Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Austal USA z kontraktem na budowę kutrów patrolowych dla US Coast Guard 
Austal USA otrzymał kontrakt na zaprojektowanie i budowę do 11 kutrów patrolowych dla US Coast Guard o wartości 3,3 mld USD.
Pierwsza jednostka została zakontraktowana przez US Coast Guard, z opcją na kolejne 10 jednostek. Budowa ma się rozpocząć w 2023 roku, w nowym zakładzie Austal USA produkującym jednostki w Mobile w stanie Alabama. Wstępna faza kontraktu wyceniana na 208 mln dolarów.
Kontrakt związany jest z drugim etapem programu nabycia kutrów patrolowych US Coast Guard, obejmującym budowę od 5 do 15 jednostki typu OPC. Pierwsze cztery OPC w programie są projektowane i budowane przez Eastern Shipbuilding.
Nowy kontrakt to trzeci program budowy okrętów przyznany Austal USA, który potwierdził rozszerzone możliwości stoczni po jej modernizacji o wartości 100 mln dolarów.
W 2020 roku U.S. Government Accountability Office zidentyfikowało „znaczące ryzyko” dla programu OPC po tym, jak w 2018 roku huragan Michael, poważnie uszkodził stocznię Eastern Shipbuilding, w której miało powstać pierwszych dziewięć OPC. W wyniku huraganu US Coast Guard podzieliła program na dwa etapy i zmieniła wymagania harmonogramu i kosztów.
US Coast Guartd zamierza wydać ponad 12 mld dolarów, aby nabyć 25 OPC, które zastąpią starzejącą się jednostki typu Medium Endurance Cutters.
110-metrowe OPC mają zasięg 10.200 mil morskich przy prędkości 14 węzłów i autonomiczność 60 dni. Zdolne są do prowadzenia różnorodnych misji, w tym egzekwowania prawa, przechwytywania narkotyków i migrantów oraz operacji poszukiwawczych i ratowniczych.
Oprócz OPC, Austal USA realizuje liczne programy budowy okrętów dla US Navy i US Coast Guard. Kontynuuje budowę okrętów Littoral Combat Ship (LCS) Independence oraz w programie Expeditionary Fast Transport (T-EPF) typu Spearhead, holowników ratowniczych (T-ATS) typu Navajo – oraz pomocniczego pływającego doku Drydock Medium.
Źródło: US Navy
Powiązane wpisy
-
Abordaż na tankowcu „Bella 1” na Atlantyku
Na wodach północnego Atlantyku doszło do abordażu na tankowcu Bella 1 przeprowadzonego przez amerykańskie siły morskie. Operacja była kulminacją trwającego od kilkunastu dni pościgu za jednostką podejrzewaną o naruszanie reżimu sankcyjnego wobec handlu ropą.
W artykule
Co rzeczywiście widać na nagraniach
Z opublikowanych w sieci materiałów wideo wynika, że w trakcie operacji nad tankowcem operowały amerykańskie śmigłowce, a kontrolę nad jednostką przejął zespół abordażowy. W rejonie zdarzenia obecne były również okręty wojenne US Navy, co potwierdza zaplanowany charakter działań oraz ich pełne zabezpieczenie.
Z dostępnych materiałów wynika, że zastosowano procedurę dynamicznego wejścia na pokład, charakterystyczną dla operacji typu Maritime Interdiction Operations, traktowanych jako środek eskalacyjny ostatecznego szczebla.
Amerykańskie władze potwierdziły wejście na pokład statku. Dowództwo Sił Zbrojnych Stanów Zjednoczonych w Europie poinformowało, że zajęcie tankowca M/V Bella 1 nastąpiło na północnym Atlantyku na podstawie sądowego nakazu, po wcześniejszym namierzeniu jednostki przez kuter US Coast Guard Munro. Operacja była prowadzona przez Straż Przybrzeżną USA przy współpracy innych komponentów amerykańskich sił zbrojnych.
Według komunikatów amerykańskich, abordaż przeprowadzono bez użycia siły, a załoga jednostki nie stawiała oporu.
Podstawa prawna działań USA
W przestrzeni medialnej, w tym wśród części ekspertów oraz oficerów Marynarki Wojennej, pojawiają się jednak wątpliwości dotyczące podstawy prawnej amerykańskiej interwencji. Stany Zjednoczone nie są stroną Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza (UNCLOS), a wobec wenezuelskich węglowodanów nie obowiązują sankcje Rady Bezpieczeństwa ONZ, lecz wyłącznie sankcje jednostronne USA. W tym kontekście egzekwowanie ich na wodach międzynarodowych przy użyciu siły bywa oceniane jako działanie kontrowersyjne z punktu widzenia prawa międzynarodowego, co podnoszą niektórzy oficerowie i prawnicy morscy.
Doniesienia o obecności rosyjskich okrętów
W początkowych relacjach medialnych pojawiły się informacje sugerujące obecność rosyjskich okrętów wojennych w pobliżu tankowca, które miały zostać wysłane w celu jego eskortowania. Doniesienia te zostały jednak zdementowane przez przedstawicieli administracji USA, którzy w rozmowach z amerykańskimi mediami zaprzeczyli, jakoby rosyjskie jednostki dotarły w rejon operacji przed przejęciem tankowca przez stronę amerykańską.
Rosyjskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych oświadczyło natomiast, że statek znajdował się pod rosyjską banderą i przebywał na wodach międzynarodowych, wzywając państwa zachodnie do respektowania zasad wolności żeglugi.
Kolejne zatrzymania jednostek „floty cieni”
Zatrzymanie Bella 1 / Marinera nie było jedynym działaniem tego typu. Dowództwo Południowe Stanów Zjednoczonych poinformowało również o przejęciu bezpaństwowego tankowca Sophia, który operował na Morzu Karaibskim i był zaangażowany w nielegalny transport surowców. Jednostka została skierowana pod eskortą Straży Przybrzeżnej USA do portu w Stanach Zjednoczonych w celu dalszego postępowania.
Amerykańska administracja podkreśla, że blokada nielegalnego handlu sankcjonowaną ropą, w tym ropą wenezuelską, pozostaje w pełni egzekwowana niezależnie od regionu świata.
Pościg za tankowcem
Tankowiec Bella 1 znajdował się pod obserwacją amerykańskich służb już od około dwóch tygodni przed operacją na Atlantyku. 20 grudnia ubiegłego roku jednostka przebywała na Morzu Karaibskim i według dostępnych informacji zmierzała w kierunku Wenezueli bez ładunku. W tym czasie Straż Przybrzeżna USA podjęła próbę wejścia na pokład statku, dysponując nakazem jego przejęcia w związku z naruszeniem sankcji.
Załoga odmówiła jednak wpuszczenia funkcjonariuszy i kontynuowała żeglugę. 31 grudnia statek zmienił nazwę z Bella 1 na Marinera, gdzie został zarejestrowany jako jednostka pod rosyjską banderą, a na burcie namalowano flagę Federacji Rosyjskiej. Następnie tankowiec opuścił rejon Karaibów i skierował się na północny Atlantyk, próbując zerwać kontakt ze śledzącymi go jednostkami amerykańskimi.
Wcześniej jednostka pływała pod banderą Panamy i była w przestrzeni medialnej łączona z tzw. rosyjską „flotą cieni”, wykorzystywaną do omijania międzynarodowych sankcji wobec handlu surowcami energetycznymi.
