Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Filipińska straż przybrzeżna rozszerza patrole na spornych wodach
Po serii ostatnich nielegalnych połowów chińskich kutrów rybackich na Morzu Południowochińskim, filipińska straż przybrzeżna poinformowała o zwiększeniu liczby patroli w regionie, o który toczy się spór.
Wietnam, Malezja i Brunei mają pokrywające się roszczenia do części mórz, podczas gdy Stany Zjednoczone i inne kraje twierdzą, że leży on na wodach międzynarodowych. W grudniu, Manila nakazała swojej armii zwiększenie swojej obecność po doniesieniu, że Chiny zaczęły odzyskiwać kilka niezamieszkałych obszarów lądowych wokół wysp Spratly.
Straż Przybrzeżna poinformowała, że wysłała swój okręt flagowy, BRP Teresa Magbanua do regionu w odpowiedzi na dyrektywę prezydenta Ferdinanda Bongbong Marcosa Jr. Tego typu działania pozwalają na wzmocnienie i zwiększenie swojej obecności i operacyjności w regionie. Jednostka została zbudowana dla Filipin przez japońską firmę Mitsubishi Heavy Industries i oddana do użytku w maju 2022 roku. Drugi okręt tego typu, który opiera się na projekcie opracowanym dla Japońskiej Straży Przybrzeżnej, został również oddany do użytku w 2022 roku.
Działalność operacyjną w regionie rozpoczęto 28 stycznia, a oficjalną misją okrętu jest ochrona filipińskich łodzi rybackich. Straż Przybrzeżna podaje, że okręt sprawdza bezpieczeństwo jednostek rybackich i doradza załogom jak powinni się kontaktować ze strażą w razie pomocy. Według funkcjonariuszy Straży Przybrzeżnej, wraz z rozpoczęciem sezonu letniego znacznie wzrośnie liczba filipińskich kutrów rybackich operujących w tym rejonie.
Czytaj więcej: https://portalstoczniowy.pl/autonomiczny-niszczyciel-min-royal-navy-rozpoczyna-testy-w-zatoce-perskiej/
W komunikacie prasowym nie było bezpośredniej wzmianki o tym, że okręt został wysłany w ten region w odpowiedzi na ostatni incydent ze światłem laserowym pomiędzy chińską i filipińską strażą przybrzeżną. Filipińczycy twierdzą, że 6 lutego Chińczycy skierowali wiązkę światła w stronę jednego z ich jednostek, zakłócając konwój z zaopatrzeniem płynący do filipińskiej bazy. Chiny odrzuciłyoskarżenia Filipin, twierdząc, że ich załoga użyła ręcznego laserowego detektora prędkości i ręcznego wskaźnika zielonego światła, aby zmierzyć prędkość i odległość filipińskiego okrętu. Zagwarantowali, że zrobiono to, aby „zapewnić bezpieczeństwo nawigacyjne”.
Trzy dni po incydencie filipińska straż przybrzeżna informuje o zidentyfikowaniu wietnamskiej łodzi rybackiej która nielegalnie wyławiała ryby na filipińskich wodach. Jako dowód udostępniła nagranie obrazujące ten incydent. Okręt patrolowy Teresa Magbanua odeskortował kuter rybacki z filipińskiej wyłącznej strefy ekonomicznej.
Filipińska Straż Przybrzeżna podała w swoim oświadczeniu, że jej operacje egzekwowania prawa będą kontynuowane. Wypowiadając się na łamach lokalnych mediów, funkcjonariusze Straży Przybrzeżnej wykorzystali również ostatnie incydenty jako kolejny dowód na konieczność kontynuowania wysiłków na rzecz wsparcia planów modernizacji Filipińskiej Straży Przybrzeżnej.
Źródło: Filipińska Straż Przybrzeżna
Powiązane wpisy
Morski szlak kokainy. Zatrzymania i rozbita siatka przemytnicza
Hiszpańskie organy ścigania ujawniają kolejne szczegóły dotyczące rozbitej transatlantyckiej siatki zajmującej się przemytem kokainy. Jej działalność opierała się na precyzyjnie zaplanowanej logistyce morskiej oraz zaawansowanych środkach łączności.
W artykule
Jak wynika z informacji przekazanych przez Policía Nacional, rozbicie siatki i seria zatrzymań były finałem trwających około roku działań prowadzonych przez hiszpańskie organy ścigania. Grupa funkcjonowała jako rozbudowana, wieloszczeblowa struktura przestępcza, zdolna do prowadzenia długotrwałych działań na otwartym morzu.
Szyfrowana łączność i pływające zaplecze
Według śledczych grupa przestępcza dokładała wszelkich starań, by utrudnić identyfikację oraz przechwytywanie sygnałów łączności. Wykorzystywano szyfrowanie, łączność satelitarną oraz kodowany język operacyjny, a działania realizowano głównie nocą. Pozwalało to ograniczyć ryzyko wykrycia przez patrole morskie i lotnicze.
Na szczególną uwagę zasługuje stworzenie przez przemytników pływającego zaplecza operacyjnego. Na wodach Atlantyku funkcjonowały improwizowane „platformy” wspierające ciągłość działań, wykorzystywane jako miejsca odpoczynku oraz wymiany załóg szybkich łodzi. Mniejsze jednostki realizowały zadania zaopatrzeniowe, dostarczając paliwo i żywność, inne pełniły rolę jednostek obserwacyjnych, monitorując ruchy patroli hiszpańskich służb i ostrzegając o ich zbliżaniu się.
Skala przemytu i realny wpływ na rynek
Jak podają hiszpańskie służby, tylko w 2025 roku gang mógł przemycić do Europy około 57 ton kokainy. Jest to ilość, która nie tylko potwierdza przemysłowy charakter procederu, lecz także wskazuje na realny wpływ tej działalności na europejski rynek narkotykowy. Zdaniem śledczych skala operacji plasuje rozbitą strukturę wśród największych organizacji przestępczych działających na morskich szlakach Atlantyku w ostatnich latach.
Prędkość, pościgi i ofiary
Działalność ta nie była pozbawiona ryzyka. Łodzie motorowe operowały z prędkościami sięgającymi 40 węzłów, zarówno na wodach przybrzeżnych, jak i na odcinkach rzecznych. Podczas policyjnych pościgów dochodziło do kolizji, w tym zdarzeń o tragicznych konsekwencjach. W 2024 roku jeden z członków gangu zginął po rozbiciu jednostki na rzece Gwadalkiwir.
Według ustaleń śledczych przywódca grupy przestępczej miał przekazać rodzinie zmarłego równowartość ponad 14 mln dolarów w zamian za zachowanie milczenia. Ten epizod pokazuje skalę zasobów finansowych, jakimi dysponowała organizacja, oraz bezwzględny charakter jej wewnętrznych mechanizmów kontroli.
Morze jako pole walki z przestępczością
Hiszpańskie służby podkreślają, że rozbita siatka stanowiła przykład nowej generacji przestępczości morskiej, w której granica między klasycznym przemytem a złożoną operacją logistyczną ulega zatarciu. Morze pozostaje jednym z kluczowych obszarów rywalizacji z międzynarodowymi strukturami przestępczymi, wymagającym długofalowych działań, współpracy międzynarodowej oraz stałego rozwoju zdolności rozpoznawczych i operacyjnych.
