Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
PGE i Ørsted wnioskują o obszar sąsiadujący z MFW Baltica, która będzie jedną z największych na świecie morskich farm wiatrowych 
PGE i Ørsted starają się wspólnie o obszar 45.E.1 na Ławicy Słupskiej. Ten obszar o powierzchni 17 km kw. sąsiaduje on bezpośrednio z lokalizacją Morskiej Farmy Wiatrowej Baltica, największej farmy wiatrowej budowanej na polskich wodach Morza Bałtyckiego i jednej z największych na świecie. Wniosek do Ministerstwa Infrastruktury został złożony 23 lutego 2022 roku.
– Lokalizacja, o którą zabiegamy, uzupełnia obszar przeznaczony pod Morską Farmę Wiatrową Baltica, największą taką elektrownię budowaną na polskiej części Morza Bałtyckiego. W perspektywie najbliższych pięciu lat oddamy do użytku etapy Baltica 2 i Baltica 3 o łącznej mocy ok. 2,5 GW. Pozyskanie pozwolenia na obszar o powierzchni ok. 17 km kw. umożliwi osiągnięcie efektu synergii z projektem Baltica 2 i zagwarantuje nam maksymalizację wykorzystania tej części Bałtyku, a docelowo zapewni wzrost produkcji zielonej energii elektrycznej – mówi Wojciech Dąbrowski, prezes zarządu PGE Polskiej Grupy Energetycznej.
− Wspólnie z PGE staramy się o powierzchnię, która jest stosunkowo niewielka, ale dobrze zlokalizowana, by dodać ją do już zagospodarowanego obszaru 320 km kw., gdzie zbudujemy Morską Farmę Wiatrową Baltica o mocy 2,5 GW, która będzie jedną z największych morskich farm wiatrowych w naszym globalnym portfelu – mówi Rasmus Errboe, wiceprezes Ørsted w regionie Europy kontynentalnej.
Obszar objęty wspólnym wnioskiem PGE i Ørsted znajduje się ok. 32 km od brzegu.
Uruchomienie pierwszego etapu projektu Baltica 3 o mocy ok. 1045 MW, jest planowane na 2026 roku. Etap kolejny, czyli Baltica 2 o mocy ok. 1500 MW ma być oddany do 2027 roku. Inwestycje te przyczynią się do przyspieszenia polskiej transformacji energetycznej. Oba etapy MFW Baltica posiadają decyzje lokalizacyjne, pozwolenia środowiskowe, umowy przyłączeniowe do sieci przesyłowej z operatorem, a także otrzymały prawo do kontraktu różnicowego (CfD).
W 2022 roku partnerzy projektu spodziewają się otrzymania decyzji środowiskowej dla części przesyłowej na lądzie, a także będą pracować nad pozyskaniem pozwoleń na budowę, które przybliży projekt do finalnej decyzji inwestycyjnej.
W polskiej części Morza Bałtyckiego obecnie dostępnych jest 11 akwenów, w ramach których PGE i Ørsted oraz inne podmioty starają się o pozwolenia na wznoszenie i wykorzystywanie sztucznych wysp (PSzW). Są wśród nich obszary o różnym potencjale: od najmniejszego o powierzchni 17 km kw., o który starają się aktualnie PGE i Ørsted na rzecz rozbudowy MFW Baltica, do największych obejmujących powierzchnię nawet 150 km kw.
Źródło: PGE Balica
Powiązane wpisy
Norwegia z zamówieniem na kolejne okręty podwodne typu 212CD
Rząd Norwegii zatwierdził zakup dwóch dodatkowych okrętów podwodnych typu 212CD. Decyzja ta zwiększa planowaną liczbę jednostek dla Królewskiej Marynarki Wojennej Norwegii (Sjøforsvaret) z czterech do sześciu.
W artykule
Zgodnie z informacją przekazaną w komunikacie prasowym, niemiecki koncern stoczniowy TKMS poinformował o podpisaniu umowy rozszerzającej dotychczasowe zamówienie w ramach programu 212CD. Dla spółki jest to jedno z największych zamówień w jej historii.
Rozszerzenie norweskiego zamówienia
Zatwierdzenie zakupu dwóch kolejnych jednostek oznacza formalne rozszerzenie kontraktu realizowanego na potrzeby Sjøforsvaret. Po podpisaniu umowy liczba okrętów przewidzianych dla Norwegii wzrosła do sześciu, co wpisuje się w długofalowe plany modernizacji sił podwodnych tego państwa.
Program 212CD od początku realizowany jest jako wspólne przedsięwzięcie Norwegii i Niemiec, którego celem jest pozyskanie nowoczesnych konwencjonalnych okrętów podwodnych o ujednoliconej konstrukcji.
Znaczenie programu 212CD
Prezes TKMS Oliver Burkhard podkreślił w komunikacie, że projekt ma strategiczne znaczenie zarówno dla wzmacniania europejskich zdolności obronnych, jak i dla pogłębiania współpracy między oboma państwami. Rozszerzenie zamówienia zostało przedstawione jako wyraz zaufania do jakości oferowanych rozwiązań oraz do dotychczasowego partnerstwa przemysłowego.
Według informacji producenta, okręty typu 212CD wyróżniają się zaawansowanymi zdolnościami w zakresie świadomości sytuacyjnej, rozbudowaną łącznością z sojuszniczymi jednostkami oraz obniżoną sygnaturą, co ma stawiać je w gronie najbardziej zaawansowanych konwencjonalnych okrętów podwodnych na świecie.
Wspólny program i jego znaczenie dla przemysłu
W komunikacie zwrócono również uwagę na korzyści wynikające z kooperacyjnego charakteru programu. Wspólna konstrukcja ma zapewniać współpracę z siłami NATO oraz spełniać wymagania stawiane działaniom w wymagających warunkach, w tym w rejonach arktycznych.
Jednocześnie program ma przynosić wymierne efekty w obszarze badań i rozwoju, szkolenia załóg, logistyki oraz utrzymania technicznego. Producent wskazuje, że takie podejście pozwala na optymalizację kosztów oraz generowanie wartości dodanej dla przemysłu niemieckiego i norweskiego.
Maksymalny wolumen zamówień w programie
W grudniu 2024 roku niemiecki rząd federalny podpisał umowę na zakup czterech opcjonalnych okrętów typu 212CD, co zwiększyło liczbę jednostek przewidzianych dla niemieckiej marynarki z dwóch do sześciu. Po decyzji Norwegii łączny wolumen programu osiągnął planowany poziom dwunastu okrętów.
Potencjalna dalsza rozbudowa
Kolejnym etapem programu może być jego rozszerzenie o maksymalnie dwanaście okrętów podwodnych dla Kanady. Jak podkreślono w komunikacie, niemiecki koncern stoczniowy współpracuje w tym zakresie z partnerami niemieckimi i norweskimi w ramach trwającej procedury.
Decyzja Norwegii potwierdza rosnące znaczenie programu 212CD na europejskim rynku okrętów podwodnych i wzmacnia jego pozycję jako jednego z kluczowych przedsięwzięć w obszarze współpracy obronnej państw NATO.
