Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
58. rocznica utworzenia 12. Dywizjonu Trałowców
Wczoraj, obchodziliśmy 58. rocznicę powstania 12. Dywizjonu Trałowców, jednego z najważniejszych oddziałów w marynarce wojennej. Dywizjon został utworzony 1 czerwca 1965 roku i od tamtej pory pełni niezwykle istotną rolę w zapewnianiu bezpieczeństwa naszych wód.
W artykule
Jego działania koncentrują się na przeciwdziałaniu zagrożeń ze strony min morskich oraz zapewnieniu niezbędnego zabezpieczenia logistycznego naszych jednostek pływających, zarówno na morzu, jak i w portach.
Historia 12. Dywizjonu Trałowców
12. Dywizjon Trałowców ma długą i bogatą historię, sięgającą roku 1965, kiedy to został oficjalnie utworzony. Od tamtej pory dywizjon odgrywał kluczową rolę w obronie przeciwminowej i bezpieczeństwie na morzu. Znajduje się pod jurysdykcją 8. Flotylli Obrony Wybrzeża i zdobył sobie reputację jednego z najważniejszych taktycznych oddziałów marynarki wojennej.
Zadania dywizjonu
Głównym zadaniem 12. Dywizjonu Trałowców jest trałowanie, poszukiwanie, wykrywanie i niszczenie min morskich. Dzięki przeprowadzanym operacjom zapewniane jest bezpieczeństwo żeglugi, zarówno cywilnej, jak i wojskowej. Dzięki niezwykłemu wysiłkowi i profesjonalizmowi załóg dywizjonu wiele akwenów morskich zostało oczyszczonych z niebezpiecznych min.
Uroczystości rocznicowe
Zgodnie z marynarską tradycją, uroczystości związane z 58. rocznicą utworzenia 12. Dywizjonu Trałowców odbyły się dziś o godzinie 08:00. Wielka gala banderowa została podniesiona na okrętach dywizjonu, symbolizując hołd złożony historii i osiągnięciom tej jednostki.
Czytaj więcej: https://portalstoczniowy.pl/polska-marynarka-wojenna-w-kontekscie-rosyjskiego-zagrozenia/
Podczas uroczystej zbiórki, w której uczestniczyli marynarze, pracownicy dywizjonu oraz zaproszeni goście, przypomniano ważne momenty z historii dywizjonu. Dowódca dywizjonu, komandor porucznik Sławomir Góra, podkreślił również wyzwania, jakie stoją przed dywizjonem w przyszłości.
Wyzwania przyszłości
12. Dywizjon Trałowców stoi obecnie przed wyzwaniem związanym z przyjęciem nowoczesnych jednostek obrony przeciwminowej. W najbliższych latach do składu dywizjonu dołączą nowoczesne jednostki, które będą wymagały odpowiedniego przeszkolenia i dostosowania. Priorytetem jest przygotowanie przyszłych załóg do obsługi tych nowoczesnych jednostek.
Dzięki wprowadzanym zmianom 12. Dywizjon Trałowców staje się jedną z najbardziej perspektywicznych jednostek Marynarki Wojennej. Nowoczesne jednostki umożliwią budowanie gwarancji bezpieczeństwa państwa, zwłaszcza w aspekcie bezpieczeństwa morskiego.
Wyszkolenie i zaangażowanie
Doskonałe wyszkolenie załóg 12. Dywizjonu Trałowców jest jednym z kluczowych czynników jego sukcesu. Podczas krajowych i międzynarodowych ćwiczeń minowych i przeciwminowych, marynarze dywizjonu prezentują swoje umiejętności i profesjonalizm.
Zastępca dowódcy 8. Flotylli Obrony Wybrzeża, komandor Jarosław Kukliński, podkreśla znaczenie wysokiego poziomu wyszkolenia sił 12. Dywizjonu Trałowców. Przygotowanie załóg do obsługi nowoczesnych jednostek jest kluczowe dla skuteczności działań dywizjonu.
Warto również wspomnieć o Grupie Nurków Minerów, która odgrywa ważną rolę w działalności 12. Dywizjonu Trałowców. Grupa ta jest odpowiedzialna za wydobycie i neutralizację pozostałości po II wojnie światowej na terenie całego kraju. Jej profesjonalizm i skuteczność zostały docenione, czego dowodem jest tytuł „Przodujący Pododdział Marynarki Wojennej” przyznany w 2020 roku przez Dowódcę Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych.
Podsumowanie
58. rocznica utworzenia 12. Dywizjonu Trałowców jest doskonałą okazją do podkreślenia znaczenia i osiągnięć tej jednostki. Dzięki swoim działaniom w dziedzinie obrony przeciwminowej i logistycznemu zabezpieczeniu jednostek pływających, dywizjon znacząco przyczynia się do zapewnienia bezpieczeństwa na morzu.
