Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Zagrożenia Azji Południowo-Wschodniej
Transport morski jest kluczowym elementem gospodarki wielu krajów, zwłaszcza w południowo-wschodniej Azji. Jednakże, przestępczość morska stanowi poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa i stabilności regionu. W ciągu ostatnich dziesięcioleci obserwowane były znaczne zmiany w zakresie tych zagrożeń, co wymaga od państw regionu ciągłego dostosowywania swoich strategii i działań. Niniejszy artykuł omawia najważniejsze wyzwania związane z bezpieczeństwem morskim w południowo-wschodniej Azji, w tym ewoluujące trendy i zagrożenia.
Podstawowe zagrożenia
W południowo-wschodniej Azji istnieją różne formy zagrożeń związanych z przestępczością morską. Najczęściej występującymi są piractwo, rabunki, przemyt i terroryzm. Wszystkie te formy przestępczości morskiej stanowią poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu morskiego i handlu w regionie.
Ewolucja bezpieczeństwa morskiego
W ciągu ostatnich kilku dekad obserwowano zmiany w zakresie bezpieczeństwa morskiego w południowo-wschodniej Azji. W latach 90-tych XX wieku, piractwo było jednym z głównych zagrożeń dla bezpieczeństwa morskiego w regionie. Jednakże, dzięki współpracy międzynarodowej i wzrostowi siły militarnych w państwach regionu, piractwo zostało z powodzeniem ograniczone. Obecnie, głównym zagrożeniem jest przemyt i nielegalny handel. Istnieją też zjawiska, takie jak terroryzm, które wymagają stałego monitorowania i odpowiedzi państw.
Wyzwania dla bezpieczeństwa morskiego
Zagrożenia związane z bezpieczeństwem morskim w południowo-wschodniej Azji są złożone i wymagają odpowiedniego reagowania przez państwa regionu. Najważniejsze wyzwania dla bezpieczeństwa morskiego w regionie to:
Brak koordynacji między państwami
Wiele państw w regionie nie ma odpowiednich strategii i działań w zakresie bezpieczeństwa morskiego. Brak koordynacji między państwami, a także między sektorami wewnętrznymi w państwach, powoduje, że zagrożenia związane z przestępczością morską są trudne do skutecznie zwalczania. Dlatego ważne jest, aby państwa regionu działały razem i koordynowały swoje działania w celu zapewnienia bezpieczeństwa na morzach.
Problemy finansowe
Państwa regionu często mają ograniczone środki finansowe, co utrudnia skuteczne zwalczanie przestępczości morskiej. Wiele państw regionu zmuszonych jest do skupienia swoich działań na najbardziej naglących problemach, co może prowadzić do pomijania innych, ważnych zagrożeń.
Technologia
Przestępczość morska jest poważnym problemem, którym państwa regionu muszą się skutecznie zająć. Przestępcy morscy stosują coraz bardziej zaawansowane technologie, co utrudnia ich wykrycie i zwalczanie. Dlatego państwa regionu muszą inwestować w nowoczesne narzędzia i technologie, aby zapewnić skuteczne zwalczanie przestępczości morskiej.
Ekologia
Zagrożenia związane z przestępczością morską mają wpływ na ekologię regionu. Często przestępcy morscy nie tylko kradną, ale także transportują niebezpieczne substancje, co stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi oraz dla środowiska.
Perspektywy bezpieczeństwa Azji Południowo-Wschodniej od dawna nie zgadzają się z definicyjnymi podziałami na bezpieczeństwo tradycyjne i nietradycyjne, które można znaleźć w zachodnich perspektywach. Wobec bezpośrednich trudności związanych z budową państwa postkolonialnego, które miały miejsce w kontekście rodzącej się konkurencji zimnowojennej, polityka bezpieczeństwa Azji Południowo-Wschodniej odzwierciedlała pragnienia skupienia się na rozwoju odporności narodowej. Stosunkowo wszechstronna odporność narodowa oznaczała, że państwa będą reagować na szereg zagrożeń, które mogą podważyć budowę silnych, scentralizowanych i rozwiniętych państw. W sektorze morskim wczesne wyzwania dla bezpieczeństwa w tej epoce obejmowały fale nielegalnych migrantów, którzy starali się uciec przed konfliktami w Indochinach, oraz transgraniczny przemyt heroiny ze Złotego Trójkąta na południe wzdłuż Zachodniego Szlaku Morskiego, przez Morze Andamańskie i Cieśninę Malakka.
