Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
USA wycofują licencję na Wenezuelski sektor naftowy
Wenezuela doświadcza nasilających się strat gospodarczych po decyzji USA o nieodnawianiu licencji naftowej, znanej jako Licencja 44. Niepewność wokół eksportu ropy naftowej oraz przyszłości operacji inwestycyjnych w sektor energetyczny zmusza ten kraj do poszukiwania alternatywnych rozwiązań w obliczu zaostrzonych amerykańskich sankcji.
W artykule
Eksport ropy i inwestycje w Wenezueli po wycofaniu Licencji 44
Licencja 44 umożliwiała swobodny eksport wenezuelskiej ropy naftowej oraz sprawniejsze prowadzenie operacji inwestycyjnych przez międzynarodowe korporacje, takie jak Chevron, Repsol, czy Eni, które utrzymają swoje uprawnienia na mocy wcześniej wydanych zezwoleń. Wygaśnięcie licencji oznacza jednak, że wszelkie nowe transakcje lub inwestycje będą wymagały indywidualnych zezwoleń, co stanowi znaczną barierę biurokratyczną.
Ministerstwo Skarbu USA wyznaczyło firmom 45-dniowy termin na zamknięcie oczekujących transakcji, co dodatkowo komplikuje sytuację. Tymczasem, wenezuelski minister spraw zagranicznych, Yvan Gil, twierdzi, że sankcje nie wpłyną znacząco na gospodarkę kraju, podkreślając jednak, że utrudnią one normalizację stosunków dwustronnych i zaszkodzą interesom USA w regionie.
Ograniczenia dla PDVSA i wpływ na eksport Wenezuelskiej ropy naftowej
Wenezuelska państwowa firma naftowa PDVSA, która już cierpi z powodu sankcji i ograniczonego dostępu do rynków międzynarodowych, stanie przed kolejnymi wyzwaniami. Eksport ropy naftowej, który wzrósł do najwyższego poziomu od czterech lat w marcu, może znów spaść, ograniczając dostęp firmy do twardej waluty potrzebnej do finansowania operacji, od wynagrodzeń po zaopatrzenie.
Czytaj więcej o Francji która jest liderem importu rosyjskiego LNG w UE
Dodatkowo, przewidywania mówią o stagnacji produkcji ropy na poziomie około 900 000 baryłek dziennie w 2024 roku, co może doprowadzić do dalszej destabilizacji gospodarki Wenezueli. Wzrost inflacji, który został nieco opanowany w ostatnim roku, może ponownie przyspieszyć, dodając presji na rząd Maduro, który stara się zarządzać kryzysem gospodarczym i społecznym.
Przyszłe kierunki dla ropy naftowej w Wenezueli i międzynarodowe reakcje na kryzys w sektorze naftowym
Stany Zjednoczone zaznaczyły, że będą rozpatrywać indywidualne wnioski o zezwolenia na prowadzenie działalności naftowej z Wenezuelą, co jest iskierką nadziei dla PDVSA i jej partnerów międzynarodowych. Jednak bez szybkich i konkretnych postępów w kwestii reform wyborczych, nowa polityka może efektywnie izolować Wenezuelę od głównych rynków naftowych, zmuszając ją do poszukiwania alternatywnych partnerów, głównie w Azji.
Decyzja o wycofaniu Licencji 44 jest widziana jako powrót do polityki „maksymalnego nacisku”, charakterystycznej dla administracji Donalda Trumpa, i może być rewidowana w zależności od wyników nadchodzących wyborów w USA oraz postępów w negocjacjach z wenezuelską opozycją, która dąży do konsolidacji przed wyborami prezydenckimi.
W obliczu tych wydarzeń, PDVSA i rząd Wenezueli mogą potrzebować dostosować swoje strategie, aby przetrwać w nowych, trudniejszych warunkach międzynarodowych, jednocześnie starając się minimalizować wpływ na gospodarkę narodową i poziom życia obywateli.
Źródło: Reuters/MD
Powiązane wpisy
Terminal FSRU w Zatoce Gdańskiej – położono stępkę pod jednostkę regazyfikacyjną
W Korei Południowej w stoczni w Ulsan położono stępkę pod jednostkę FSRU przeznaczoną dla Polski. To kolejny krok w realizacji projektu, który w Zatoce Gdańskiej ma zapewnić nowe zdolności regazyfikacyjne.
W artykule
Położenie stępki otwiera kolejny etap jednej z kluczowych inwestycji gazowych w Polsce. Jednostka, która ma zacumować w Zatoce Gdańskiej, ma wzmocnić bezpieczeństwo energetyczne kraju oraz zwiększyć elastyczność dostaw LNG.