Przyszłość 12. Dywizjonu Trałowców wiąże się z wprowadzeniem nowoczesnych jednostek obrony przeciwminowej, które zasilą jego szeregi w najbliższych latach. Wysoki poziom wyszkolenia, zaangażowanie personelu i profesjonalizm stanowią fundamenty, na których opiera się działalność tej ważnej jednostki Marynarki Wojennej.
Źródło: 8. FOW
Powiązane wpisy
PGZ Stocznia Wojenna w 2025 roku: czas decyzji, inwestycji i produkcji
Rok 2025 był dla PGZ Stoczni Wojennej okresem intensywnej pracy. Stocznia równolegle prowadziła budowę nowych okrętów dla Marynarki Wojennej RP, realizowała inwestycje infrastrukturalne, rozwijała zaplecze technologiczne oraz wzmacniała kadry. Rok wymagający, ale konsekwentnie ukierunkowany na przyszłość.
W artykule
Wiele równoległych wyzwań
2025 rok nie był czasem pojedynczego projektu. Stocznia jednocześnie prowadziła zaawansowane prace przy programie Miecznik, uruchomiła fizyczną budowę okrętu ratowniczego Ratownik, kontynuowała modernizacje jednostek Marynarki Wojennej RP oraz porządkowała fundamenty funkcjonowania zakładu – od energetyki, przez logistykę, po organizację pracy, bezpieczeństwo i kompetencje pracowników.
Skala zadań wymagała dyscypliny harmonogramowej, stabilnych łańcuchów dostaw oraz koordynacji pracy setek specjalistów. Stocznia funkcjonowała jednocześnie jako plac budowy nowych okrętów i zakład modernizujący własne zaplecze.
Inwestycje i infrastruktura
W 2025 roku Stocznia kontynuowała rozbudowę i modernizację infrastruktury. Postępowały inwestycje w system logistyczno-magazynowy, obejmujące budowę hali magazynowej, wiaty na gazy techniczne oraz przebudowę układu komunikacyjnego i systemów bezpieczeństwa. Prace prowadzono bez zakłócania bieżącej produkcji i remontów.
Równolegle realizowano działania związane z efektywnością energetyczną. Jako zakład energochłonny, Stocznia konsekwentnie łączyła potrzeby produkcyjne z ograniczaniem kosztów energii oraz wpływu na środowisko.
Wydarzeniem technicznym była złożona operacja przestawienia doku pływającego do nowej wnęki dokowej w Porcie Gdynia. Manewr miał znaczenie infrastrukturalne i operacyjne – pozwolił „skompaktyzować” Stocznię przy zachowaniu pełnych zdolności remontowych w zmieniającym się układzie hydrotechnicznym portu.
Nowe technologie i automatyzacja
Stocznia rozwijała współpracę z sektorem nowych technologii w ramach inicjatyw akceleracyjnych, koncentrując się na rozwiązaniach usprawniających zarządzanie magazynami, optymalizację zużycia energii oraz zdalny monitoring parametrów środowiskowych.
Celem tych działań było praktyczne skracanie procesów, redukcja kosztów i zwiększanie bezpieczeństwa pracy. 2025 rok pokazał, że automatyzacja i cyfryzacja stają się nieodłącznym elementem nowoczesnego przemysłu okrętowego.
Bezpieczeństwo
Bezpieczeństwo w 2025 roku miało w Stoczni kilka wymiarów. Na poziomie operacyjnym zakładowa służba ratownicza skupiała się na prewencji przy pracach pożarowo niebezpiecznych. Inwestycje w nowy sprzęt ratowniczo-gaśniczy oraz szkolenia wzmacniały zdolność do natychmiastowej reakcji.
Równolegle rozwijano obszar cyberbezpieczeństwa. Współpraca z wojskowymi strukturami odpowiedzialnymi za ochronę cyberprzestrzeni miała na celu zabezpieczenie infrastruktury teleinformatycznej Stoczni oraz systemów okrętowych.
Program Miecznik – postęp produkcyjny
Program Miecznik był w 2025 roku najważniejszym przedsięwzięciem realizowanym w zakładach stoczniowych na Oksywiu. Prace przy pierwszej fregacie, Wicher, weszły w zaawansowaną fazę montażu kadłuba, obejmując scalanie dużych bloków konstrukcyjnych oraz instalację urządzeń siłowni.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna 5 maja rozpoczęto budowę drugiej jednostki – Burzy. Cięcie blach otworzyło realizację projektu, a 18 grudnia odbyło się położenie stępki. Równoległa produkcja sekcji dla dwóch fregat potwierdziła, że Stocznia osiągnęła nowy poziom zdolności organizacyjnych i produkcyjnych.
Ratownik – start budowy
Pod koniec listopada 2025 roku rozpoczęto fizyczną budowę okrętu ratowniczego Ratownik. Palenie blach otworzyło etap realizacji projektu o kluczowym znaczeniu dla zdolności ratowniczych Marynarki Wojennej RP oraz ochrony infrastruktury podmorskiej.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna W 2025 roku zawierano również kontrakty na systemy przyszłego Ratownika – napęd, systemy nawigacyjne oraz zaawansowane rozwiązania ratownictwa podwodnego. Projekt od początku prowadzony jest jako jednostka spełniająca standardy interoperacyjności NATO i zdolna do działania w wymagających scenariuszach na morzu.