Obecnie wyzwania bezpieczeństwa morskiego w Azji Południowo-Wschodniej ulegają ciągłej ewolucji. Czynniki polityczne, gospodarcze i technologiczne wpływają na bezpieczeństwo w regionie. Jednym z ważnych wyzwań jest zagrożenie ze strony terroryzmu morskiego i piractwa. Grupy ekstremistów i terroryści wykorzystują sektor morski do przemytu broni, narkotyków i ludzi. Piractwo jest nadal problemem, zwłaszcza w Cieśninie Malakka i wzdłuż wybrzeży Filipin.
Innym ważnym zagrożeniem jest ryzyko konfliktów międzynarodowych w regionie. Konflikty terytorialne, takie jak spory o Wyspy Spratly, Wyspy Paracelskie i Morze Południowochińskie, mogą prowadzić do incydentów morskich i eskalacji napięć. Ponadto, militarystyczne działania Chin w regionie, takie jak budowa sztucznych wysp i instalacji wojskowych na Morzu Południowochińskim, zwiększają niepokój wśród krajów Azji Południowo-Wschodniej.
Kolejnym wyzwaniem jest rosnące zagrożenie cybernetyczne dla sektora morskiego. Ataki na systemy informatyczne mogą prowadzić do zakłóceń w działalności portów i statków, co może spowodować straty w gospodarce i narazić na niebezpieczeństwo załogi i pasażerów. W miarę jak sektor morski staje się coraz bardziej zintegrowany, ryzyko cyberataku na szerszą skalę wzrasta.
Innym ważnym wyzwaniem jest ochrona środowiska morskiego. Region Azji Południowo-Wschodniej ma bogate zasoby przyrody i bioróżnorodności, ale równocześnie jest narażony na degradację środowiska morskiego z powodu zanieczyszczenia, zmian klimatu i nadmiernego połowu ryb. Wszystkie te czynniki wpływają na trwałość sektora morskiego i mają negatywny wpływ na zrównoważony rozwój regionu.
Wreszcie, rozwój technologii, w tym sztuczna inteligencja, robotyka i automatyzacja, ma wpływ na sektor morski, a tym samym na bezpieczeństwo morskie. Wprowadzenie nowych technologii może zwiększyć wydajność sektora, ale jednocześnie może stworzyć nowe zagrożenia i ryzyka, takie jak zwiększenie liczby ataków cybernetycznych czy niekontrolowany rozwój autonomicznych systemów na morzu.
Wnioski
Bezpieczeństwo morskie w Azji Południowo-Wschodniej jest zagadnieniem o złożonym charakterze, które wymaga interdyscyplinarnego podejścia i koordynacji działań. Wszystkie wyzwania, przed którymi stoi region, są ze sobą powiązane i wzajemnie wpływają na siebie. Aby zapewnić trwałość sektora morskiego i zrównoważony rozwój regionu, konieczne jest podejmowanie działań na wielu poziomach, w tym na poziomie krajowym, regionalnym i międzynarodowym. Warto podkreślić, że efektywna polityka bezpieczeństwa morskiego musi uwzględniać nie tylko tradycyjne zagrożenia, takie jak piractwo czy konflikty międzynarodowe, ale także zagrożenia nietradycyjne, takie jak cyberataki czy ochrona środowiska morskiego.
Region Azji Południowo-Wschodniej jest złożonym środowiskiem, gdzie występują liczne napięcia i konflikty transgraniczne. Wyzwania związane z bezpieczeństwem morskim są szczególnie trudne w tym regionie, gdzie roszczenia terytorialne są często powodem konfliktów między państwami. Przykładowo, spór między Indonezją a Malezją w sprawie Ambalat wywołał znaczne napięcia wewnątrz ASEAN. Mimo to, większość konfliktów jest stosunkowo dobrze kontrolowana, jak w przypadku roszczeń Malezji i Singapuru do Pedra Branca/Batu Puteh.
