Royal Navy wymaga inwestycji, by mogła skutecznie bronić kraju

Brytyjskiej Royal Navy, że nie będzie w stanie poradzić sobie w „coraz bardziej wrogim i nieprzewidywalnym środowisku międzynarodowym” – ostrzegli w opublikowanym we wtorek raporcie posłowie z komisji obrony.
Wezwali oni rząd do budowy większej liczby okrętów, bo w obecnym kształcie marynarka może „nie móc spełnić wszystkich ambicji”, wskazanych w zintegrowanym przeglądzie polityki zagranicznej i obronnej, który opublikowany został w marcu tego roku.
W raporcie ujawniono, że w pewnym momencie 2020 roku pięć z 16 niszczycieli typu 45 było w trakcie konserwacji.
Posłowie ostrzegli również, że nowy „narodowy okręt flagowy”, który ma zastąpić Royal Yacht Britannia i kosztować 250 mln funtów, nie przyniesie marynarce żadnych korzyści, a jedynie zwiększy „ciągłą presję na i tak już ograniczony budżet marynarki”.
„Ogólnie rzecz biorąc, Royal Navy potrzebuje więcej okrętów, wyposażonych w bardziej śmiercionośną broń i najnowocześniejszą technologię. Mamy stocznie i know-how, aby je zbudować: rząd musi tylko złożyć zamówienia i dać brytyjskiemu przemysłowi stoczniowemu kontrakty oraz zaufanie, którego potrzebuje, aby je zrealizować” – powiedział przewodniczący komisji obrony, były oficer armii Tobias Ellwood.
W raporcie napisano, że cięcia budżetowe oznaczają, iż zamówienia były powolne, a kiedy okręty zostały zbudowane i dotarły na morze, zachowywały się „jak jeżozwierze – dobrze broniący się roślinożercy z ograniczonymi zdolnościami ofensywnymi”.
Wskazano, że Wielka Brytania w coraz większym stopniu polega na sojusznikach w zakresie wspierania swoich zdolności obronnych, tymczasem w przyszłości marynarka może być potrzebna do walki o kontrolę nad morzem lub do uniemożliwienia wrogom dostępu do brytyjskich wód.
Według posłów z komisji obrony, marynarka jest „zbyt mała i zbyt wyspecjalizowana”, aby stawić czoła zagrożeniom w ciągu najbliższych 20 lat, w tym z ze strony Rosji i Chin.
„Royal Navy będzie proszona o zrobienie jeszcze więcej, mając jeszcze mniej” – napisali dodając, że potencjalni wrogowie mogą równie łatwo dojść do takich samych konkluzji.
Ocenili również, że nie dostali „żadnych dowodów na korzyści dla Royal Navy z zakupu okrętu flagowego” – zamiennika Royal Yacht Britannia – a jego koszt wynoszący w ich ocenie 200-500 mln funtów, wraz z 20-30 mln funtów rocznie na utrzymanie i załogę, zwiększyłby presję finansową na marynarkę.
Ellwood powiedział, że aby utrzymać Royal Navy wśród czołowych marynarek na świecie, „rząd musi zapewnić szybki program modernizacji i rozwoju”, a najbliższe 20 lat „okaże się testem”.
„Wielka Brytania stoi w obliczu coraz bardziej wrogiego i nieprzewidywalnego środowiska międzynarodowego, ale rząd nadal zmniejsza finansowanie, wycofuje z użytku sprzęt i prosi marynarkę, aby polegała na coraz starszych statkach przez następne pięć lat, dopóki nie pojawią się nowe” – oświadczył Ellwood.
Rzecznik ministerstwa obrony powiedział, że Wielka Brytania jest „na dobrej drodze do stania się czołową potęgą morską w Europie”, ale przyznał, że raport ma słuszność w tym, że nowe okręty, okręty podwodne, innowacyjne rodzaje broni i technologie muszą zostać dostarczone.
Autor: Bartłomiej Niedziński/PAP

BAE Jambelí w drodze do Ekwadoru

Ministerstwo Obrony Ekwadoru poinformowało o rozpoczęciu przejścia pełnomorskiego patrolowca BAE Jambelí (MP-56) z Republiki Korei do Ameryki Południowej. Jednostka 2 stycznia 2026 roku opuściła rejon Azji Wschodniej i po wejściu do służby wzmocni potencjał operacyjny marynarki wojennej Ekwadoru.
W artykule
Okręt, wcześniej eksploatowany jako KCG 3001 typu Tae Pyung Yang, został odkupiony przez rząd w Quito w 2024 roku i w kwietniu tego samego roku formalnie przekazany nowemu użytkownikowi. Od tego momentu przechodził prace modernizacyjne oraz przygotowanie do służby pod nową banderą.
Geneza BAE Jambelí (MP-56) i symbolika nazwy
Patrolowiec wszedł do służby w 1994 roku w bazie Straży Przybrzeżnej w Busan jako pierwsza tego typu. W trakcie eksploatacji pełniła zadania patrolowe na wodach podlegających jurysdykcji Republiki Korei.
Nowa nazwa okrętu odwołuje się do archipelagu Jambelí, położonego w rejonie zatoki Guayaquil, który zapisał się w historii Ekwadoru epizodem działań morskich podczas wojny z Peru w 1941 roku. Wybór nazwy podkreśla związek jednostki z obroną suwerenności morskiej państwa.
Przejście do Ameryki Południowej
Przejście jednostki do Ekwadoru zaplanowano jako 62-dniowe przemieszczenie z wykorzystaniem portów pośrednich. Trasa obejmuje postoje w Guam, Pearl Harbor oraz San Diego, co wynika z autonomiczności jednostki ocenianej na 40 dni.
Zgodnie z przekazanymi informacjami, Jambelí ma wejść na wody Oceanu Spokojnego w rejonie Salinas 3 marca, natomiast wejście do portu zaplanowano na 6 marca. Okręt przybędzie z załogą przeszkoloną w Republice Korei, co umożliwi szybkie włączenie jednostki do bieżących działań w Armada del Ecuador.
Odpowiedź na wyzwania bezpieczeństwa morskiego
Pozyskanie patrolowca było inicjatywą prezydenta Ekwadoru Daniela Noboa oraz ministra obrony Gian Carlo Loffredo. Celem transakcji jest wzmocnienie zdolności państwa w zakresie przeciwdziałania przestępczości transgranicznej i zorganizowanej na morzu, a także poprawa skuteczności działań patrolowych i ochrony środowiska morskiego.
W tym kontekście szczególne znaczenie mają wody w północnej części ekwadorskiej strefy ekonomicznej, w tym region graniczący z Kolumbią, który od lat pozostaje jednym z głównych szlaków przemytu narkotyków drogą morską. Wody Oceanu Spokojnego w tym regionie wymagają stałej obecności jednostek patrolowych zdolnych do długotrwałego operowania oraz prowadzenia pościgów i interwencji.
Rola w strukturach marynarki wojennej
W służbie Armada del Ecuador BAE Jambelí ma pełnić funkcję pełnomorskiej jednostki patrolowej, zdolnej do dłuższych wyjść w morze. Uzbrojenie okrętu stanowią dwie sześciolufowe armaty morskie kal. 20 mm Sea Vulcan, natomiast wyposażenie uzupełniają co najmniej trzy szybkie łodzie półsztywne typu RHIB.
W praktyce oznacza to wzmocnienie zdolności Ekwadoru do reagowania na zagrożenia na rozległych wodach Oceanu Spokojnego, gdzie liczy się nie tylko sama obecność okrętu, lecz także możliwość szybkiej reakcji i wsparcia innych jednostek.










