Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Akcja ratunkowa chłodniowca Lady Rosemary
Japońska Straż Przybrzeżna poinformowała o udanej akcji ratunkowej chłodnicowca Lady Rosemary, który 28 listopada utknął na falochronie portowym podczas wypływania z portu Hakata w Fukuoce w Japonii.
Lady Rosemary odcumowała około godziny 23:30 w dniu 28 listopada i nie zdążyła wyjść z portu, zamiast tego wchodząc na falochron około 15 minut później. Ratowanie statku o nośności 10 600 DWT odbywało się w kilku etapach. Wchodząc na falochron statek uszkodził dziób i co poskutkowało wyciekiem paliwo do basenu portowego. Na początku akcji zespoły ratownicze skupiły się na próbie powstrzymania wycieku oraz przepompowaniu paliwa ze zbiorników Lady Rosemary na inne statki.
7 grudnia, około godziny 11.00 czasu lokalnego, podczas przypływu, rozpoczęła się operacja ściągnięcia statku z falochronu. W tym czasie Japońska Straż Przybrzeżna zamknęła port dla całego ruchu, podczas jeden holownik przymocował dwie cumy do rufy statku, a drugi holownik zacumował do jego burty. Zespół holowników wyciągnął statek (otoczony boną przeciwrozlewową) na wody portu.
Lady Rosemary został przeprowadzony do centralnego nabrzeża portu Hakata. Statek pozostaje w porcie, podczas gdy departament bezpieczeństwa morskiego portu Fukuoka kontynuuje dochodzenie w sprawie okoliczności wypadku. Wstępne dochodzenie wykazało, że na statku nie znaleziono żadnych niesprawności mechanicznych. Światła portowe na falochronie również działały prawidłowo. Nadal bada się możliwość zaniedbań nawigacyjnych.
Wyciek ropy rozprzestrzenił się na całą zatokę Hakata, a plamy ropy znaleziono również na wybrzeżu wyspy Shiga, ponad sześć mil morskich od miejsca wypadku. Lokalni rybacy komercyjni otrzymali zakaz pracy na tych wodach z powodu ich zanieczyszczenia.
Autor: The Maritime Executive/MD
Powiązane wpisy
-
Rocznica podniesienia bandery na ORP Warszawa
Jutro, 9 stycznia, przypada rocznica jednego z bardziej symbolicznych momentów w powojennej historii polskiej floty. Tego dnia w 1988 roku w Gdyni podniesiono banderę na ORPWarszawa – największym i zarazem ostatnim niszczycielu pozostającym w służbie Marynarki Wojennej RP.
W artykule
ORP Warszawa – rocznica podniesienia bandery ostatniego niszczyciela
Jednostka trafiła do Polski na mocy umowy dzierżawy zawartej ze Związkiem Radzieckim, która od początku ograniczała możliwości jej dalszego rozwoju technicznego. Mimo to okręt szybko stał się flagową jednostką floty, pełniąc istotną rolę szkoleniową, reprezentacyjną oraz operacyjną w schyłkowym okresie Układu Warszawskiego.
Uroczystość podniesienia bandery była zwieńczeniem intensywnego szkolenia polskiej załogi, prowadzonego po przybyciu okrętu do kraju jesienią 1987 roku. Matką chrzestną ORP Warszawa została Krystyna Antos z Huty Warszawa, a pierwszym dowódcą mianowano kmdr. por. Jerzego Wójcika, związanego wcześniej z poprzednim okrętem noszącym to samo imię.
Od ćwiczeń międzynarodowych do wycofania ze służby
W kolejnych latach ORP Warszawa uczestniczył w ćwiczeniach na Bałtyku, w rejonie cieśnin duńskich oraz na Morzu Północnym, reprezentując polską banderę także podczas wizyt zagranicznych. Po zmianach politycznych aktywność okrętu uległa ograniczeniu, lecz druga połowa lat 90. przyniosła powrót do intensywniejszej służby oraz pierwsze ćwiczenia z flotami państw NATO.
Wycofanie okrętu ze służby 5 grudnia 2003 roku zamknęło epokę niszczycieli w polskiej Marynarce Wojennej. Dzisiejsza rocznica pozostaje jednak dobrym pretekstem, by przypomnieć jednostkę, która przez kilkanaście lat była jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli sił nawodnych RP.
Wspominając dziś ORP Warszawa, trudno nie odnieść wrażenia, że był to okręt stojący na styku dwóch epok. Z jednej strony symbol realiów zimnowojennych, podporządkowanych polityce i ograniczeniom narzuconym z zewnątrz, z drugiej jednostka, która już w nowych uwarunkowaniach geopolitycznych próbowała odnaleźć swoje miejsce w zmieniającej się Marynarce Wojennej RP.
Nie był okrętem łatwym w eksploatacji ani wdzięcznym modernizacyjnie, lecz przez lata pozostawał wyraźnym znakiem ambicji i morskiej obecności państwa. Dzisiejsza rocznica to dobra okazja, by spojrzeć na ORP Warszawa nie tylko przez pryzmat parametrów technicznych czy kalendarza służby, lecz także jako świadectwo czasu, w którym polska flota szukała ciągłości, sensu i nowej tożsamości na wzburzonych wodach historii naszego kraju.