Największym wyzwaniem dla regionu jest jednak sytuacja w Morzu Południowochińskim, gdzie Chiny dążą do umocnienia swoich roszczeń terytorialnych, a Stany Zjednoczone i ich sojusznicy mobilizują się do obrony porządku morskiego. To prowadzi do coraz większego ryzyka poważnego konfliktu międzypaństwowego, co z kolei wymaga przyjęcia podejścia typu „whole-of-nation” w celu zapobiegania, a w razie konieczności prowadzenia, takich wojen.
W regionie Azji Południowo-Wschodniej podmioty odpowiedzialne za bezpieczeństwo morskie skupiają się przede wszystkim na powstrzymywaniu terroryzmu morskiego, piractwa i zbrojnych napadów. Jednak w ciągu ostatnich kilkunastu lat pojawiły się nowe zagrożenia, takie jak zmiana klimatu i cyberbezpieczeństwo, które mogą zakłócić odporność ludzi, społeczności, państw i całego regionu. To pokazuje, że bezpieczeństwo morskie staje się procesem, w którym trzeba uwzględnić wiele różnych zagadnień, a każde z nich jest ze sobą powiązane. W związku z tym istnieje potrzeba lepszego zrozumienia zagrożeń, aby region mógł określić priorytety i reagować na nie w sposób skuteczny.
Bezpieczeństwo morskie w południowo-wschodniej Azji stanowi wyzwanie dla państw regionu. Przestępczość morska ma wpływ na gospodarkę, ekologię i bezpieczeństwo społeczeństwa. Państwa regionu muszą działać razem i koordynować swoje działania w celu skutecznego zwalczania przestępczości morskiej. Należy inwestować w nowoczesne narzędzia i technologie oraz tworzyć strategie i działać skoordynowanie. Tylko w ten sposób można zapewnić bezpieczeństwo na morzach w południowo-wschodniej Azji.
Autor: JB
Powiązane wpisy
PGE Baltica – najważniejsze wydarzenia 2025 roku
W 2025 roku PGE Baltica skoncentrowała się na przejściu od etapu planowania do realnych prac przygotowawczych w realizowanych przez siebie projektach morskich farm wiatrowych. Rok ten przyniósł znaczny postęp w obszarze budowy infrastruktury przyłączeniowej, zaplecza portowo-serwisowego oraz produkcji kluczowych komponentów przeznaczonych do instalacji zarówno na morzu, jak i na lądzie.
W artykule
Początek tego roku był dla PGE Baltica jednym z najważniejszych momentów całego roku. W styczniu podjęta została ostateczna decyzja inwestycyjna (FID) dla projektu Baltica 2, realizowanego przez PGE wspólnie z Ørsted. Decyzja ta potwierdziła gotowość projektu do realizacji i otworzyła drzwi do etapu prac budowlanych.
Fot. PGE Baltica Istotnym elementem tego roku były także prace przy infrastrukturze przyłączeniowej. W gminie Choczewo na terenie niemal 13 hektarów powstaje lądowa stacja transformatorowa, której zadaniem będzie wyprowadzenie mocy z morskich farm i przekazanie energii elektrycznej do Krajowej Sieci Elektroenergetycznej. Rozpoczęły się tam też prace związane z realizacją bezwykopowych przewiertów HDD, które umożliwią połączenie morskiej i lądowej części systemu kablowego Baltica 2. Jest to jeden z najbardziej złożonych technicznie etapów inwestycji, realizowany z wykorzystaniem nowoczesnych technologii minimalizujących ingerencję w środowisko.
Pod koniec roku zrealizowano również dostawy kluczowych urządzeń na teren budowy lądowej stacji transformatorowej Baltica 2, w tym transformatorów mocy, co potwierdziło wejście infrastruktury przyłączeniowej w etap prac wykonawczych. Trwa wyposażenie budynków rozdzielni. Gotowe są już m.in. bramki mostów szynowych, które pozwolą na połączenie stacji z KSE. Testowanie i uruchomienie lądowej stacji zaplanowano na lata 2026 i 2027.
Budowa infrastruktury – od planów do realizacji
Rok 2025 minął pod znakiem produkcji komponentów dla farmy Baltica 2. Zakłady produkcyjne opuściły pierwsze partie monopali, a w polskich zakładach trwała produkcja dodatkowych elementów stalowych niezbędnych do wyposażenia fundamentów. Równolegle prowadzono montaż kluczowych komponentów morskich stacji elektroenergetycznych, w tym transformatorów.