Stępka (kil) przy budowie jednostki regazyfikującej dla Terminalu FSRU, to kluczowy element konstrukcyjny – najniższy element szkieletu, od którego zaczyna się montaż kadłuba, stanowiący jego główną oś. Waży około 50 ton i jest najdłuższym elementem statku, od dziobu aż do rufy, stanowiącym główny element nośny kadłuba. W stępce wykonuje się rowki do mocowania wręg, które wraz z nimi tworzą szkielet statku.
Położenie stępki to przełomowy moment, otwierający kolejny etap realizacji naszej strategicznej inwestycji. W procesie budowy statku stępka jest niczym kręgosłup całej jednostki pływającej – fundamentem, na którym opiera się jej dalsza konstrukcja i przyszłe funkcjonowanie. Podobnie jest z realizacją projektu FSRU, który stanowi jeden z filarów bezpieczeństwa energetycznego Polski. Dzięki niemu nasz kraj ma szansę stać się hubem gazowym w regionie.
Sławomir Hinc, Prezes Zarządu GAZ-SYSTEM
Od stępki do wodowania. Kolejne etapy budowy terminala FSRU
Poza funkcją konstrukcyjną stanowi ona także balast, za pomocą którego możliwe jest obniżenie środka ciężkości kadłuba i stabilizacja jednostki, zabezpieczając ją przed wywróceniem. Stępka pomaga utrzymać stały kurs, przeciwdziałając bocznemu dryfowi spowodowanemu przez wiatr lub prądy. Przyczynia się do zwiększenia zwrotności statku i ułatwia nawigację. Odpowiednie zaprojektowanie stępki ma na celu także zmniejszenie oporu wody, co pozwala na zwiększenie prędkości statku.
Za dostarczenie statku, który będzie czarterowany przez GAZ-SYSTEM, odpowiedzialna jest japońska spółka Mitsui O.S.K. Lines, a sama pływająca jednostka regazyfikacyjna LNG powstaje w południowokoreańskiej stoczni HD Hyundai Heavy Industries w Ulsan. Kolejnym krokiem milowym w tym roku będzie wodowanie jednostki, które zostało zaplanowane na koniec kwietnia 2026 r.
Równolegle do prac w Korei przy budowie statku, prowadzone są również intensywne prace na terenie Polski. Trwają między innymi przygotowania do wykonania mikrotunelu na plaży w Gdańsku, kontynuowane są także prace refulacyjne i pogłębiarskie. Wszystkie odcinki gazociągów lądowych na trasie Gdańsk – Gustorzyn są na bardzo zawansowanym etapie realizacyjnym. Ich zakończenie planowane jest w IV kwartale 2026 r. Natomiast uruchomienie Terminala FSRU w Zatoce Gdańskiej planowane jest w 2028 r.
O Terminalu FSRU
Program FSRU (ang. Floating Storage and Regasification Unit) w Zatoce Gdańskiej to największy projekt inwestycyjny realizowany obecnie przez GAZ-SYSTEM. W jego ramach powstanie nabrzeże cumowniczo-postojowe wraz z instalacjami, przy którym zacumuje jednostka regazyfikacyjna zdolna do odbioru, procesowego składowania i regazyfikacji ponad 6 miliardów metrów sześciennych gazu ziemnego rocznie. Dzięki temu możliwe będzie odbieranie i wprowadzanie do krajowego systemu przesyłowego paliwa sprowadzanego drogą morską z dowolnego kierunku na świecie.
W kwietniu 2024 r. GAZ-SYSTEM podpisał umowę czarteru określającą warunki dostarczenia i obsługi jednostki FSRU w Zatoce Gdańskiej. Kontrakt został zawarty z firmą White Eagle Energy Ltd., spółką z grupy Mitsui O.S.K. Lines na okres 15 lat z możliwością dalszego przedłużenia. Na bazie umowy czarteru GAZ-SYSTEM zagwarantował sobie również prawo do wykupu jednostki FSRU. Za budowę statku jest odpowiedzialna południowokoreańska stocznia HD Hyundai Heavy Industries, z którą White Eagle Energy Ltd. zawarł równolegle umowę Ship Building Contract (SBC).
Dofinansowanie projektu z UE
13 czerwca 2025 r. GAZ-SYSTEM podpisał umowę pożyczki z Bankiem Gospodarstwa Krajowego na budowę części lądowej Programu FSRU tj. gazociągu Gdańsk -Gustorzyn. Pożyczka finansowana jest z Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności. Celem wsparcia jest rozbudowa infrastruktury przesyłowej, zwiększenie bezpieczeństwa energetycznego kraju, poprawa jakości życia społeczeństwa oraz zwiększenie odporności gospodarki po kryzysie wywołanym pandemią. Kwota udzielonej pożyczki wynosi 2,2 mld zł.
