Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Ambitne cele Rosji: Północna Droga Morska nowym kierunkiem rozwoju
W ostatnich dniach, podczas spotkania relacjonowanego przez rosyjskie media, prezydent Władimir Putin omawiał kwestie związane z dynamicznym rozwojem trasy, znaną jako Północna Droga Morska. Spotkanie odbyło się na terytorium Rosji, choć dokładne miejsce nie zostało ujawnione. Prezydent Putin określił ten szlak jako „niezmiernie ważny dla nas”.
Podczas spotkania, dyrektor generalny Rosatomu oraz minister odpowiedzialny za region Arktyki przedstawili ambicje Rosji w kontekście Północnej Drogi Morskiej. Podkreślili gotowość do rozpoczęcia całorocznych działań we wschodniej części tej trasy już na początku 2024 roku.
W dalszej części spotkania, zgodnie z wytycznymi prezydenta Putina, zdecydowano się na działania mające na celu przyspieszenie rozwoju tego szlaku morskiego. Cele zostały wyznaczone dla firm i ministerstw, a ich realizacja ma przyczynić się do zwiększenia eksportu energii i surowców mineralnych z Rosji. Minister Aleksiej Czekunkow wskazał, że wolumeny przewożone drogą morską wzrosły z 4 milionów ton w 2014 roku do 34 milionów ton w 2022 roku, co przewyższa pięciokrotnie sowiecki rekord. Istnieje również plan rozwoju Północnej Drogi Morskiej do roku 2035.
„Wszyscy musimy zacząć myśleć o przyszłości – powiedział Putin do zebranych. „Północna Droga Morska się otwiera”.
Szef Rosatomu, Aleksiej Lichaczow, podkreślił ciągły progres, konkludując: „Panie Prezydencie, chciałbym poinformować, że wraz z NOVATEK na początku przyszłego roku uruchomimy całoroczną żeglugę we wschodniej części Północnej Drogi Morskiej. To naprawdę historyczna decyzja, która jest kluczowa dla rozwoju całego regionu Arktyki, a szczególnie ważna dla gospodarki naszego kraju”.
W ramach przygotowań do uruchomienia całorocznej żeglugi na Północnej Drodze Morskiej, podkreślono, że już w 2022 roku rozpoczęto usługę żeglugi przybrzeżnej z Murmańska do Kamczatki. Zaznaczono także, że liczba portów na tej trasie zwiększyła się z czterech do 11, co pozwoliło na rozszerzenie obszaru obsługi żeglugi aż do Władywostoku.
Rosatom wyznaczył sobie cel, aby do końca obecnego roku przewieźć wzdłuż Północnej Drogi Morskiej ładunki o łącznej masie 36 milionów ton. Jest to zauważalny wzrost w porównaniu do 34 milionów ton ładunków przewiezionych tą trasą w 2022 roku. Choć ilość ta oznacza przekroczenie wyniku z 2021 roku o 1 milion ton, jest to jednocześnie o 2 miliony ton mniej, niż pierwotnie planowano.
Podczas spotkania zaprezentowano szereg działań mających na celu wsparcie przemysłu górniczego i firm energetycznych. Zwrócono szczególną uwagę na kluczową rolę Północnej Drogi Morskiej dla eksportu różnych towarów, takich jak ropa naftowa, skroplony gaz ziemny (LNG), nawozy mineralne oraz metale. Minister Aleksiej Czekunkow zaznaczył, że strategicznym celem jest zwiększenie przewożonej ilości ładunków do 100 milionów ton do 2026 roku, a następnie do 200 milionów ton do 2030 roku.
Na spotkaniu poinformowano również, że czołowe firmy działające na obszarach Arktyki – NOVATEK, Vostok Oil, Gazprom Neft, Nornickel, Baimskaya i Severnaya Zvezda – zobowiązały się do transportu określonej ilości ładunków. Zgodnie z zawartymi umowami, te przedsiębiorstwa mają zamiar przewieźć co najmniej 30 milionów ton towarów przez Północną Droga Morską w bieżącym roku, co najmniej 71 milionów ton w 2024 roku i przekroczyć 190 milionów ton w 2030 roku.
