Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Royal Navy wybrała pociski NSM dla modernizowanych fregat
Norweski Kongsberg odniósł kolejny sukces w zakresie sprzedaży pocisków przeciwokrętowych NSM zdobywając prestiżowe brytyjskie zamówienie.
Władze Wielkiej Brytanii i Norwegii ogłosiły, że uzgodniły dalsze wzmocnienie istniejących więzi obronnych. W ramach współpracy z rządem norweskim Royal Navy otrzyma Naval Strike Missile (NSM), w który wyposażone będą modernizowane fregaty typu 23 i niszczyciele typu 45. Nowe pociski zastąpią używane obecnie pociski Harpoon, które mają być wycofane ze służby w 2023 roku. NSM ma być zintegrowany z brytyjskimi okrętami w krótkim czasie, gdyż według doniesień będzie gotowy do działania na pokładzie pierwszego okrętu Royal Navy za nieco ponad 12 miesięcy.
NSM jest precyzyjną bronią uderzeniową dalekiego zasięgu, o zasięgu większym niż 100 mil morskich. Wykorzystuje on nawigację inercyjną, GPS, terrestryczną, oraz naprowadzanie w podczerwieni (z użyciem bazy danych celów). NSM jest bardzo elastycznym systemem, który może być wystrzeliwany z różnych platform przeciwko różnym celom na morzu i lądzie.
Czytaj więcej: https://portalstoczniowy.pl/chinskie-okrety-podwodne-o-napedzie-jadrowym-wyposazone-w-nowe-pociski-balistyczne/
Konstrukcja płatowca i wysoki stosunek ciągu do masy dają NSM wyjątkowo dobrą manewrowość. Pocisk jest całkowicie pasywny i udowodnił swoje doskonałe zdolności lotne, a dzięki zaawansowanym manewrom terminalnym ma wysokie prawdopodobieństwo przenikania obrony powietrznej przeciwnika. Autonomiczne rozpoznawanie celów (ATR) przez USN zapewnia wykrycie, rozpoznanie i trafienie właściwego celu na morzu.
NSM to pocisk przeciwokrętowy piątej generacji, produkowany przez firmę Kongsberg i współprodukowany w USA przez firmę Raytheon jako RGM-184A. NSM osiągnął wstępna gotowość operacyjną na nowych norweskich fregatach typu Fridtjof Nansen i norweskich okrętach rakietowych typu Skjold w 2012 roku. Jest on również na uzbrojeniu polskiej Marynarki Wojennej (Morska Jednostka Rakietowa) i jest używany przez marynarki wojenne Malezji i Niemiec.
NSM został również wybrany w 2018 roku w konkursie U.S. Navy Over-The-Horizon Weapon System (OTH WS), oraz przez USMC w 2019 roku. W tym roku system został wybrany na uzbrojenie okrętów flot Hiszpanii, Australii i Kanady. Ponadto systemy lądowe zakupiła Rumunia. Tym samym norweski produkt powoli staje się „standardowym pociskiem NATO” w swej kategorii. Tym bardziej cieszy więc fakt że Polska była pierwszym nabywcą tego nowoczesnego uzbrojenia i niejako „utorowała” tą decyzją drogę do kolejnych sukcesów. Dobrze to świadczy o ekspertach MW którzy zarekomendowali wybór tego pocisku.
Autor: TDW
Powiązane wpisy
Pociski NSM wejdą na uzbrojenie malezyjskich OPV
Malezyjskie oceaniczne okręty patrolowe typu Kedah po latach eksploatacji w ograniczonej konfiguracji uzbrojenia wejdą w nowy etap służby. Decyzja władz w Kuala Lumpur oznacza nadanie im realnych zdolności do zwalczania celów nawodnych oraz istotne wzmocnienie potencjału bojowego Sił Morskich Malezji.
