Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Australia rozważa możliwość budowy nowych lekkich korwet
Możliwy renesans nowych lekkich korwet jako klasy jednostek bojowych w RAN jest wiązany z poczuciem większego zagrożenia dla australijskich interesów związanych z rosnącą w siłę chińską marynarką wojenną.
Australijski Departament Obrony (DoD) dokonał przeglądu planów rozwoju nawodnych jednostek bojowych i doszedł do wniosku, że aby zapewnić Królewskiej Australijskiej Marynarce Wojennej (RAN) zwiększone zdolności bojowe w odpowiedzi na zwiększone zagrożenia bezpieczeństwa w regionie, należy rozważyć powrót do użytkowania korwet zdolnych do zwalczania celów podwodnych i nawodnych. Tym samym ta klasa jednostek może pojawić się w RAN po ponad 60-letniej przerwie, gdy poprzednio używano korwet (typ Bathurst – zbudowane 1940-42, w służbie do 1960).
Propozycja pozyskania od 10 do 12 okrętów wojennych tej klasy, wyposażonych w zdolności do prowadzenia działań ASuW i ASW, może zaowocować programem o wartości od 5 do 6 mld AUD (3,2 do 3,8 mld USD).
Plany pozyskania korwet mogą być też reakcją na stosunkowo niewielkie zdolności bojowe, właśnie budowanych OPV okręty typu Arafura. Te zaprojektowane przez niemiecką stocznie Lürssen patrolowce nie są już postrzegane jako wystarczające do zapewnienia bezpieczeństwa przed rosnącą siłą i zasięgiem marynarki wojennej Chińskiej Armii Ludowo-Wyzwoleńczej (PLAN), Chińskiej Straży Przybrzeżnej (CCG) i jej sił Milicji Morskiej.
Czytaj więcej: https://portalstoczniowy.pl/diehl-defence-otrzymal-kontrakt-na-produkcje-pocisku-przeciwokretowego-rbs15-%EF%BF%BC/
Obecnie planowane jest zbudowanie 12 OPV tego typu oraz 2 dodatkowych skonfigurowanych do zadań przeciwminowych. Niemniej jednak OPV tego typu o długości 80 m. i wyporności 1640 t., dysponujące tylko bronią artyleryjską i strzelecką nie są realną siłą bojową. Wprowadzenie nowych korwet uzbrojonych w rakiety i torpedy zapewniłoby większą siłę ognia i przydatność, nie tylko w ochronie, ale i w obronie wód terytorialnych Australii i wyłącznej strefy ekonomicznej, a także szlaków morskich i obszarów zainteresowania.
W raporcie ministerstwa poinformowano, że resort obrony przygląda się modelom korwet Lürssena, który dysponuje projektami: K130 (zastosowany na niemieckich korwetach marynarki typu Braunschweig), oraz C90, który jest wykorzystywany w korwetach budowanych dla bułgarskiej marynarki wojennej. Obie konstrukcje są większe od OPV Arafura budowanych dla Royal Australian Navy i są uzbrojone w rakiety przeciwokrętowe i przeciwlotnicze, torpedy oraz artylerię średniego kalibru.
Konkurencyjnym rozwiązaniem może być dozbrojenie OPV Arafura w cięższe uzbrojenie. Jednak w przypadku budowy korwet możliwe jest też przekazanie okrętów patrolowych australijskim siłom granicznym, celem ich wzmocnienia. Jeśli plan uzyska aprobatę władz, korwety miałyby być budowane w Australii przez Lüerssen Australia.
Pierwsza korweta mogłaby zostać ukończona do 2028 roku, a kolejne okręty byłyby produkowane i dostarczane co 10 miesięcy, a ich koszt ma wynosić zaledwie 500 mln AUD za sztukę.
Autor: TDW
Powiązane wpisy
Fregata Akdeniz (F 519) zwodowana w Tuzli
Na początku lutego w stoczni ADİK w dzielnicy Tuzla pod Stambułem odbyła się uroczystość wodowania fregaty Akdeniz (F 519). Jednostka została zbudowana na zamówienie Türk Deniz Kuvvetleri i stanowi kolejny etap realizacji tureckiego programu rozwoju okrętów nawodnych.
W artykule
Akdeniz jest piątą fregatą typu Istanbul w całej serii. Jednocześnie otwiera ona drugą transzę zamówień obejmującą kolejne jednostki tego typu. Wodowanie w Tuzli potwierdza utrzymanie tempa prac stoczniowych przy równoległej budowie kilku okrętów w różnych zakładach przemysłowych.
Budowa w ramach programu MiLGEM
Fregata Akdeniz powstaje w ramach narodowego programu okrętowego MiLGEM, który od kilkunastu lat pozostaje fundamentem modernizacji tureckiej floty wojennej. Program obejmuje projektowanie i budowę okrętów z szerokim udziałem krajowego przemysłu stoczniowego oraz sektora zbrojeniowego.
Za realizację części jednostek typu Istanbul odpowiada konsorcjum TAIS, skupiające kilka prywatnych stoczni. W przypadku Akdeniz rolę głównego wykonawcy pełniła ADİK, jeden z istotnych podmiotów tureckiego przemysłu okrętowego, regularnie uczestniczący w programach zbrojeniowych.
Kolejny etap prac stoczniowych
Wodowanie Akdeniz które odbyło się dokładnie 3 lutego, przeprowadzono na terenie zakładów stoczniowych ADİK w Tuzli. Po zakończeniu zasadniczych prac kadłubowych okręt został spuszczony z pochylni wzdłużnej na wodę rufą. Po osiągnięciu pływalności jednostkę ustabilizowano i odprowadzono do nabrzeża, gdzie rozpocznie się kolejny etap prac stoczniowych obejmujący wyposażanie fregaty.
Na tym etapie realizowana będzie instalacja systemów okrętowych, po czym jednostka zostanie przygotowana do prób portowych i morskich, poprzedzających przekazanie fregaty użytkownikowi.
Zwodowanie Akdeniz potwierdza konsekwentną realizację programu Istanbul oraz stabilność tureckiego zaplecza przemysłowego w zakresie budowy okrętów wojennych średniej klasy. Dla Türk Deniz Kuvvetleri oznacza to systematyczne wzmacnianie potencjału floty nawodnej przy zachowaniu krajowej kontroli nad kluczowymi etapami procesu budowy.
