Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Tropikalna burza Debby niszczy wybrzeże Florydy
Tropikalna burza Debby, która przetoczyła się przez Florydę, przyniosła intensywne opady deszczu i potężne wiatry, prowadząc do śmierci co najmniej czterech osób. Żywioł stanowi poważne zagrożenie dla historycznych miast Stanów Zjednoczonych.
W artykule
Jak ciepłe wody Zatoki Meksykańskiej zintensyfikowały tropikalną burzę Debby na Florydzie
Tropikalna burza Debby zyskała na sile, zanim dotarła do Florydy, wykorzystując wyjątkowo ciepłe wody Zatoki Meksykańskiej. Woda w pobliżu zachodniego wybrzeża Florydy jest obecnie o około 2,8 stopnia Celsjusza cieplejsza niż zwykle o tej porze roku, co przyczynia się do wzrostu intensywności burz. Od ponad roku średnie temperatury powierzchni morza na północnym Atlantyku osiągają rekordowe poziomy, co jest efektem zmian klimatycznych wywołanych działalnością człowieka.
Ciepłe wody umożliwiają burzom szybkie przybieranie na sile, co miało miejsce w przypadku Debby w ciągu 24 godzin przed jej wejściem na ląd. Ponadto cieplejsze wody sprawiają, że burze gromadzą więcej wilgoci, co skutkuje ulewnymi opadami deszczu i może prowadzić do groźnych powodzi błyskawicznych.
W poniedziałkowy poranek burza dotarła do wybrzeża Zatoki Florydy jako huragan pierwszej kategorii. Po wejściu na ląd szybko osłabła, zmieniając się w burzę tropikalną, lecz nadal przemieszczała się powoli, powodując poważne zniszczenia. Intensywne opady deszczu doprowadziły do zalania wielu dróg, a burza przyczyniła się do śmierci czterech osób, w tym dwóch nastolatków.
Krajowe Centrum Huraganów ostrzega przed rekordowymi opadami deszczu, które mogą sięgać 76 cm, powodując nagłe powodzie w wielu regionach, w tym w Savannah w Georgii i Charleston w Karolinie Południowej. Prognozy dla centralnej i północnej Florydy przewidują opady do 46 cm.
Ron DeSantis ostrzega: Floryda wciąż zagrożona przez tropikalną burzę Debby
Gubernator Florydy Ron DeSantis zwrócił uwagę, że mimo iż burza przesuwa się w stronę Georgii, zagrożenie dla Florydy wciąż jest poważne. Podkreślił, że Debby cechuje się wyjątkowo wysoką wilgotnością i intensywnymi opadami, które mogą prowadzić do gwałtownych wzrostów poziomu wody. Dlatego konieczna jest wzmożona czujność nie tylko teraz, ale także przez cały nadchodzący tydzień, zwłaszcza gdy woda zacznie spływać z Georgii.
Ponad 300 tysięcy osób na Florydzie i w Georgii pozostało bez prądu, choć początkowo liczba ta sięgała 350 tysięcy. Około 17 tysięcy pracowników zajmuje się przywracaniem dostaw energii elektrycznej.
W Stanach Zjednoczonych odwołano ponad 1600 lotów, z czego znaczna część dotyczyła lotnisk w Orlando i Tampie na Florydzie. Wśród najbardziej dotkniętych przez powodzie miejsc znalazło się miasto Sarasota, popularny kurort turystyczny nad Zatoką Meksykańską.
Ze względu na skutki burzy Debby wiceprezydent Kamala Harris odwołała planowaną wizytę w Savannah w Georgii, gdzie także istnieje ryzyko powodzi.
Ben Webster, pełniący obowiązki dyrektora ds. sytuacji nadzwyczajnych w hrabstwie Charleston w Karolinie Południowej, opisał Debby jako „zdarzenie historyczne i potencjalnie bezprecedensowe.”
Charleston wdrożyło plan awaryjny, który obejmuje układanie barier z worków z piaskiem, otwieranie garaży wielopoziomowych przez władze miasta, aby mieszkańcy mogli parkować swoje samochody na wyższych piętrach, oraz regularne aktualizowanie online informacji o zamkniętych drogach z powodu zalania.
Źródło: NPR/MD
Powiązane wpisy
PGZ Stocznia Wojenna w 2025 roku: czas decyzji, inwestycji i produkcji
Rok 2025 był dla PGZ Stoczni Wojennej okresem intensywnej pracy. Stocznia równolegle prowadziła budowę nowych okrętów dla Marynarki Wojennej RP, realizowała inwestycje infrastrukturalne, rozwijała zaplecze technologiczne oraz wzmacniała kadry. Rok wymagający, ale konsekwentnie ukierunkowany na przyszłość.
