Rosyjski K-571 Krasnojarsk przeprowadził próbne strzelanie pociskiem Kalibr

28 kwietnia 2025 roku Ministerstwo Obrony Federacji Rosyjskiej poinformowało o zakończonym sukcesem odpaleniu pocisku manewrującego Kalibr przez wielozadaniowy okręt podwodny o napędzie jądrowym K-571 Krasnojarsk. Strzelanie przeprowadzono w ramach zaplanowanych ćwiczeń na Pacyfiku, po uprzednim skrytym przejściu w wyznaczony rejon. Pocisk trafił w cel zlokalizowany na poligonie Kura na Kamczatce, oddalony o ponad 1100 kilometrów.
W artykule
Atomowy K-571 Krasnojarsk – projekcja siły
K-571 Krasnojarsk, należący do wielozadaniowych okrętów podwodnych projektu 885M (Jasień-M), to jednostka o napędzie jądrowym, będąca jednym z najnowocześniejszych jednostek rosyjskiej Floty Oceanu Spokojnego. Zastosowanie siłowni jądrowej zapewnia jej niemal nieograniczoną autonomię operacyjną, umożliwiając długotrwałe działania w zanurzeniu – z dala od baz i wsparcia logistycznego.
Skryte odpalenie Kalibra – precyzja i taktyka
Podczas ostatnich ćwiczeń na Pacyfiku, jednostka przeprowadziła odpalenie morskiej wersji pocisku manewrującego Kalibr. Pocisk, którego tor lotu obejmował ponad 1100 km, trafił w cel znajdujący na poligonie Kura w północnej części Kamczatki. Okręt, operując w pełnym zanurzeniu i w warunkach ciszy elektromagnetycznej, przemieścił się w rejon odpalenia nie zdradzając swojej pozycji.
Upublicznione nagranie sugeruje bardzo wysoką precyzję trafienia. Choć strzelanie miało charakter próbny, jego kontekst wskazuje na chęć ukazania gotowości do skrytej projekcji siły konwencjonalnej – bez konieczności wychodzenia na powierzchnię i ekspozycji jednostki na rozpoznanie.
Technologiczne zaplecze programu Jasień-M
Projekt 885M to rozwinięcie linii Jasień, z poprawioną charakterystyką akustyczną oraz rozszerzonymi możliwościami uderzeniowymi. Okręt wyposażony jest w osiem uniwersalnych wyrzutni pionowego startu (UKSK) dla pocisków Kalibr i Oniks, a w przyszłości także hipersonicznych 3M22 Cyrkon. Uzbrojenie uzupełniają wyrzutnie torpedowe, z których możliwe jest odpalanie klasycznych torped, rakietotorped i min morskich.
Krasnojarsk został zbudowany w stoczni Siewmasz w Siewierodwińsku. Położenie stępki miało miejsce w lipcu 2014 roku, a wodowanie nastąpiło siedem lat później – w lipcu 2021. Próby morskie rozpoczęto latem 2022 roku. Do służby w Marynarce Wojennej Federacji Rosyjskiej jednostka została oficjalnie przyjęta 11 grudnia 2023 roku. We wrześniu 2024 roku okręt przebył ponad 4000 Mm w zanurzeniu, pokonując Północną Drogę Morską podczas przejścia z Siewierodwińska do Wiluczinska – macierzystej bazy Floty Oceanu Spokojnego.
Według części zachodnich analiz, rozmieszczenie okrętów podwodnych we Flocie Oceanu Spokojnego wzmacnia pozycję Federacji Rosyjskiej w regionie Indo-Pacyfiku. Obecność takich jednostek zwiększa presję na siły zbrojne Stanów Zjednoczonych operujące na zachodnich wodach Pacyfiku i dodatkowo zaburza strategiczną równowagę w relacjach z Chinami czy innymi regionalnymi potęgami. W konsekwencji, dla państw NATO rośnie znaczenie inwestycji w zdolności zwalczania okrętów podwodnych, rozwój systemów rozpoznania i wczesnego ostrzegania – jako odpowiedź na narastające zagrożenie ze strony rosyjskich sił podwodnych.
Obecny status i dalsze plany
Krasnojarsk to trzecia jednostka projektu Jasień-M i druga, która trafiła do Floty Oceanu Spokojnego. Z dziewięciu zaplanowanych okrętów tej serii, cztery zostały już przekazane marynarce wojennej (po dwie jednostki do Floty Północnej i Floty Oceanu Spokojnego), kolejne cztery są w różnej fazie budowy, a stępka ostatniego okrętu – Bratsk – ma zostać położona w najbliższych miesiącach.
Autor: Mariusz Dasiewicz