W artykule
30 stycznia Federalny Rząd Malezji (Kerajaan Persekutuan Malaysia) wyraził zgodę na integrację kierowanych pocisków przeciwokrętowych NSM na wszystkich sześciu patrolowcach typu Kedah. Jednostki te zaprojektowano na bazie niemieckiej koncepcji MEKO 100.
Decyzja z opóźnionym zapłonem
Minister obrony Malezji Datuk Sri Mohamed Khaled Nordin poinformował, że proces dozbrojenia będzie realizowany etapami. Takie podejście ma pozwolić na utrzymanie gotowości operacyjnej dywizjonu i uniknięcie jednoczesnego wyłączenia wszystkich jednostek ze służby. W wystąpieniu podkreślono również, że na etapie planowania uwzględniono potencjalne trudności techniczne związane z integracją nowego uzbrojenia.
Pierwszym okrętem objętym pracami będzie prototypowy Kedah (F 171). Co istotne Siły Morskie Malezji dopiero rozpoczęły szczegółową analizę finansową całego przedsięwzięcia oraz procedurę wyboru wykonawcy. Pozostałe patrolowce zostaną objęte pracami dopiero po zakończeniu prób zdawczo-odbiorczych jednostki, na której jako pierwszej zrealizowana zostanie integracja uzbrojenia.
Patrolowce typu Kedah są objęte realizowanym przez Tentera Laut Diraja Malaysia planem transformacji 15–5, którego celem jest zmniejszenie liczby typów okrętów we flocie do 2030 roku. W tym kontekście ich dozbrojenie należy postrzegać jako element porządkowania i wzmacniania zdolności bojowych marynarki.
Niemiecki rodowód i malezyjska rzeczywistość
Projekt patrolowców opracował niemiecki koncern Blohm+Voss. Pierwotnie planowano budowę aż 27 jednostek. Rosnące koszty i opóźnienia doprowadziły jednak do ograniczenia programu do sześciu okrętów. Stępkę pod pierwszą jednostkę położono 13 listopada 2001 roku. Kedah (F 171) wszedł do służby 5 czerwca 2006 roku po budowie w hamburskiej stoczni Blohm+Voss.
Drugi okręt powstał w stoczni HDW w Kilonii. Kolejne cztery zbudowano już w Malezji w zakładzie Boustead Heavy Industries Corporation Berhad. Obecnie funkcjonuje on jako Lumut Naval Shipyard. Wszystkie jednostki wchodzą w skład 17. Dywizjonu Okrętów Patrolowych i stacjonują w bazie morskiej Lumut.
Patrolowce typu Kedah – dane techniczne i uzbrojenie
Okręty typu Kedah mają wyporność pełną 1850 ton. Ich wymiary wynoszą 91,1 m długości, 12,85 m szerokości oraz 3,4 m zanurzenia. Napęd tworzą dwa silniki wysokoprężne Caterpillar 3616 o łącznej mocy 5450 kW. Każdy pracuje na własny wał ze śrubą nastawną. Umożliwia to osiągnięcie prędkości 24 węzłów oraz zasięgu 6050 mil morskich.
Sercem systemu walki pozostaje rozwiązanie COSYS-110 M1/ARGOS opracowane przez Atlas Elektronik. Dozorowanie przestrzeni powietrznej i nawodnej zapewnia trójwspółrzędny radar Hensoldt TRS-3D/16ES. Dotychczasowe uzbrojenie ograniczało się do artylerii pokładowej w postaci armaty Oto Melara 76/62 mm Compact oraz armaty 30 mm/82 Compact.
Stała załoga liczy 78 marynarzy z możliwością przyjęcia dodatkowych 20 osób.
Od patroli do realnego odstraszania
Integracja pocisków NSM oznacza symboliczne domknięcie pierwotnej koncepcji MEKO. OPV typu Kedah przestaną być jedynie wysuniętymi oczami floty. Zyskają środek rażenia pozwalający na aktywne kształtowanie sytuacji taktycznej na malezyjskich wodach. Po latach oczekiwania okręty te wreszcie odzyskują „żądło” którego brakowało.