Czytaj też: https://portalstoczniowy.pl/polska-mobilizuje-sily-w-celu-zabezpieczenia-infrastruktury-krytycznej/
Czekunkow, powołując się na wsparcie rządu, przedstawił również pięć inicjatyw, w tym rozwój bazy towarowej, budowę czternastu portów i terminali rozciągających się od Murmańska do Władywostoku, rozbudowę floty, nową sieć satelitarną i centralizację kontroli nawigacji w Rosatomie. Monitorowanie lodu w czasie rzeczywistym stanie się możliwe w ciągu najbliższych dwóch lat, kiedy to rząd zainwestuje 1,8 biliona rubli (22,5 miliarda USD) w Północną Drogę Morską.
Statki stanowią jedno z kluczowych segmentów, w które Rosja musi kontynuować inwestycje. Zaznaczono, że łącznie potrzebne będzie aż 153 jednostki. Omówiono plany budowy dwóch dodatkowych lodołamaczy z napędem jądrowym, a także podjęcie decyzji o wprowadzeniu w bieżącym roku czterech lodołamaczy z napędem konwencjonalnym. Rosatom obecnie deklaruje eksploatację 30 statków, a kolejne 33 są w trakcie budowy. W okresie 2023-2025 planowane jest uruchomienie 16 nowych statków ratowniczych, przygotowanych na ewentualne sytuacje awaryjne.
Pomimo sankcji nałożonych przez Zachód, w tym ograniczeń dotyczących sprzętu, tempo prac nie uległo spowolnieniu. Zaznaczono, że przemysł stoczniowy stoi przed dużym wyzwaniem, jakim jest „zastąpienie szeregu technologii pochodzących z nieprzyjaznych krajów”. Przedstawiciele sektora utrzymują, że są w trakcie pokonywania tych wyzwań, podkreślając jednocześnie, że żaden z kluczowych projektów realizowanych w Arktyce nie został zawieszony w 2022 roku.
Źródło: The Maritime Executive/MD
Powiązane wpisy
PGZ Stocznia Wojenna w 2025 roku: czas decyzji, inwestycji i produkcji
Rok 2025 był dla PGZ Stoczni Wojennej okresem intensywnej pracy. Stocznia równolegle prowadziła budowę nowych okrętów dla Marynarki Wojennej RP, realizowała inwestycje infrastrukturalne, rozwijała zaplecze technologiczne oraz wzmacniała kadry. Rok wymagający, ale konsekwentnie ukierunkowany na przyszłość.
W artykule
Wiele równoległych wyzwań
2025 rok nie był czasem pojedynczego projektu. Stocznia jednocześnie prowadziła zaawansowane prace przy programie Miecznik, uruchomiła fizyczną budowę okrętu ratowniczego Ratownik, kontynuowała modernizacje jednostek Marynarki Wojennej RP oraz porządkowała fundamenty funkcjonowania zakładu – od energetyki, przez logistykę, po organizację pracy, bezpieczeństwo i kompetencje pracowników.
Skala zadań wymagała dyscypliny harmonogramowej, stabilnych łańcuchów dostaw oraz koordynacji pracy setek specjalistów. Stocznia funkcjonowała jednocześnie jako plac budowy nowych okrętów i zakład modernizujący własne zaplecze.
Inwestycje i infrastruktura
W 2025 roku Stocznia kontynuowała rozbudowę i modernizację infrastruktury. Postępowały inwestycje w system logistyczno-magazynowy, obejmujące budowę hali magazynowej, wiaty na gazy techniczne oraz przebudowę układu komunikacyjnego i systemów bezpieczeństwa. Prace prowadzono bez zakłócania bieżącej produkcji i remontów.