W artykule
Wiele równoległych wyzwań
2025 rok nie był czasem pojedynczego projektu. Stocznia jednocześnie prowadziła zaawansowane prace przy programie Miecznik, uruchomiła fizyczną budowę okrętu ratowniczego Ratownik, kontynuowała modernizacje jednostek Marynarki Wojennej RP oraz porządkowała fundamenty funkcjonowania zakładu – od energetyki, przez logistykę, po organizację pracy, bezpieczeństwo i kompetencje pracowników.
Skala zadań wymagała dyscypliny harmonogramowej, stabilnych łańcuchów dostaw oraz koordynacji pracy setek specjalistów. Stocznia funkcjonowała jednocześnie jako plac budowy nowych okrętów i zakład modernizujący własne zaplecze.
Inwestycje i infrastruktura
W 2025 roku Stocznia kontynuowała rozbudowę i modernizację infrastruktury. Postępowały inwestycje w system logistyczno-magazynowy, obejmujące budowę hali magazynowej, wiaty na gazy techniczne oraz przebudowę układu komunikacyjnego i systemów bezpieczeństwa. Prace prowadzono bez zakłócania bieżącej produkcji i remontów.
Równolegle realizowano działania związane z efektywnością energetyczną. Jako zakład energochłonny, Stocznia konsekwentnie łączyła potrzeby produkcyjne z ograniczaniem kosztów energii oraz wpływu na środowisko.
Wydarzeniem technicznym była złożona operacja przestawienia doku pływającego do nowej wnęki dokowej w Porcie Gdynia. Manewr miał znaczenie infrastrukturalne i operacyjne – pozwolił „skompaktyzować” Stocznię przy zachowaniu pełnych zdolności remontowych w zmieniającym się układzie hydrotechnicznym portu.
Nowe technologie i automatyzacja
Stocznia rozwijała współpracę z sektorem nowych technologii w ramach inicjatyw akceleracyjnych, koncentrując się na rozwiązaniach usprawniających zarządzanie magazynami, optymalizację zużycia energii oraz zdalny monitoring parametrów środowiskowych.
Celem tych działań było praktyczne skracanie procesów, redukcja kosztów i zwiększanie bezpieczeństwa pracy. 2025 rok pokazał, że automatyzacja i cyfryzacja stają się nieodłącznym elementem nowoczesnego przemysłu okrętowego.
Bezpieczeństwo
Bezpieczeństwo w 2025 roku miało w Stoczni kilka wymiarów. Na poziomie operacyjnym zakładowa służba ratownicza skupiała się na prewencji przy pracach pożarowo niebezpiecznych. Inwestycje w nowy sprzęt ratowniczo-gaśniczy oraz szkolenia wzmacniały zdolność do natychmiastowej reakcji.
Równolegle rozwijano obszar cyberbezpieczeństwa. Współpraca z wojskowymi strukturami odpowiedzialnymi za ochronę cyberprzestrzeni miała na celu zabezpieczenie infrastruktury teleinformatycznej Stoczni oraz systemów okrętowych.
Program Miecznik – postęp produkcyjny
Program Miecznik był w 2025 roku najważniejszym przedsięwzięciem realizowanym w zakładach stoczniowych na Oksywiu. Prace przy pierwszej fregacie, Wicher, weszły w zaawansowaną fazę montażu kadłuba, obejmując scalanie dużych bloków konstrukcyjnych oraz instalację urządzeń siłowni.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna 5 maja rozpoczęto budowę drugiej jednostki – Burzy. Cięcie blach otworzyło realizację projektu, a 18 grudnia odbyło się położenie stępki. Równoległa produkcja sekcji dla dwóch fregat potwierdziła, że Stocznia osiągnęła nowy poziom zdolności organizacyjnych i produkcyjnych.
Ratownik – start budowy
Pod koniec listopada 2025 roku rozpoczęto fizyczną budowę okrętu ratowniczego Ratownik. Palenie blach otworzyło etap realizacji projektu o kluczowym znaczeniu dla zdolności ratowniczych Marynarki Wojennej RP oraz ochrony infrastruktury podmorskiej.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna W 2025 roku zawierano również kontrakty na systemy przyszłego Ratownika – napęd, systemy nawigacyjne oraz zaawansowane rozwiązania ratownictwa podwodnego. Projekt od początku prowadzony jest jako jednostka spełniająca standardy interoperacyjności NATO i zdolna do działania w wymagających scenariuszach na morzu.
