Rosja: prototypowa fregata rakietowa Admirał Gorszkow już w linii

28 lipca w Sankt Petersburgu odbyła się uroczystość wprowadzenia do służby prototypowej fregaty rakietowej projektu 22350 Admirał Gorszkow, jest to pierwszy średni okręt eskortowy zaprojektowany i zbudowany w bieżącym wieku w Rosji.
Jednostka została zamówiona w 2003 roku, a uroczyste położenie stępki w stoczni w Sankt Petersburgu odbyło się 1 lutego 2006 roku. Wodowanie kadłuba miało miejsce 29 października 2010 roku, a kolejne lata zostały poświęcone na prace wykończeniowe oraz intensywne próby morskie. Podobnie jak kolejne jednostki serii, okręt Admirał Gorszkow trafi do Floty Północnej. Obecnie w stoczni w Sankt Petersburgu prowadzone są prace przy trzech kolejnych fregatach, które mają wchodzić do służby od 2019 roku.
Zobacz też: Specjalizacja i produkcja okrętów dla marynarki wojennej może uratować przemysł stoczniowy.
Fregaty projektu 22350 mają kadłuby o długości 135 metrów oraz wyporności pełnej 5400 ton. Jest to pierwszy typ rosyjskich okrętów wyposażonych w turbiny gazowe NPO Saturn, co jest związane z embargiem na dostawy komponentów przez przemysł ukraiński. Zgodnie z zachodnimi trendami, uzbrojenie rakietowe obejmuje szeroki wachlarz systemów, które mogą być odpalane z pionowych wyrzutni umieszczonych na pokładzie.
Źródło: Zespół Badań i Analiz Militarnych.
Marynarka wojenna – więcej wiadomości na ten temat znajdziesz tutaj.
-
Rocznica podniesienia bandery na ORP Warszawa

Jutro, 9 stycznia, przypada rocznica jednego z bardziej symbolicznych momentów w powojennej historii polskiej floty. Tego dnia w 1988 roku w Gdyni podniesiono banderę na ORPWarszawa – największym i zarazem ostatnim niszczycielu pozostającym w służbie Marynarki Wojennej RP.
W artykule
ORP Warszawa – rocznica podniesienia bandery ostatniego niszczyciela
Jednostka trafiła do Polski na mocy umowy dzierżawy zawartej ze Związkiem Radzieckim, która od początku ograniczała możliwości jej dalszego rozwoju technicznego. Mimo to okręt szybko stał się flagową jednostką floty, pełniąc istotną rolę szkoleniową, reprezentacyjną oraz operacyjną w schyłkowym okresie Układu Warszawskiego.
Uroczystość podniesienia bandery była zwieńczeniem intensywnego szkolenia polskiej załogi, prowadzonego po przybyciu okrętu do kraju jesienią 1987 roku. Matką chrzestną ORP Warszawa została Krystyna Antos z Huty Warszawa, a pierwszym dowódcą mianowano kmdr. por. Jerzego Wójcika, związanego wcześniej z poprzednim okrętem noszącym to samo imię.
Od ćwiczeń międzynarodowych do wycofania ze służby
W kolejnych latach ORP Warszawa uczestniczył w ćwiczeniach na Bałtyku, w rejonie cieśnin duńskich oraz na Morzu Północnym, reprezentując polską banderę także podczas wizyt zagranicznych. Po zmianach politycznych aktywność okrętu uległa ograniczeniu, lecz druga połowa lat 90. przyniosła powrót do intensywniejszej służby oraz pierwsze ćwiczenia z flotami państw NATO.
Wycofanie okrętu ze służby 5 grudnia 2003 roku zamknęło epokę niszczycieli w polskiej Marynarce Wojennej. Dzisiejsza rocznica pozostaje jednak dobrym pretekstem, by przypomnieć jednostkę, która przez kilkanaście lat była jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli sił nawodnych RP.
Wspominając dziś ORP Warszawa, trudno nie odnieść wrażenia, że był to okręt stojący na styku dwóch epok. Z jednej strony symbol realiów zimnowojennych, podporządkowanych polityce i ograniczeniom narzuconym z zewnątrz, z drugiej jednostka, która już w nowych uwarunkowaniach geopolitycznych próbowała odnaleźć swoje miejsce w zmieniającej się Marynarce Wojennej RP.
Nie był okrętem łatwym w eksploatacji ani wdzięcznym modernizacyjnie, lecz przez lata pozostawał wyraźnym znakiem ambicji i morskiej obecności państwa. Dzisiejsza rocznica to dobra okazja, by spojrzeć na ORP Warszawa nie tylko przez pryzmat parametrów technicznych czy kalendarza służby, lecz także jako świadectwo czasu, w którym polska flota szukała ciągłości, sensu i nowej tożsamości na wzburzonych wodach historii naszego kraju.