Równolegle realizowano działania związane z efektywnością energetyczną. Jako zakład energochłonny, Stocznia konsekwentnie łączyła potrzeby produkcyjne z ograniczaniem kosztów energii oraz wpływu na środowisko.
Wydarzeniem technicznym była złożona operacja przestawienia doku pływającego do nowej wnęki dokowej w Porcie Gdynia. Manewr miał znaczenie infrastrukturalne i operacyjne – pozwolił „skompaktyzować” Stocznię przy zachowaniu pełnych zdolności remontowych w zmieniającym się układzie hydrotechnicznym portu.
Nowe technologie i automatyzacja
Stocznia rozwijała współpracę z sektorem nowych technologii w ramach inicjatyw akceleracyjnych, koncentrując się na rozwiązaniach usprawniających zarządzanie magazynami, optymalizację zużycia energii oraz zdalny monitoring parametrów środowiskowych.
Celem tych działań było praktyczne skracanie procesów, redukcja kosztów i zwiększanie bezpieczeństwa pracy. 2025 rok pokazał, że automatyzacja i cyfryzacja stają się nieodłącznym elementem nowoczesnego przemysłu okrętowego.
Bezpieczeństwo
Bezpieczeństwo w 2025 roku miało w Stoczni kilka wymiarów. Na poziomie operacyjnym zakładowa służba ratownicza skupiała się na prewencji przy pracach pożarowo niebezpiecznych. Inwestycje w nowy sprzęt ratowniczo-gaśniczy oraz szkolenia wzmacniały zdolność do natychmiastowej reakcji.
Równolegle rozwijano obszar cyberbezpieczeństwa. Współpraca z wojskowymi strukturami odpowiedzialnymi za ochronę cyberprzestrzeni miała na celu zabezpieczenie infrastruktury teleinformatycznej Stoczni oraz systemów okrętowych.
Program Miecznik – postęp produkcyjny
Program Miecznik był w 2025 roku najważniejszym przedsięwzięciem realizowanym w zakładach stoczniowych na Oksywiu. Prace przy pierwszej fregacie, Wicher, weszły w zaawansowaną fazę montażu kadłuba, obejmując scalanie dużych bloków konstrukcyjnych oraz instalację urządzeń siłowni.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna 5 maja rozpoczęto budowę drugiej jednostki – Burzy. Cięcie blach otworzyło realizację projektu, a 18 grudnia odbyło się położenie stępki. Równoległa produkcja sekcji dla dwóch fregat potwierdziła, że Stocznia osiągnęła nowy poziom zdolności organizacyjnych i produkcyjnych.
Ratownik – start budowy
Pod koniec listopada 2025 roku rozpoczęto fizyczną budowę okrętu ratowniczego Ratownik. Palenie blach otworzyło etap realizacji projektu o kluczowym znaczeniu dla zdolności ratowniczych Marynarki Wojennej RP oraz ochrony infrastruktury podmorskiej.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna W 2025 roku zawierano również kontrakty na systemy przyszłego Ratownika – napęd, systemy nawigacyjne oraz zaawansowane rozwiązania ratownictwa podwodnego. Projekt od początku prowadzony jest jako jednostka spełniająca standardy interoperacyjności NATO i zdolna do działania w wymagających scenariuszach na morzu.
Kormoran II – ciągłość kompetencji i doświadczenia
Równolegle do nowych budów PGZ Stocznia Wojenna uczestniczyła w 2025 roku w programie Kormoran II jako członek konsorcjum z Remontową Shipbuilding i OBR CTM. Przez niemal dziewięć lat współpracy Stocznia rozwijała kompetencje w zakresie integracji zaawansowanych systemów okrętowych – dostarcza systemy nawigacji i obserwacji technicznej, zintegrowane systemy łączności i krypto, sieci teleinformatyczne oraz systemy uzbrojenia, w tym armatę OSU-35.
