Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Ceremonia wodowania i chrztu fregaty Tamandaré
9 sierpnia w stoczni Thyssenkrupp Estaleiro Brasil Sul w Itajaí, w stanie Santa Catarina, odbyła się uroczystość wodowania i chrztu lekkiej fregaty Tamandaré (F200). To pierwsza z czterech fregat patrolowych typu Tamandaré, budowanych w ramach programu Corveta Classe Tamandaré (CCT), który jest realizowany przy współpracy z niemiecką grupą stoczniową Thyssenkrupp Marine Systems (TKMS).
W artykule
Uroczystość i goście
W uroczystości wzięło udział około 550 gości, w tym prezydent Brazylii Luiz Inácio Lula da Silva, przedstawiciele Ministerstwa Obrony, w tym minister José Mucio Monteiro, oraz dowódca marynarki, admirał Marcos Sampaio Olsen. Obecni byli także wysocy rangą przedstawiciele Republiki Federalnej Niemiec, a także członkowie konsorcjum Águas Azuis, które składa się z niemieckiej firmy Thyssenkrupp Marine Systems i lokalnych partnerów: Embraer Defense & Security oraz ATECH Business in Technologies.
Matką chrzestną fregaty została Vera Brennand, małżonka ministra obrony. W ceremonii, zgodnie z tradycją morską, symbolicznie rozbiła butelkę szampana o kadłub okrętu, przynosząc mu szczęście i pomyślność.
Czy ich potrzeba jest uzasadniona?
Fregaty patrolowe typu Tamandaré opierają się na sprawdzonym niemieckim projekcie MEKO A100, który łączy modułowość z nowoczesnym uzbrojeniem, zapewniając elastyczność operacyjną i łatwość serwisowania. Wartość kontraktu na budowę czterech jednostek dla Marinha do Brasile wynosi 1,6 miliarda USD.
Podstawowe uzbrojenie fregaty obejmuje:
- System obrony powietrznej MBDA Sea Ceptor
- Pociski przeciwokrętowe SIATT Mansup
- 76 mm armatę automatyczną Leonardo Super Rapido
- 30 mm armatę Rheinmetall Sea Snake
- Dwie wyrzutnie SEA TLS-TT dla 324 mm torped lekkich Mk 46
- Wyrzutnie celów pozornych Terma C-Guard
Zintegrowane systemy elektroniczne:
- Wielofunkcyjny trójwspółrzędny radar Hensoldt TRS-4D AESA 3D
- Elektrooptyczny system kierowania ogniem Thales STIR 1.2 EO Mk 2
- Sonar kadłubowy Atlas Elektronik ASO 713
- Radar dozoru nawodnego od RTX
- System walki elektronicznej MB/Omnisys Defender Mk 3
- Dwa czujniki optoelektroniczne Safran PASEO XLR
- Dwa radary nawigacyjne RTX
- System kierowania walką Atlas Elektronik ANCS
Cechy konstrukcyjne
Fregata Tamandaré ma długość 107,2 m, szerokość 15,95 m, zanurzenie 5,2 m oraz wyporność niecałe 3500 ton. Napęd w układzie CODAD składa się z czterech silników wysokoprężnych MAN 12V 28/33 DSTC o mocy 7320 KM każdy i czterech generatorów Caterpillar C32 o mocy 1900 KM każdy, co pozwala osiągnąć prędkość maksymalną 25,5 węzła oraz zasięg maksymalny 5000 mil morskich. Załogę stanowić będzie 130 osób, a na rufie przewidziano lądowisko i hangar dla śmigłowca typu SH-60 Seahawk, Super Lynx Mk.21B lub H225M Caracal.
Znaczenie fregat typu Tamandaré
Projekt ten podkreśla strategiczne partnerstwo między Brazylią a Niemcami, z Brazylią jako centrum operacyjnym dla Ameryki Południowej. Podczas ceremonii, Oliver Burkhard, dyrektor generalny TKMS, podkreślił znaczenie tego projektu dla obu stron, zapewniając najnowsze standardy technologiczne i wysoką lokalną wartość dodaną.
„Brazylia nie może się rozwijać bez efektywnego wykorzystania swojej rozległej domeny morskiej, która obejmuje około 7500 km linii brzegowej wzdłuż Atlantyku, przez którą przepływa aż 95% naszego handlu zagranicznego” – stwierdził admirał Olsen.
Cięcie blach pod budowę okrętu rozpoczęto 5 września 2022 roku, a położenie stępki miało miejsce 24 marca 2023 roku. Po zakończeniu prac wykończeniowych fregata Tamandaré rozpocznie próby zdawczo-odbiorcze i zostanie przekazana Marynarce Wojennej Brazylii pod koniec 2025 roku.
