Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
US Navy wcieliła do służby kolejny niszczyciel typu Arleigh Burke
8 lipca, w stoczni Bath Iron Works (BIW) w Bath w stanie Maine, należącej do koncernu General Dynamics, odbyła się uroczystość przekazania niszczyciela rakietowego USS John Basilone (DDG-122) dla US Navy.
Jednostka ta jest 72. niszczycielem typu Arleigh Burke który jest 39. zbudowanym okrętem przez BIW, a także jednym z ostatnich okrętów w konfiguracji Flight IIA Ti, stanowiącej technologiczne przejście do najnowszej wersji Flight III.
Niszczyciel John Basilone, nazwany na cześć bohatera Korpusu Piechoty Morskiej USA, gunnery sgt. Johna Basilone, który zginął w bitwie o Iwo Jimę, został zamówiony 3 czerwca 2013 roku, a stępka pod jego budowę została położona 10 stycznia 2020 roku. Zwodowano go 12 czerwca 2022 roku. W ramach cyklu prób morskich, które rozpoczęły się 18 marca 2024 roku, na pokładzie znajdowała się m.in. delegacja z inspektoratu INSURV, odpowiedzialnego za inspekcje okrętów w US Navy.
Okręt, dysponujący pełną wypornością 9238 ton i napędem w układzie COGAG, jest wyposażony w trójwspółrzędny radar AN/SPY-1D(V), co czyni go jednym z ostatnich jednostek z tym systemem. Kolejne niszczyciele będą już otrzymywać radar AN/SPY-6(V)1, który stanowi znaczną modernizację w porównaniu z poprzednią technologią. System ten umożliwia wykrywanie, śledzenie i zwalczanie celów powietrznych, nawodnych i podwodnych na dużych odległościach.
USS John Basilone może osiągnąć prędkość maksymalną 30 węzłów, a zasięg operacyjny przy prędkości ekonomicznej 20 węzłów wynosi 4400 mil morskich, co pozwala na misje trwające do 45 dni bez uzupełniania zapasów i tankowania. Załogę okrętu stanowi 315 osób, w tym 22 oficerów oraz 293 podoficerów i marynarzy, a także 21-personel lotniczy.
Podstawowe uzbrojenie okrętu stanowią wyrzutnie pionowego startu Mk 41 (VLS), które mogą być wyposażone w różnorodne pociski, w tym rakiety przeciwlotnicze Standard Missile (SM-2 i SM-6), pociski manewrujące Tomahawk do ataków na cele lądowe oraz rakietotorpedy typu ASROC. Dodatkowo, John Basilone jest uzbrojony w system obrony przeciwrakietowej SeaRAM, 5-calową armatę uniwersalną Mk 45 Mod 4 oraz wyrzutnie torpedowe do zwalczania okrętów podwodnych. Całość uzbrojenia wspierana jest przez nowoczesne systemy elektroniczne i walki radioelektronicznej, co czyni niszczyciel jednostką wszechstronną i wysoce efektywną w różnorodnych scenariuszach bojowych.
W stoczni BIW trwają prace nad sześcioma kolejnymi niszczycielami typu Arleigh Burke, w tym dwoma w wersji Flight IIA Ti: Harvey C. Barnum Jr. (DDG-124) oraz Patrick Gallagher (DDG-127), a także czterema w wersji Flight III: Louis H. Wilson Jr. (DDG-126), William Charette (DDG-130), Quentin Walsh (DDG-132) i John E. Kilmer (DDG-134).
Autor: Mariusz Dasiewicz
Powiązane wpisy
Podpisano umowy na rzecz odbudowy systemu wodnego Kanału Elbląskiego
Zawarto porozumienia, które otwierają drogę do realizacji wieloetapowego projektu odbudowy systemu wodnego Kanału Elbląskiego. Partnerstwa, zawarte z myślą o pozyskaniu środków unijnych, mają umożliwić prowadzenie kompleksowych prac hydrotechnicznych oraz dostosowanie infrastruktury do skutków postępujących zmian klimatycznych.