Kormoran II – ciągłość kompetencji i doświadczenia
Równolegle do nowych budów PGZ Stocznia Wojenna uczestniczyła w 2025 roku w programie Kormoran II jako członek konsorcjum z Remontową Shipbuilding i OBR CTM. Przez niemal dziewięć lat współpracy Stocznia rozwijała kompetencje w zakresie integracji zaawansowanych systemów okrętowych – dostarcza systemy nawigacji i obserwacji technicznej, zintegrowane systemy łączności i krypto, sieci teleinformatyczne oraz systemy uzbrojenia, w tym armatę OSU-35.
Fot. Małgorzata Zimnoch Doświadczenia zdobyte przy kolejnych jednostkach projektu 258 wykraczały poza sam program. Kormorany pozwoliły na wypracowanie kompetencji w pracy z nowoczesnymi systemami walki minowej, interoperacyjności NATO oraz współpracy przemysłowej w formule konsorcjum. Te doświadczenia budowały podstawę dla realizacji bardziej złożonych programów okrętowych prowadzonych obecnie przez Stocznię.
W marcu 2025 roku, podczas wodowania piątego niszczyciela min (przyszłej ORP Rybitwa), PGZ Stocznia Wojenna wraz z partnerami konsorcjum oraz Polską Grupą Zbrojeniową podpisała porozumienie dotyczące współpracy na rzecz eksportu jednostek typu Kormoran II.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna Program Kormoran II potwierdził zdolność Stoczni do długofalowego uczestnictwa w złożonych projektach – od fazy projektowej, przez budowę i integrację, po wsparcie cyklu życia jednostek.
Remonty i modernizacje
Obok nowych budów Stocznia realizowała modernizacje jednostek liniowych Marynarki Wojennej RP. 8 kwietnia, 10 dni przed planowanym terminem, przekazano trałowiec ORP Mamry po zakończonym remoncie. Potwierdziło to zdolność do sprawnej realizacji projektów remontowych, które w okresie przejściowym mają znaczenie dla ciągłości zdolności operacyjnych floty.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna Doświadczenia zdobyte przy tych pracach wzmacniały kompetencje zespołów oraz zaplecze techniczne wykorzystywane później przy bardziej złożonych projektach.
Ludzie Stoczni
Rok 2025 mocno akcentował znaczenie ludzi. Za każdym programem stoją osoby o wieloletnim doświadczeniu i specjalistycznej wiedzy – spawacze, monterzy, inżynierowie, technolodzy. To ich kompetencje przekładają się na realizację zaawansowanych projektów okrętowych.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna Równolegle Stocznia inwestowała w młode kadry, rozwijając współpracę z Akademią Marynarki Wojennej oraz szkołami technicznymi w Gdyni. Połączenie praktycznej edukacji, patronatów i realnych perspektyw zatrudnienia miało na celu zabezpieczenie przyszłych potrzeb kadrowych w obliczu wieloletnich programów okrętowych.
Obecność w mieście i branży
2025 rok przyniósł obecność Stoczni w życiu Gdyni i środowiska morskiego. Wyróżnienia dla inwestycji infrastrukturalnych, udział w targach branżowych, obchody Dnia Stoczniowca (29 czerwca) oraz Święta Marynarki Wojennej RP (28 listopada), a także liczne inicjatywy społeczne budowały wizerunek zakładu jako integralnej części miasta i regionu.
Symbolicznym akcentem było podświetlenie bramy Hali Kadłubowej w barwach narodowych w dniu Narodowego Święta Niepodległości – gest łączący współczesną produkcję okrętową z tradycją i odpowiedzialnością za bezpieczeństwo państwa.
Fundament pod przyszłość
2025 rok w PGZ Stoczni Wojennej nie był czasem podsumowań, lecz intensywnej pracy. Rozpoczęcie budowy Ratownika, postęp programu Miecznik, inwestycje w infrastrukturę i ludzi pokazały, że Stocznia weszła w etap trwałej realizacji wieloletnich programów dla Marynarki Wojennej RP.
2025 rok w PGZ Stoczni Wojennej nie był czasem podsumowań, lecz okresem intensywnej, wielowątkowej pracy. Rozpoczęcie fizycznej budowy okrętu ratowniczego pk. Ratownik, wyraźny postęp programu Miecznik oraz konsekwentne inwestycje w infrastrukturę i kapitał ludzki potwierdziły, że Stocznia weszła w etap trwałej realizacji wieloletnich programów okrętowych dla Marynarki Wojennej RP. Skala prowadzonych projektów i tempo ich realizacji sprawiają, że rok 2025 może się okazać rekordowy zarówno pod względem przychodów, jak i zysku.
