Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Popyt na rosyjską ropę na rynkach azjatyckich
Jak wynika z danych traderów i Refinitiv Eikon, w styczniu rynki azjatyckie nie wykazały spadku popytu na rosyjską ropę, absorbując duży wzrost eksportu morskiego ropy Ural. To pozwala Moskwie radzić sobie w sytuacji, gdy większość zachodnich nabywców uniezależnia się od rosyjskiego surowca.
Z danych opublikowanych przez Refinitiv Eikon, w styczniu z europejskich portów w Primorsku, Ust-Łudze i Noworosyjsku do Azji trafi co najmniej 5,1 mln ton ropy Ural.
Ostateczne miejsca przeznaczenia dla kolejnych 1,9 mln ton tego gatunku surowca nie zostały jeszcze określone, ale handlowcy spodziewają się, że większość z nich również trafi do Indii lub Chin. W rezultacie ładunki ropy Ural kierowane do Azji za styczeń mogą wynieść ok. 7 mln ton, czyli o ok. 2 mln ton więcej niż w grudniu – wynika z obliczeń agencji Reuters.
Czytaj więcej: https://portalstoczniowy.pl/zmiany-kadrowe-w-centrum-operacji-morskich/
W ostatnich dniach odnotowano wzrost cen rosyjskiej ropy przed całkowitym zakazem importu surowca z UE, który ma wejść w życie w lutym b.r.
Jak wynika z danych Turcja i Bułgaria pozostają jedynymi nabywcami tego gatunku w europejskich portach morskich.
Wzrost dostaw ropy Ural do Azji następuje przy ogólnym wzroście dostaw ropy z Rosji. Załadunek ropy z Primorska i Ust-Ługi w tym miesiącu ma wzrosnąć o 50 proc. w stosunku do grudnia do ponad 7 mln ton – najwięcej od czterech lat.
Przewiduje się, że w styczniu, dostawy rosyjskiej ropy, przeznaczone do przeładunku na statki w celu dalszych dostaw do Azji, osiągnie co najmniej 1,4 mln ton.
Czytaj też: https://portalstoczniowy.pl/firma-markos-z-globina-na-najwiekszych-na-swiecie-targach-przemyslu-jachtowego/
Natomiast przepływy rosyjskiej ropy do Turcji w tym miesiącu oceniono na około 400 tys. ton, a do Bułgarii, która jest wyłączona z unijnego zakazu sprzedaży rosyjskiej ropy, ma trafić około 560 tys. ton ropy Ural i ropy Siberian Light.
Rosja przekierowuje swój handel na inne rynki z dala od UE, głównie do Azji i Ameryki Łacińskiej, w związku z głębokim kryzysem politycznym, który nastąpił po ataku Rosji na Ukrainę w lutym ubiegłego roku.
Źródło: Reuters
Powiązane wpisy
Podpisano umowy na rzecz odbudowy systemu wodnego Kanału Elbląskiego
Zawarto porozumienia, które otwierają drogę do realizacji wieloetapowego projektu odbudowy systemu wodnego Kanału Elbląskiego. Partnerstwa, zawarte z myślą o pozyskaniu środków unijnych, mają umożliwić prowadzenie kompleksowych prac hydrotechnicznych oraz dostosowanie infrastruktury do skutków postępujących zmian klimatycznych.
W artykule
Podpisanie porozumień dotyczących odbudowy systemu wodnego Kanału Elbląskiego stanowi istotny etap w działaniach na rzecz ochrony jednego z najcenniejszych zespołów hydrotechnicznych północno-wschodniej Polski. Zawarte dokumenty porządkują współpracę instytucji zaangażowanych w przygotowanie oraz realizację przedsięwzięcia, którego celem pozostaje przywrócenie pełnej sprawności technicznej systemu wodnego.
Umowę o utworzeniu Partnerstwa na potrzeby przygotowania i realizacji projektu „Odbudowa systemu wodnego Kanału Elbląskiego – etap I” podpisali Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Gdańsku, Związek Gmin i Powiatów Kanału Elbląskiego i Pojezierza Iławskiego oraz Gmina Miasto Elbląg. Jednocześnie zawarto porozumienie dotyczące realizacji drugiego etapu projektu pomiędzy Związkiem Gmin i Powiatów Kanału Elbląskiego i Pojezierza Iławskiego oraz Państwowym Gospodarstwem Wodnym Wody Polskie.
Cele projektu i źródła finansowania
Oba porozumienia pozostają bezpośrednio związane z przygotowaniami do pozyskania dofinansowania w ramach programu regionalnego Fundusze Europejskie dla Warmii i Mazur 2021–2027. Zawarcie partnerstw stanowi warunek uruchomienia środków finansowych oraz sprawnej realizacji inwestycji zaplanowanych w dwóch etapach.
Założeniem projektu jest wspólne przygotowanie dokumentacji oraz prowadzenie działań inwestycyjnych, których nadrzędnym celem jest zwiększenie odporności systemu wodnego Kanału Elbląskiego na skutki zmian klimatu. W praktyce oznacza to ograniczenie ryzyka związanego z gwałtownymi zjawiskami pogodowymi, poprawę bezpieczeństwa użytkowników drogi wodnej oraz utrzymanie dobrego stanu wód.
W pierwszym etapie projekt realizowany będzie przez Związek Gmin i Powiatów Kanału Elbląskiego i Pojezierza Iławskiego, Miasto Elbląg oraz Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie. Etap drugi obejmie współpracę Związku Gmin i Powiatów Kanału Elbląskiego i Pojezierza Iławskiego z Państwowym Gospodarstwem Wodnym Wody Polskie.
Zakres prac i etapy realizacji
Zakres działań przewidzianych w pierwszym etapie obejmuje przygotowanie wniosku o dofinansowanie planowane na grudzień 2025 roku oraz realizację robót budowlanych w latach 2026–2028. Prace skoncentrują się na umocnieniach i opaskach brzegowych na trzech odcinkach o łącznej długości blisko 34 km: pomiędzy śluzą Miłomłyn a wrotami bezpieczeństwa Buczyniec, na odcinku Miłomłyn – jezioro Ewingi oraz pomiędzy Miłomłynem a Starymi Jabłonkami.
Drugi etap projektu zakłada złożenie wniosku o dofinansowanie w marcu 2027 roku. Przygotowanie dokumentacji potrwa do 2027 roku, natomiast zasadnicza realizacja planowana jest na lata 2027–III kwartał 2029. W jego ramach przewidziano przebudowę wybranych obwałowań i budowli hydrotechnicznych pomiędzy wrotami Buczyniec a pochylnią Całuny, modernizację jazu w Miłomłynie oraz modernizację jazu w Samborowie na rzece Drwęcy wraz z wykonaniem przenoski dla kajaków.
Szacunkowa wartość zadań realizowanych przez PGW Wody Polskie RZGW w Gdańsku wynosi około 260 mln zł w etapie pierwszym oraz około 14 mln zł w etapie drugim. Łączny koszt obu etapów oszacowano na blisko 274 mln zł. Skala planowanych inwestycji pokazuje, że odbudowa systemu wodnego Kanału Elbląskiego ma znaczenie nie tylko lokalne, lecz także regionalne, wpisując się w długofalowe cele zrównoważonego rozwoju, ochrony dziedzictwa technicznego oraz bezpieczeństwa hydrologicznego Warmii i Mazur.