Norwegia z zamówieniem na kolejne okręty podwodne typu 212CD

Rząd Norwegii zatwierdził zakup dwóch dodatkowych okrętów podwodnych typu 212CD. Decyzja ta zwiększa planowaną liczbę jednostek dla Królewskiej Marynarki Wojennej Norwegii (Sjøforsvaret) z czterech do sześciu.
W artykule
Zgodnie z informacją przekazaną w komunikacie prasowym, niemiecki koncern stoczniowy TKMS poinformował o podpisaniu umowy rozszerzającej dotychczasowe zamówienie w ramach programu 212CD. Dla spółki jest to jedno z największych zamówień w jej historii.
Rozszerzenie norweskiego zamówienia
Zatwierdzenie zakupu dwóch kolejnych jednostek oznacza formalne rozszerzenie kontraktu realizowanego na potrzeby Sjøforsvaret. Po podpisaniu umowy liczba okrętów przewidzianych dla Norwegii wzrosła do sześciu, co wpisuje się w długofalowe plany modernizacji sił podwodnych tego państwa.
Program 212CD od początku realizowany jest jako wspólne przedsięwzięcie Norwegii i Niemiec, którego celem jest pozyskanie nowoczesnych konwencjonalnych okrętów podwodnych o ujednoliconej konstrukcji.
Znaczenie programu 212CD
Prezes TKMS Oliver Burkhard podkreślił w komunikacie, że projekt ma strategiczne znaczenie zarówno dla wzmacniania europejskich zdolności obronnych, jak i dla pogłębiania współpracy między oboma państwami. Rozszerzenie zamówienia zostało przedstawione jako wyraz zaufania do jakości oferowanych rozwiązań oraz do dotychczasowego partnerstwa przemysłowego.
Według informacji producenta, okręty typu 212CD wyróżniają się zaawansowanymi zdolnościami w zakresie świadomości sytuacyjnej, rozbudowaną łącznością z sojuszniczymi jednostkami oraz obniżoną sygnaturą, co ma stawiać je w gronie najbardziej zaawansowanych konwencjonalnych okrętów podwodnych na świecie.
Wspólny program i jego znaczenie dla przemysłu
W komunikacie zwrócono również uwagę na korzyści wynikające z kooperacyjnego charakteru programu. Wspólna konstrukcja ma zapewniać współpracę z siłami NATO oraz spełniać wymagania stawiane działaniom w wymagających warunkach, w tym w rejonach arktycznych.
Jednocześnie program ma przynosić wymierne efekty w obszarze badań i rozwoju, szkolenia załóg, logistyki oraz utrzymania technicznego. Producent wskazuje, że takie podejście pozwala na optymalizację kosztów oraz generowanie wartości dodanej dla przemysłu niemieckiego i norweskiego.
Maksymalny wolumen zamówień w programie
W grudniu 2024 roku niemiecki rząd federalny podpisał umowę na zakup czterech opcjonalnych okrętów typu 212CD, co zwiększyło liczbę jednostek przewidzianych dla niemieckiej marynarki z dwóch do sześciu. Po decyzji Norwegii łączny wolumen programu osiągnął planowany poziom dwunastu okrętów.
Potencjalna dalsza rozbudowa
Kolejnym etapem programu może być jego rozszerzenie o maksymalnie dwanaście okrętów podwodnych dla Kanady. Jak podkreślono w komunikacie, niemiecki koncern stoczniowy współpracuje w tym zakresie z partnerami niemieckimi i norweskimi w ramach trwającej procedury.
Decyzja Norwegii potwierdza rosnące znaczenie programu 212CD na europejskim rynku okrętów podwodnych i wzmacnia jego pozycję jako jednego z kluczowych przedsięwzięć w obszarze współpracy obronnej państw NATO.










