Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Marina Militare z umową na nowe OPV
Krok w przyszłość – Marina Militare podjęła decyzję o zainwestowaniu w technologię nowoczesnych okrętów patrolowych OPV od Orizzonte Sistemi Navali. Inicjatywa ta, będąca efektem współpracy Fincantieri i Leonardo, przewiduje budowę trzech nowych jednostek patrolowych, z opcją na dostarczenie kolejnych trzech.
Nowe OPV są efektem programu Italian Navy OPV (Offshore Patrol Vessel). Spółka joint venture Orizzonte Sistemi Navali (OSN), powstała z połączenia Fincantieri i Leonardo, które posiadają odpowiednio 51% i 49% udziałów, zobowiązała się do budowy trzech nowoczesnych okrętów patrolowych dla Włoskiej Marynarki Wojennej. Porozumienie to zostało zawarte z włoskim departamentem ds. uzbrojenia (The Secretariat General of Defence/National Armaments Directorate). Dodatkowo, umowa przewiduje opcję na dostarczenie kolejnych trzech jednostek, co wskazuje na długofalowy charakter współpracy i plany dalszej modernizacji włoskich sił morskich.
Okręty mają zostać zbudowane w należących do koncernu Fincantieri stoczniach w Riva Trigoso oraz Muggiano, a koniec realizacji kontraktu przewidziany jest na rok 2026. Nowe patrolowce będą stacjonować w bazach morskich w miejscowościach Augusta i Mesyna (na Sycylii) oraz Cagliari (na Sardynii). Częścią podpisanej umowy jest także przeprowadzenie odpowiednich adaptacji w tych placówkach. Dodatkowo, umowa otwiera możliwość dostawy trzech kolejnych jednostek oraz modernizacji infrastruktury w bazach, które staną się miejscem stacjonowania nowych okrętów patrolowych.
Wartość umowy dotyczącej dostarczenia pierwszych trzech jednostek wynosi 925 milionów euro, suma ta obejmuje również koszty wsparcia logistycznego. Przewidziane jest również zawarcie dodatkowych umów z Fincantieri i Leonardo na kwoty odpowiednio około 540 i 255 milionów euro.
Transakcje są zgodne z regulacjami i praktykami dotyczącymi umów z podmiotami zależnymi, korzystając z wyjątków proceduralnych.
Czytaj więcej: https://portalstoczniowy.pl/opm-gluptak-z-politechniki-gdanskiej-na-kolejnych-niszczycielach-min-kormoran-ii/
Program OPV to odpowiedź na potrzebę zwiększenia zdolności w zakresie monitorowania, patrolowania oraz ochrony linii komunikacyjnych i wyłącznej strefy ekonomicznej. Program stawia na pierwszym planie ochronę środowiska, w tym zwalczanie skutków rozlewów substancji ropopochodnych. Okręty będą miały długość 95 metrów i pełną wyporność około 2300 ton. Ich przestrzeń wewnętrzna pozwoli na zakwaterowanie do 97 osób, przy jednoczesnym zachowaniu wysokiego poziomu automatyzacji i komfortu socjalnego. Patrolowce zostaną wyposażone w artylerię dostarczoną przez koncern Leonardo, w skład której wchodzi jedna armata kal. 76mm/62 i dwie armaty 30mm Marlin-WS. Na rufie każdego z okrętów zaplanowano lądowisko dla średniego śmigłowca, które będzie wyposażone w hangar.
Te jednostki wyróżniają się wysoką koncentracją nowoczesnych rozwiązań technologicznych, a także standardami w zakresie automatyzacji i manewrowości, co pozwoli im efektywnie działać w różnych warunkach pogodowych i scenariuszach taktycznych.