Tego typu działania potwierdziły, że projekty realizowane z udziałem PGE Baltica weszły w fazę nieodwracalnej realizacji, w której decyzje inwestycyjne znajdują bezpośrednie przełożenie na fizyczną infrastrukturę. Dla dużej spółki energetycznej oznacza to jednocześnie potwierdzenie stabilności finansowania oraz gotowości całego łańcucha dostaw do realizacji zadań zgodnie z harmonogramem.
W tym ujęciu rok 2025 należy postrzegać jako moment rozpoczęcia właściwej budowy projektów offshore wind, w którym planowanie przeszło w produkcję, montaże i prace wykonawcze. Prace przygotowawcze w ramach projektu Baltica 2 na morzu objęły operację przesuwania głazów z lokalizacji przyszłych turbin oraz trasy przebiegu podmorskich kabli. Dopełnieniem tych prac było torowanie rowów w dnie morskim, w którym kable zostaną ułożone. To właśnie ta zmiana charakteru działań stanowi jeden z kluczowych elementów rocznego bilansu PGE Baltica.
Fot. PGE Baltica Zaangażowanie krajowego przemysłu i łańcucha dostaw
Rok 2025 był okresem uruchomienia lokalnego zaplecza przemysłowego dla projektów realizowanych przez PGE Baltica. W Polsce rozpoczęto produkcję i prefabrykację kluczowych elementów konstrukcyjnych, w tym komponentów stalowych przeznaczonych dla fundamentów morskich oraz elementów morskich stacji elektroenergetycznych. W realizację tych zadań zaangażowane zostały krajowe zakłady produkcyjne oraz wykonawcy działający na rzecz sektora offshore wind. Klatki anodowe i tzw. boat landingi produkuje w Trójmieście Grupa Przemysłowa Baltic, a podwieszane wewnętrzne platformy Smulders w zakładach w Żarach, Łęknicy i Niemodlinie. Polscy wykonawcy pracują przy budowie infrastruktury przyłączeniowej – Polimex Mostostal jest współkonsorcjantem GE przy budowie lądowej stacji transformatorowej, a przewiert HDD łączący morską i lądową część kabli realizuje konsorcjum krajowych firm ROMGOS Gwiazdowscy i ZRB Janicki.
Udział polskich firm objął zarówno wytwarzanie elementów konstrukcyjnych, jak i prace związane z montażem oraz przygotowaniem wyposażenia dla morskich stacji elektroenergetycznych i systemów fundamentowych. Działania te potwierdziły gotowość krajowego łańcucha dostaw do obsługi inwestycji o dużej skali i wysokim stopniu złożoności technicznej.
Zaangażowanie krajowego przemysłu miało znaczenie strategiczne z punktu widzenia całego projektu. Wzmocniło zaplecze wykonawcze niezbędne do dalszej realizacji morskich farm wiatrowych, wpisało inwestycję w krajowy system bezpieczeństwa energetycznego oraz stworzyło trwałe powiązania pomiędzy projektem a regionami nadmorskimi i zapleczem przemysłowym. W tym ujęciu rok 2025 należy traktować jako moment faktycznego uruchomienia lokalnego łańcucha dostaw dla projektów PGE Baltica. Dodatkowo spółka z Grupy PGE poważnie myśli już o zwiększeniu udziału krajowych dostawców w II fazie rozwoju offshore wind w Polsce. Jednym ze sposobów na osiągnięcie wyższych celów local content jest współpraca z polskimi przedsiębiorstwami, w tym z branżą stoczniową, przy planowaniu budowy specjalistycznej floty do budowy i obsługi morskich farm wiatrowych.
Zaplecze eksploatacyjne – Ustka i Gdańsk jako trwały element systemu
W 2025 roku Ustka weszła w fazę rzeczywistej realizacji jako zaplecze eksploatacyjne dla projektów PGE Baltica. W połowie roku na terenie portowym rozpoczęły się prace budowlane związane z powstaniem bazy operacyjno-serwisowej, obejmujące wznoszenie obiektów O&M oraz dostosowanie infrastruktury nabrzeżowej do obsługi jednostek serwisowych. Zakres robót miał charakter techniczny i funkcjonalny, podporządkowany przyszłej obsłudze morskiej farmy wiatrowej w całym cyklu jej eksploatacji.
