Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Skala piractwa morskiego coraz mniejsza 
W 2021 roku Centrum Raportowania Piractwa (PRC) Międzynarodowego Biura Morskiego (IMB) odnotowało najniższy poziom piractwa morskiego i napadów przy użyciu broni od 1994 roku. Spadek incydentów IMB przypisuje działaniom podjętym przez władze i wzywa do kontynuowania wszelkich działań, które zapewniają marynarzom długoterminową ochronę i bezpieczeństwo.
W artykule
W 2021 roku Centrum Zgłaszania Piractwa IMB odnotowało 132 incydenty piractwa i napadów na statki handlowe przy użyciu broni. Incydenty dotyczyły 115 statków, w tym odnotowano 11 prób ataków, pięć statków zostało ostrzelanych, a jeden statek porwano.
Zwiększona obecność sił międzynarodowych (okrętów wojennych) i współpraca z władzami regionalnymi przyniosły pozytywne skutki. Warto podkreślić zdecydowane działania Królewskiej Duńskiej Marynarki Wojennej w neutralizacji groźnej pirackiej grupy pod koniec listopada.
Ogólny spadek liczby incydentów w 2021 r. wynika głównie ze spadku aktywności pirackiej na wodach Zatoki Gwinejskiej. W ubiegłym roku odnotowano spadek liczby zgłoszonych incydentów do 34 w porównaniu do 81 w roku 2020. Niestety, Zatoka Gweinejska pozostaje miejcem w któtrym dochodzi nadal do porwań załóg statków. W 7 zeszłorocznych incydentach porwano 57 osób załogi.
Centrum Raportowania Piractwa IMB ostrzega, że zagrożenie dla marynarzy utrzymuje się, wzywa załogi i statki pływające po tych wodach do zachowania ostrożności, ponieważ sprawcy pozostają agresywni, a ryzyko dla załóg jest wciąż wysokie. Dowodem na to jest porwanie sześciu członków załogi z kontenerowca w połowie grudnia.
„IMB pochwala zdecydowane działania marynarek wojennych i władz regionalnych w Zatoce Gwinejskiej, które przyczyniły się do spadku liczby zgłoszonych incydentów i zapewnienia bezpieczeństwo załogom i handlowi morskiemu” – powiedział Howlett.
Wzrasta liczba ataków w Cieśninie Singapurskiej
W 2021 roku do Centrum Raportowania Piractwa zgłoszono 35 incydentów z udziałem statków poruszjących się w Cieśninie Singapurskiej, co stanowi wzrost o 50 proc. w stosunku do 2020 roku i najwyższą liczbę od 1992 roku. W 33 incydentów doszło na ataki na statki.
Zmniejsza się liczba incydentów w Archipelagu Indonezyjskim. W 2021 r. ich liczba spadła do 9 przypadków. W 2020 roku wartość wynosiła 26 przypadków to najmniej od 1993 roku.
Na wodach Ameryki Południowej (Brazylia, Kolumbia, Ekwador i Peru), a także w rejonie na Haiti nadal dochodzi do zbrojnych napadów na morzu. W 2021 r. zgłoszono 36 incydentów, w porównaniu z 30 w 2020 r. Incydenty na peruwiańskim kotwicowisku Callao wzrosły ponad dwukrotnie.
Dalsza poprawa sytuacji w pobliżu Somalii
Choć wydaje się, że bezpośrednie zagrożenie atakami ze strony somalijskich piratów zmalało, IMB ostrzega, że piraci z Somalii nadal posiadają zdolność do przeprowadzania ataków w basenie Somalii i na całym Oceanie Indyjskim. „Kapitanowie i załoga muszą zachować czujność i ostrożność podczas przepływania na tych wodach” – czytamy w raporcie.
Źródło: ICC-CCS/MD
Powiązane wpisy
Podpisano umowy na rzecz odbudowy systemu wodnego Kanału Elbląskiego
Zawarto porozumienia, które otwierają drogę do realizacji wieloetapowego projektu odbudowy systemu wodnego Kanału Elbląskiego. Partnerstwa, zawarte z myślą o pozyskaniu środków unijnych, mają umożliwić prowadzenie kompleksowych prac hydrotechnicznych oraz dostosowanie infrastruktury do skutków postępujących zmian klimatycznych.