Porównując do obecnie eksploatowanych przez Marina Militare okrętów patrolowych, nowe jednostki OPV wprowadzą szereg nowoczesnych technologii i zwiększą zdolności operacyjne marynarki. Automatyzacja systemów na pokładzie pozwoli na zmniejszenie liczby załogi, a jednocześnie utrzymanie, a nawet zwiększenie efektywności operacyjnej. Dostosowanie do zadań ochrony środowiska i zwalczania skutków rozlewów substancji ropopochodnych jest dodatkowym atutem nowych okrętów, co pokazuje, że Marina Militare przykłada dużą wagę do ochrony włoskiego wybrzeża. Wreszcie, możliwość modernizacji i dostosowania tych okrętów do przyszłych potrzeb oznacza, że będą one służyć Marina Militare przez wiele lat.
Czytaj więcej: https://portalstoczniowy.pl/wloska-guardia-di-finazna-uderza-w-nielegalny-rynek-narkotykowy/
Nowe OPV mają kluczowe znaczenie dla strategii obronnej Włoch. Poprzez inwestycję w nowoczesne technologie i zwiększającą się automatyzację, Marina Militare poprawia swoje zdolności operacyjne i reagowania na potencjalne zagrożenia. Włoska marynarka wojenna, będąc jednym z głównych graczy w śródziemnomorskim teatrze, odgrywa kluczową rolę w zabezpieczaniu włoskich linii komunikacyjnych i ochronie swoich wód terytorialnych. Nowe jednostki patrolowe będą mogły skuteczniej patrolować te obszary i reagować na ewentualne incydenty.
Również, z punktu widzenia NATO i UE, inwestycja Włoch w nowoczesne okręty patrolowe jest pozytywnym krokiem. Zwiększa to zdolności całego Sojuszu do skutecznego patrolowania Morza Śródziemnego i reagowania na potencjalne zagrożenia. Ponadto, wpływa to na dalszą integrację i kooperację między siłami zbrojnymi państw członkowskich, co jest jednym z kluczowych celów zarówno NATO, jak i UE.
Rozwój nowych jednostek patrolowych OPV to strategiczny krok dla Włoskiej Marynarki Wojennej na drodze do modernizacji. Wybór Orizzonte Sistemi Navali potwierdza ich pozycję jako lidera innowacji w sektorze technologii morskich, jednocześnie budując oczekiwania na przyszłe, zaawansowane rozwiązania.
Autor: Mariusz Dasiewicz
Powiązane wpisy
Setna rocznica nadania praw miejskich dla Gdyni
Jutro mija dokładnie sto lat od nadania Gdynia praw miejskich. Decyzja Rady Ministrów z 10 lutego 1926 roku nie była administracyjnym domknięciem istniejącej rzeczywistości, lecz aktem założycielskim miasta budowanego od podstaw. W jednej chwili niewielka nadmorska osada została wpisana w państwowy projekt tworzenia nowoczesnej Polski morskiej.
W artykule
Najpierw port, potem miasto
Warto przy tym podkreślić, że port w Gdyni jest starszy niż samo miasto. Już w 1922 roku Sejm przyjął ustawę o budowie portu przy Gdyni jako portu użyteczności publicznej, co w praktyce oznaczało decyzję o stworzeniu przyszłego portu handlowego państwa polskiego. Wiosną 1923 roku odbyło się jego uroczyste otwarcie – w basenie portowym, obok kutrów rybackich, cumowały już torpedowce i kanonierki Marynarki Wojennej.
Fot. Port w Gdyni w okresie międzywojennym / Narodowe Archiwum Cyfrowe Rozpoczęcie prac portowych uruchomiło gwałtowne przemiany gospodarcze: ceny gruntów rosły w błyskawicznym tempie, a część lokalnych rodzin, w tym m.in. Skwierczowie, w ciągu kilku lat awansowała do grona znaczących właścicieli kapitału. Równolegle wieś przeobrażała się także dzięki rozwojowi funkcji letniskowej i rekreacyjnej, silnie pobudzonej uruchomieniem w 1921 roku nowej linii kolejowej, prowadzącej z pominięciem Gdańska.