Fot. Małgorzata Zimnoch Doświadczenia zdobyte przy kolejnych jednostkach projektu 258 wykraczały poza sam program. Kormorany pozwoliły na wypracowanie kompetencji w pracy z nowoczesnymi systemami walki minowej, interoperacyjności NATO oraz współpracy przemysłowej w formule konsorcjum. Te doświadczenia budowały podstawę dla realizacji bardziej złożonych programów okrętowych prowadzonych obecnie przez Stocznię.
W marcu 2025 roku, podczas wodowania piątego niszczyciela min (przyszłej ORP Rybitwa), PGZ Stocznia Wojenna wraz z partnerami konsorcjum oraz Polską Grupą Zbrojeniową podpisała porozumienie dotyczące współpracy na rzecz eksportu jednostek typu Kormoran II.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna Program Kormoran II potwierdził zdolność Stoczni do długofalowego uczestnictwa w złożonych projektach – od fazy projektowej, przez budowę i integrację, po wsparcie cyklu życia jednostek.
Remonty i modernizacje
Obok nowych budów Stocznia realizowała modernizacje jednostek liniowych Marynarki Wojennej RP. 8 kwietnia, 10 dni przed planowanym terminem, przekazano trałowiec ORP Mamry po zakończonym remoncie. Potwierdziło to zdolność do sprawnej realizacji projektów remontowych, które w okresie przejściowym mają znaczenie dla ciągłości zdolności operacyjnych floty.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna Doświadczenia zdobyte przy tych pracach wzmacniały kompetencje zespołów oraz zaplecze techniczne wykorzystywane później przy bardziej złożonych projektach.
Ludzie Stoczni
Rok 2025 mocno akcentował znaczenie ludzi. Za każdym programem stoją osoby o wieloletnim doświadczeniu i specjalistycznej wiedzy – spawacze, monterzy, inżynierowie, technolodzy. To ich kompetencje przekładają się na realizację zaawansowanych projektów okrętowych.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna Równolegle Stocznia inwestowała w młode kadry, rozwijając współpracę z Akademią Marynarki Wojennej oraz szkołami technicznymi w Gdyni. Połączenie praktycznej edukacji, patronatów i realnych perspektyw zatrudnienia miało na celu zabezpieczenie przyszłych potrzeb kadrowych w obliczu wieloletnich programów okrętowych.
Obecność w mieście i branży
2025 rok przyniósł obecność Stoczni w życiu Gdyni i środowiska morskiego. Wyróżnienia dla inwestycji infrastrukturalnych, udział w targach branżowych, obchody Dnia Stoczniowca (29 czerwca) oraz Święta Marynarki Wojennej RP (28 listopada), a także liczne inicjatywy społeczne budowały wizerunek zakładu jako integralnej części miasta i regionu.
Symbolicznym akcentem było podświetlenie bramy Hali Kadłubowej w barwach narodowych w dniu Narodowego Święta Niepodległości – gest łączący współczesną produkcję okrętową z tradycją i odpowiedzialnością za bezpieczeństwo państwa.
Fundament pod przyszłość
2025 rok w PGZ Stoczni Wojennej nie był czasem podsumowań, lecz intensywnej pracy. Rozpoczęcie budowy Ratownika, postęp programu Miecznik, inwestycje w infrastrukturę i ludzi pokazały, że Stocznia weszła w etap trwałej realizacji wieloletnich programów dla Marynarki Wojennej RP.
2025 rok w PGZ Stoczni Wojennej nie był czasem podsumowań, lecz okresem intensywnej, wielowątkowej pracy. Rozpoczęcie fizycznej budowy okrętu ratowniczego pk. Ratownik, wyraźny postęp programu Miecznik oraz konsekwentne inwestycje w infrastrukturę i kapitał ludzki potwierdziły, że Stocznia weszła w etap trwałej realizacji wieloletnich programów okrętowych dla Marynarki Wojennej RP. Skala prowadzonych projektów i tempo ich realizacji sprawiają, że rok 2025 może się okazać rekordowy zarówno pod względem przychodów, jak i zysku.