W artykule
Podpisanie porozumień dotyczących odbudowy systemu wodnego Kanału Elbląskiego stanowi istotny etap w działaniach na rzecz ochrony jednego z najcenniejszych zespołów hydrotechnicznych północno-wschodniej Polski. Zawarte dokumenty porządkują współpracę instytucji zaangażowanych w przygotowanie oraz realizację przedsięwzięcia, którego celem pozostaje przywrócenie pełnej sprawności technicznej systemu wodnego.
Umowę o utworzeniu Partnerstwa na potrzeby przygotowania i realizacji projektu „Odbudowa systemu wodnego Kanału Elbląskiego – etap I” podpisali Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Gdańsku, Związek Gmin i Powiatów Kanału Elbląskiego i Pojezierza Iławskiego oraz Gmina Miasto Elbląg. Jednocześnie zawarto porozumienie dotyczące realizacji drugiego etapu projektu pomiędzy Związkiem Gmin i Powiatów Kanału Elbląskiego i Pojezierza Iławskiego oraz Państwowym Gospodarstwem Wodnym Wody Polskie.
Cele projektu i źródła finansowania
Oba porozumienia pozostają bezpośrednio związane z przygotowaniami do pozyskania dofinansowania w ramach programu regionalnego Fundusze Europejskie dla Warmii i Mazur 2021–2027. Zawarcie partnerstw stanowi warunek uruchomienia środków finansowych oraz sprawnej realizacji inwestycji zaplanowanych w dwóch etapach.
Założeniem projektu jest wspólne przygotowanie dokumentacji oraz prowadzenie działań inwestycyjnych, których nadrzędnym celem jest zwiększenie odporności systemu wodnego Kanału Elbląskiego na skutki zmian klimatu. W praktyce oznacza to ograniczenie ryzyka związanego z gwałtownymi zjawiskami pogodowymi, poprawę bezpieczeństwa użytkowników drogi wodnej oraz utrzymanie dobrego stanu wód.
W pierwszym etapie projekt realizowany będzie przez Związek Gmin i Powiatów Kanału Elbląskiego i Pojezierza Iławskiego, Miasto Elbląg oraz Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie. Etap drugi obejmie współpracę Związku Gmin i Powiatów Kanału Elbląskiego i Pojezierza Iławskiego z Państwowym Gospodarstwem Wodnym Wody Polskie.
Zakres prac i etapy realizacji
Zakres działań przewidzianych w pierwszym etapie obejmuje przygotowanie wniosku o dofinansowanie planowane na grudzień 2025 roku oraz realizację robót budowlanych w latach 2026–2028. Prace skoncentrują się na umocnieniach i opaskach brzegowych na trzech odcinkach o łącznej długości blisko 34 km: pomiędzy śluzą Miłomłyn a wrotami bezpieczeństwa Buczyniec, na odcinku Miłomłyn – jezioro Ewingi oraz pomiędzy Miłomłynem a Starymi Jabłonkami.
Drugi etap projektu zakłada złożenie wniosku o dofinansowanie w marcu 2027 roku. Przygotowanie dokumentacji potrwa do 2027 roku, natomiast zasadnicza realizacja planowana jest na lata 2027–III kwartał 2029. W jego ramach przewidziano przebudowę wybranych obwałowań i budowli hydrotechnicznych pomiędzy wrotami Buczyniec a pochylnią Całuny, modernizację jazu w Miłomłynie oraz modernizację jazu w Samborowie na rzece Drwęcy wraz z wykonaniem przenoski dla kajaków.
Szacunkowa wartość zadań realizowanych przez PGW Wody Polskie RZGW w Gdańsku wynosi około 260 mln zł w etapie pierwszym oraz około 14 mln zł w etapie drugim. Łączny koszt obu etapów oszacowano na blisko 274 mln zł. Skala planowanych inwestycji pokazuje, że odbudowa systemu wodnego Kanału Elbląskiego ma znaczenie nie tylko lokalne, lecz także regionalne, wpisując się w długofalowe cele zrównoważonego rozwoju, ochrony dziedzictwa technicznego oraz bezpieczeństwa hydrologicznego Warmii i Mazur.