Fot. PGE Baltica Budowa bazy w Ustce oznacza trwałe zakotwiczenie projektu w konkretnym porcie i stworzenie stałej obecności operacyjnej na wybrzeżu. Jest to rozwiązanie projektowane z myślą o wieloletnim horyzoncie działania, obejmującym bieżącą obsługę, utrzymanie oraz zarządzanie infrastrukturą morską. W podsumowaniu 2025 roku Ustka funkcjonuje więc jako element systemu eksploatacyjnego morskiej energetyki wiatrowej, a nie jako jednorazowa lub lokalna inwestycja. Tę inwestycję realizuje KB DORACO, a obiekt posłuży w pierwszej kolejności morskiej farmie wiatrowej Baltica 2 – wspólnemu projektowi PGE i Ørsted. Ale PGE Baltica zwraca uwagę na potencjał Ustki do wykorzystania przy kolejnych projektach offshore wind.
Równolegle na terenie portu Gdańsk na obszarze Baltic Hub powstaje nowoczesny terminal instalacyjny, który zostanie wykorzystany przy fazie instalacji turbin Baltica 2. Generalnym wykonawcą terminalu jest sopockie NDI. Niezależnie od wykorzystania do własnych potrzeb PGE i Ørsted udostępnią na podstawie umowy dzierżawy przestrzeń gotowego terminalu innemu budowanemu projektowi – Ocean Winds.
Sukces projektu PGE Baltica w pierwszej aukcji offshore
W pierwszej w polskiej historii aukcji mocy dla morskich farm wiatrowych kontrakt różnicowy uzyskał projekt Baltica 9. PGE Baltica równolegle prowadziła rozmowy o przejęciu sąsiadującego projektu realizowanego wcześniej przez RWE. Połączenie obu tych obszarów umożliwi zbudowanie do 2032 roku morskiej farmy wiatrowej o łącznej mocy ok. 1,3 GW. To zdecydowanie zbliży Grupę PGE do osiągniecia strategicznego celu 4 GW mocy zainstalowanej na morzu do 2035 roku.
Fot. PGE Baltica Priorytet realizacyjny zamiast działań miękkich
Dominującym kierunkiem aktywności PGE Baltica pozostaje realizacja projektów infrastrukturalnych, a nie działania o charakterze informacyjnym czy wizerunkowym. W centrum uwagi pozostają prace techniczne, budowlane i produkcyjne, bezpośrednio związane z przygotowaniem oraz realizacją morskich farm wiatrowych. Działania takie jak dyżury informacyjne, spotkania konsultacyjne czy inicjatywy komunikacyjne prowadzone m.in. w Ustce i Choczewie są niezbędnym uzupełnieniem realizowanych procesów.
Jednocześnie prowadzone są działania kadrowe podporządkowane potrzebom realizacyjnym projektów. Poszukiwanie specjalistów i rozbudowa zespołów mają charakter operacyjny i wynikają z wejścia projektów w kolejne etapy realizacji. Taki układ priorytetów potwierdza, że PGE Baltica funkcjonuje jako inwestor skoncentrowany na budowie, eksploatacji oraz długoterminowym zarządzaniu projektami morskiej energetyki wiatrowej.
Tym samym, ten rok potwierdził, że PGE Baltica wkroczyła w fazę rzeczywistej realizacji morskich farm wiatrowych. Był to czas, w którym decyzje administracyjne i kontraktowe zaczęły przekładać się na widoczne efekty prac w terenie – na placach budowy, w portach i zakładach produkcyjnych – przygotowując projekty do kluczowych etapów instalacyjnych zaplanowanych na kolejne lata.
Fot. PGE Baltica W 2026 w ramach projektu Baltica 2 rozpoczną się prace na morzu – przy instalacji fundamentów, morskich stacji transformatorowych i układaniu kabli. Po zakończeniu tych etapów nastąpi instalacja kabli połączeniowych między fundamentami turbin oraz morskimi stacjami transformatorowymi. Jednocześnie PGE Baltica zamierza intensywnie przystąpić do planów związanych z nowym przedsięwzięciem roboczo nazwanym Baltica 9+, a więc połączonymi obszarami Baltica 9 z kontraktem różnicowym z grudniowej aukcji i obszarem przejmowanym od RWE, które posiada prawo do kontraktu roznciowego jeszcze z I fazy. Na polskim Bałtyku zapowiada się jeszcze intensywniejszy rok.