Kormoran II – ciągłość kompetencji i doświadczenia
Równolegle do nowych budów PGZ Stocznia Wojenna uczestniczyła w 2025 roku w programie Kormoran II jako członek konsorcjum z Remontową Shipbuilding i OBR CTM. Przez niemal dziewięć lat współpracy Stocznia rozwijała kompetencje w zakresie integracji zaawansowanych systemów okrętowych – dostarcza systemy nawigacji i obserwacji technicznej, zintegrowane systemy łączności i krypto, sieci teleinformatyczne oraz systemy uzbrojenia, w tym armatę OSU-35.
Fot. Małgorzata Zimnoch Doświadczenia zdobyte przy kolejnych jednostkach projektu 258 wykraczały poza sam program. Kormorany pozwoliły na wypracowanie kompetencji w pracy z nowoczesnymi systemami walki minowej, interoperacyjności NATO oraz współpracy przemysłowej w formule konsorcjum. Te doświadczenia budowały podstawę dla realizacji bardziej złożonych programów okrętowych prowadzonych obecnie przez Stocznię.
W marcu 2025 roku, podczas wodowania piątego niszczyciela min (przyszłej ORP Rybitwa), PGZ Stocznia Wojenna wraz z partnerami konsorcjum oraz Polską Grupą Zbrojeniową podpisała porozumienie dotyczące współpracy na rzecz eksportu jednostek typu Kormoran II.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna Program Kormoran II potwierdził zdolność Stoczni do długofalowego uczestnictwa w złożonych projektach – od fazy projektowej, przez budowę i integrację, po wsparcie cyklu życia jednostek.
Remonty i modernizacje
Obok nowych budów Stocznia realizowała modernizacje jednostek liniowych Marynarki Wojennej RP. 8 kwietnia, 10 dni przed planowanym terminem, przekazano trałowiec ORP Mamry po zakończonym remoncie. Potwierdziło to zdolność do sprawnej realizacji projektów remontowych, które w okresie przejściowym mają znaczenie dla ciągłości zdolności operacyjnych floty.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna Doświadczenia zdobyte przy tych pracach wzmacniały kompetencje zespołów oraz zaplecze techniczne wykorzystywane później przy bardziej złożonych projektach.
Ludzie Stoczni
Rok 2025 mocno akcentował znaczenie ludzi. Za każdym programem stoją osoby o wieloletnim doświadczeniu i specjalistycznej wiedzy – spawacze, monterzy, inżynierowie, technolodzy. To ich kompetencje przekładają się na realizację zaawansowanych projektów okrętowych.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna Równolegle Stocznia inwestowała w młode kadry, rozwijając współpracę z Akademią Marynarki Wojennej oraz szkołami technicznymi w Gdyni. Połączenie praktycznej edukacji, patronatów i realnych perspektyw zatrudnienia miało na celu zabezpieczenie przyszłych potrzeb kadrowych w obliczu wieloletnich programów okrętowych.
Obecność w mieście i branży
2025 rok przyniósł obecność Stoczni w życiu Gdyni i środowiska morskiego. Wyróżnienia dla inwestycji infrastrukturalnych, udział w targach branżowych, obchody Dnia Stoczniowca (29 czerwca) oraz Święta Marynarki Wojennej RP (28 listopada), a także liczne inicjatywy społeczne budowały wizerunek zakładu jako integralnej części miasta i regionu.
Symbolicznym akcentem było podświetlenie bramy Hali Kadłubowej w barwach narodowych w dniu Narodowego Święta Niepodległości – gest łączący współczesną produkcję okrętową z tradycją i odpowiedzialnością za bezpieczeństwo państwa.
Fundament pod przyszłość
2025 rok w PGZ Stoczni Wojennej nie był czasem podsumowań, lecz intensywnej pracy. Rozpoczęcie budowy Ratownika, postęp programu Miecznik, inwestycje w infrastrukturę i ludzi pokazały, że Stocznia weszła w etap trwałej realizacji wieloletnich programów dla Marynarki Wojennej RP.
2025 rok w PGZ Stoczni Wojennej nie był czasem podsumowań, lecz okresem intensywnej, wielowątkowej pracy. Rozpoczęcie fizycznej budowy okrętu ratowniczego pk. Ratownik, wyraźny postęp programu Miecznik oraz konsekwentne inwestycje w infrastrukturę i kapitał ludzki potwierdziły, że Stocznia weszła w etap trwałej realizacji wieloletnich programów okrętowych dla Marynarki Wojennej RP. Skala prowadzonych projektów i tempo ich realizacji sprawiają, że rok 2025 może się okazać rekordowy zarówno pod względem przychodów, jak i zysku.