Port jako punkt wyjścia
O wyborze Gdyni zadecydowały warunki naturalne i chłodna kalkulacja. Jak wskazywał projektant portu Tadeusz Wenda, była to jedyna lokalizacja na środkowym wybrzeżu, która realnie nadawała się do budowy dużego portu morskiego. Ujście Wisły pozostawało niestabilne, Hel był podatny na zamulanie, inne miejsca nie spełniały wymogów technicznych. W Gdyni decyzja inżynierska spotkała się z polityczną determinacją.
Port uruchomił proces, który szybko wykroczył poza samą infrastrukturę. W ślad za nabrzeżami powstawały linie kolejowe, zaplecze magazynowe i przemysłowe. Miasto zaczęło przyciągać ludzi z całego kraju – inżynierów, robotników, urzędników i przedsiębiorców. Gdynia stała się przestrzenią awansu i symbolem nowoczesnego myślenia o gospodarce.
Fenomen Gdyni – mit oparty na działaniu
Gdynia zajmuje w polskiej historii miejsce szczególne. Często bywa określana mianem mitu II Rzeczypospolitej, lecz nie jest to mit romantyczny, lecz mit skuteczności. Jak zauważał prof. Bolesław Polkowski, był to jeden z nielicznych przypadków, gdy planowanie państwowe przełożyło się na szybki i trwały rezultat. Gdynia nie była dekoracją ani hasłem – była narzędziem.
To podejście odróżniało ją od innych ośrodków nadmorskich. Nie pełniła roli letniska ani portu regionalnego. Od początku projektowano ją jako element większego systemu: magistrali węglowej, handlu zagranicznego oraz zaplecza dla floty handlowej i wojennej. W tym sensie stała się materialnym dowodem dojrzałości polskiej myśli morskiej.
Miasto zaplanowane
Nadanie praw miejskich w 1926 roku miało znaczenie znacznie szersze niż formalne. Oznaczało wejście Gdyni w nową fazę – jako pełnoprawnego ośrodka miejskiego. Już pierwsze plany urbanistyczne przewidywały szerokie arterie, reprezentacyjne przestrzenie publiczne i czytelną oś prowadzącą ku morzu. Historyczna ulica Starowiejska została włączona w nowoczesny układ miasta, zachowując ciągłość, ale zmieniając funkcję.
Fot. Gdynia na początku lat 20. XX wieku / Narodowe Archiwum Cyfrowe Dzięki temu Gdynia bardzo szybko uzyskała wyrazisty charakter architektoniczny i funkcjonalny. Była miastem nowym, lecz nie improwizowanym – podporządkowanym portowi, komunikacji i gospodarce.
Sto lat później
Rok 2026 został ogłoszony przez Senat RP Rokiem Miasta Gdyni. Obchody jubileuszu rozłożono na dwanaście miesięcy, łącząc refleksję nad historią z bogatym programem wydarzeń kulturalnych i społecznych. Symbolicznym początkiem pozostaje 10 lutego – data decyzji sprzed stu lat, która przesądziła o losach miasta.
Sto lat po nadaniu praw miejskich Gdynia pozostaje wierna swoim fundamentom. Port wciąż wyznacza jej tożsamość, a morskość nie jest dodatkiem, lecz osią rozwoju miasta. To dlatego fenomen Gdyni nie traci aktualności – wyrósł z działania, które miało sens w 1926 roku i zachowało go do dziś.
Jutrzejsze obchody będą centralnym punktem jubileuszu. 10 lutego na fasadzie Urzędu Miasta zaprezentowane zostanie widowisko historyczne zrealizowane w technologii 3D Video Projection Mapping. Multimedialny spektakl opowie o stuletniej drodze Gdyni – od kaszubskiej wioski po tętniącą życiem metropolię nad Bałtykiem.
Wieczorem ulicą 10 Lutego przejdzie specjalnie przygotowana parada, która zakończy się koncertem na Skwerze Kościuszki. Na scenie wystąpią m.in. Natalia Kukulska, Margaret, Natalia Szroeder, Andrzej Piaseczny, Tomasz Organek, Michał Szpak oraz Natalia Muianga.
