca do planu budowy 12 nowoczesnych niszczycieli min – programu Mine Countermeasure Vessel Acquisition Programme (MCMV), który przez lata pozostawał w zawieszeniu. Projekt o wartości 44 000 crore rupii ma zostać wkrótce przedstawiony Defence Acquisition Council, kierowanej przez ministra Rajnatha Singha.
Te jednostki, zdolne do wykrywania i neutralizacji zagrożeń podwodnych, będą stanowiły podstawowy środek ochrony dla strategicznych portów oraz linii zaopatrzeniowych indyjskiej gospodarki morskiej.
Rosnące zagrożenie – chińskie i pakistańskie okręty podwodne
Wzrost aktywności podwodnej w rejonie Oceanu Indyjskiego – zwłaszcza w wykonaniu chińskich jednostek o napędzie jądrowym i konwencjonalnym – stawia nowe wyzwania przed indyjską marynarką wojenną. Poważne obawy budzi także rozwój floty Pakistanu, który ma otrzymać osiem okrętów podwodnych typu Yuan z Chin.
Podwodne miny są tanie, łatwe do rozmieszczenia i wyjątkowo trudne do wykrycia. Stwarzają realne zagrożenie dla tankowców, statków handlowych oraz okrętów wojennych, mogąc blokować dostęp do portów lub kanałów podejściowych.
Historia programu MCMV: wzloty i upadki
Indyjski program budowy niszczycieli min nie jest nowością. Jego korzenie sięgają 2005 roku, kiedy to Goa Shipyard Limited nawiązała współpracę ze stocznią Kangnam z Korei Południowej. Celem było pozyskanie technologii i wspólna budowa okrętów w Indiach. Jednak w 2017 roku przedsięwzięcie zostało anulowane. Przyczyną były spory dotyczące transferu technologii oraz rosnące koszty – pierwotnie szacowane na 32 000 crore rupii.
Nowe podejście zakłada pełne odświeżenie założeń taktyczno-technicznych, większy udział indyjskiego przemysłu oraz potencjalne pozyskanie technologii z Korei Południowej, Włoch lub Francji.
Wnioski i znaczenie regionalne
Wznowienie programu budowy niszczycieli min wpisuje się w szeroką strategię Indii mającą na celu zapewnienie przewagi w morskiej domenie działań podwodnych. Obok okrętów podwodnych typu Kalvari oraz przyszłych atomowych SSN budowanych z pomocą Francji, niszczyciele min będą stanowić filar ochrony własnych baz morskich i infrastruktury energetycznej.
Wnioski z tego projektu powinny być uważnie analizowane także w Europie. W rejonie Bałtyku, gdzie gęstość dawnych pól minowych oraz współczesne zagrożenia hybrydowe są szczególnie wysokie, obecność niszczycieli min pozostaje nieodzownym elementem systemu bezpieczeństwa morskiego. O znaczeniu ochrony infrastruktury krytycznej na morzu pisaliśmy szerzej w analizie „Bezbronna Polska infrastruktura krytyczna na morzu”.
Autor: Mariusz Dasiewicz

Ochrona morskiej infrastruktury krytycznej. Energy Security Congress

15 stycznia 2026 roku Warszawa stanie się miejscem kluczowej debaty o bezpieczeństwie morskiej infrastruktury energetycznej. Podczas drugiej edycji Energy Security Congress eksperci administracji, sił zbrojnych, służb oraz przemysłu omówią realne zagrożenia wobec infrastruktury krytycznej na morzu oraz narzędzia jej skutecznej ochrony.
W artykule
Bezpieczeństwo morskiej infrastruktury w centrum debat Energy Security Congress
W ramach czterech dedykowanych sesji dyskusyjnych uczestnicy skupią się na koniecznych zmianach prawnych, współdziałaniu służb i sił zbrojnych, przeciwdziałaniu zagrożeniom fizycznym i cybernetycznym oraz na modelach finansowania inwestycji wzmacniających bezpieczeństwo morskich instalacji energetycznych.
Tegoroczna edycja kongresu rozpocznie się szczytem bezpieczeństwa energetycznego Polska–Litwa. W rozmowach wezmą udział ministrowie energii Polski i Litwy – Miłosz Motyka oraz Gabriel Gorbacevski – a także ministrowie obrony Paweł Zalewski i Tomas Godliauskas. Bezpieczeństwo Morza Bałtyckiego pozostaje dla obu państw priorytetem nie tylko w wymiarze militarnym czy gospodarczym, lecz także energetycznym. Drogą morską realizowane są dostawy ropy i gazu, ponadto Warszawa i Wilno planują dynamiczny rozwój morskiej energetyki wiatrowej.
Współpraca polsko-litewska obejmuje również infrastrukturę lądową. Oba kraje łączy gazociąg GIPL oraz most energetyczny LitPolLink. Po synchronizacji systemów elektroenergetycznych państw bałtyckich z siecią europejską Polska pełni istotną rolę stabilizatora systemu energetycznego Litwy, Łotwy i Estonii.
Nowe regulacje i instytucje w ochronie morskiej infrastruktury krytycznej
Podczas Energy Security Congress poruszony zostanie także temat przygotowywanej Ustawy o Zarządzaniu Kryzysowym oraz obowiązującej już ustawy „Bezpieczny Bałtyk”. W jej ramach przewidziano utworzenie Centrum Bezpieczeństwa Morskiego, którego operatorem będzie Straż Graniczna. Nowe regulacje przewidują również rozszerzenie uprawnień Marynarki Wojennej w zakresie ochrony morskiej infrastruktury krytycznej.
Kolejne sesje poświęcone będą wyzwaniom technologicznym i cybernetycznym oraz praktycznym aspektom finansowania projektów zwiększających odporność infrastruktury krytycznej. Kongres stworzy również przestrzeń do rozmów o współpracy sił zbrojnych i służb mundurowych z operatorami morskich farm wiatrowych.
Wydarzenie objęto honorowym patronatem Rządowego Centrum Bezpieczeństwa, Wiceprezesa Rady Ministrów Ministra Obrony Narodowej Władysława Kosiniaka-Kamysza, Ministra Spraw Zagranicznych, Ministerstwa Energii oraz Ministerstwa Cyfryzacji.
15 stycznia 2026 r.
Centralny Dom Technologii, ul. Krucza 50, Warszawa
Organizator: Klub Energetyczny
Agenda i rejestracja: EnergySecurityCongress.pl