W artykule
Podpisanie porozumień dotyczących odbudowy systemu wodnego Kanału Elbląskiego stanowi istotny etap w działaniach na rzecz ochrony jednego z najcenniejszych zespołów hydrotechnicznych północno-wschodniej Polski. Zawarte dokumenty porządkują współpracę instytucji zaangażowanych w przygotowanie oraz realizację przedsięwzięcia, którego celem pozostaje przywrócenie pełnej sprawności technicznej systemu wodnego.
Umowę o utworzeniu Partnerstwa na potrzeby przygotowania i realizacji projektu „Odbudowa systemu wodnego Kanału Elbląskiego – etap I” podpisali Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Gdańsku, Związek Gmin i Powiatów Kanału Elbląskiego i Pojezierza Iławskiego oraz Gmina Miasto Elbląg. Jednocześnie zawarto porozumienie dotyczące realizacji drugiego etapu projektu pomiędzy Związkiem Gmin i Powiatów Kanału Elbląskiego i Pojezierza Iławskiego oraz Państwowym Gospodarstwem Wodnym Wody Polskie.
Cele projektu i źródła finansowania
Oba porozumienia pozostają bezpośrednio związane z przygotowaniami do pozyskania dofinansowania w ramach programu regionalnego Fundusze Europejskie dla Warmii i Mazur 2021–2027. Zawarcie partnerstw stanowi warunek uruchomienia środków finansowych oraz sprawnej realizacji inwestycji zaplanowanych w dwóch etapach.
Założeniem projektu jest wspólne przygotowanie dokumentacji oraz prowadzenie działań inwestycyjnych, których nadrzędnym celem jest zwiększenie odporności systemu wodnego Kanału Elbląskiego na skutki zmian klimatu. W praktyce oznacza to ograniczenie ryzyka związanego z gwałtownymi zjawiskami pogodowymi, poprawę bezpieczeństwa użytkowników drogi wodnej oraz utrzymanie dobrego stanu wód.
W pierwszym etapie projekt realizowany będzie przez Związek Gmin i Powiatów Kanału Elbląskiego i Pojezierza Iławskiego, Miasto Elbląg oraz Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie. Etap drugi obejmie współpracę Związku Gmin i Powiatów Kanału Elbląskiego i Pojezierza Iławskiego z Państwowym Gospodarstwem Wodnym Wody Polskie.
Zakres prac i etapy realizacji
Zakres działań przewidzianych w pierwszym etapie obejmuje przygotowanie wniosku o dofinansowanie planowane na grudzień 2025 roku oraz realizację robót budowlanych w latach 2026–2028. Prace skoncentrują się na umocnieniach i opaskach brzegowych na trzech odcinkach o łącznej długości blisko 34 km: pomiędzy śluzą Miłomłyn a wrotami bezpieczeństwa Buczyniec, na odcinku Miłomłyn – jezioro Ewingi oraz pomiędzy Miłomłynem a Starymi Jabłonkami.
Drugi etap projektu zakłada złożenie wniosku o dofinansowanie w marcu 2027 roku. Przygotowanie dokumentacji potrwa do 2027 roku, natomiast zasadnicza realizacja planowana jest na lata 2027–III kwartał 2029. W jego ramach przewidziano przebudowę wybranych obwałowań i budowli hydrotechnicznych pomiędzy wrotami Buczyniec a pochylnią Całuny, modernizację jazu w Miłomłynie oraz modernizację jazu w Samborowie na rzece Drwęcy wraz z wykonaniem przenoski dla kajaków.
Szacunkowa wartość zadań realizowanych przez PGW Wody Polskie RZGW w Gdańsku wynosi około 260 mln zł w etapie pierwszym oraz około 14 mln zł w etapie drugim. Łączny koszt obu etapów oszacowano na blisko 274 mln zł. Skala planowanych inwestycji pokazuje, że odbudowa systemu wodnego Kanału Elbląskiego ma znaczenie nie tylko lokalne, lecz także regionalne, wpisując się w długofalowe cele zrównoważonego rozwoju, ochrony dziedzictwa technicznego oraz bezpieczeństwa hydrologicznego Warmii i Mazur.