Kolejne jednostki, w tym Jerônimo de Albuquerque (F201), są już w trakcie budowy, a ich wodowanie i przekazanie brazylijskiej marynarce wojennej planowane jest na najbliższe lata. Chociaż te fregaty nie mogą równać się pod względem uzbrojenia z polskimi Miecznikami, zostały zaprojektowane zgodnie z wymaganiami Brazylii. Mimo pewnych ograniczeń mają one wesprzeć działania brazylijskiej floty i chronić kluczowe interesy morskie tego kraju.
Autor: Mariusz Dasiewicz
Powiązane wpisy
Pociski NSM wejdą na uzbrojenie malezyjskich OPV
Malezyjskie oceaniczne okręty patrolowe typu Kedah po latach eksploatacji w ograniczonej konfiguracji uzbrojenia wejdą w nowy etap służby. Decyzja władz w Kuala Lumpur oznacza nadanie im realnych zdolności do zwalczania celów nawodnych oraz istotne wzmocnienie potencjału bojowego Sił Morskich Malezji.
W artykule
30 stycznia Federalny Rząd Malezji (Kerajaan Persekutuan Malaysia) wyraził zgodę na integrację kierowanych pocisków przeciwokrętowych NSM na wszystkich sześciu patrolowcach typu Kedah. Jednostki te zaprojektowano na bazie niemieckiej koncepcji MEKO 100.
Decyzja z opóźnionym zapłonem
Minister obrony Malezji Datuk Sri Mohamed Khaled Nordin poinformował, że proces dozbrojenia będzie realizowany etapami. Takie podejście ma pozwolić na utrzymanie gotowości operacyjnej dywizjonu i uniknięcie jednoczesnego wyłączenia wszystkich jednostek ze służby. W wystąpieniu podkreślono również, że na etapie planowania uwzględniono potencjalne trudności techniczne związane z integracją nowego uzbrojenia.
Pierwszym okrętem objętym pracami będzie prototypowy Kedah (F 171). Co istotne Siły Morskie Malezji dopiero rozpoczęły szczegółową analizę finansową całego przedsięwzięcia oraz procedurę wyboru wykonawcy. Pozostałe patrolowce zostaną objęte pracami dopiero po zakończeniu prób zdawczo-odbiorczych jednostki, na której jako pierwszej zrealizowana zostanie integracja uzbrojenia.
Patrolowce typu Kedah są objęte realizowanym przez Tentera Laut Diraja Malaysia planem transformacji 15–5, którego celem jest zmniejszenie liczby typów okrętów we flocie do 2030 roku. W tym kontekście ich dozbrojenie należy postrzegać jako element porządkowania i wzmacniania zdolności bojowych marynarki.
Niemiecki rodowód i malezyjska rzeczywistość
Projekt patrolowców opracował niemiecki koncern Blohm+Voss. Pierwotnie planowano budowę aż 27 jednostek. Rosnące koszty i opóźnienia doprowadziły jednak do ograniczenia programu do sześciu okrętów. Stępkę pod pierwszą jednostkę położono 13 listopada 2001 roku. Kedah (F 171) wszedł do służby 5 czerwca 2006 roku po budowie w hamburskiej stoczni Blohm+Voss.
Drugi okręt powstał w stoczni HDW w Kilonii. Kolejne cztery zbudowano już w Malezji w zakładzie Boustead Heavy Industries Corporation Berhad. Obecnie funkcjonuje on jako Lumut Naval Shipyard. Wszystkie jednostki wchodzą w skład 17. Dywizjonu Okrętów Patrolowych i stacjonują w bazie morskiej Lumut.
Patrolowce typu Kedah – dane techniczne i uzbrojenie
Okręty typu Kedah mają wyporność pełną 1850 ton. Ich wymiary wynoszą 91,1 m długości, 12,85 m szerokości oraz 3,4 m zanurzenia. Napęd tworzą dwa silniki wysokoprężne Caterpillar 3616 o łącznej mocy 5450 kW. Każdy pracuje na własny wał ze śrubą nastawną. Umożliwia to osiągnięcie prędkości 24 węzłów oraz zasięgu 6050 mil morskich.
Sercem systemu walki pozostaje rozwiązanie COSYS-110 M1/ARGOS opracowane przez Atlas Elektronik. Dozorowanie przestrzeni powietrznej i nawodnej zapewnia trójwspółrzędny radar Hensoldt TRS-3D/16ES. Dotychczasowe uzbrojenie ograniczało się do artylerii pokładowej w postaci armaty Oto Melara 76/62 mm Compact oraz armaty 30 mm/82 Compact.
Stała załoga liczy 78 marynarzy z możliwością przyjęcia dodatkowych 20 osób.
Od patroli do realnego odstraszania
Integracja pocisków NSM oznacza symboliczne domknięcie pierwotnej koncepcji MEKO. OPV typu Kedah przestaną być jedynie wysuniętymi oczami floty. Zyskają środek rażenia pozwalający na aktywne kształtowanie sytuacji taktycznej na malezyjskich wodach. Po latach oczekiwania okręty te wreszcie odzyskują „żądło” którego brakowało.
