Nowy niszczyciel dla japońskiej marynarki wojennej zwodowany

30 lipca w stoczni Japan Marine United Co. w Jokohamie odbyła się uroczystość wodowania i nadania nazwy niszczyciela rakietowego JS Maya (DDG 179), pierwszego z dwóch jednostek nowego typu.
Para okrętów, określanych jako typ 27DDG, stanowi rozwinięcie sześciu niszczycieli wyposażonych w stacje radiolokacyjne AN/SPY-1 i system kierowania walką Aegis. Pierwsze cztery należą do typu Kongō , a pozostałe dwa do typu Atago. Wszystkie stanowią japońską wariację amerykańskiego projektu niszczycieli typu Arleigh Burke – kontrakt na ostatnią parę został podpisany w sierpniu 2015 roku, a prototypowy Maya jest budowany od 2017 roku. Według planów wejdzie do służby w 2020 roku, a bliźniak rok później.
Zobacz też: Saab z kontraktem na radary Sea Giraffe AMB dla marynarki USA.
Nowe niszczyciele zastąpią w linii parę okrętów typu Hatakaze. Ich budowa zakończy proces modernizacji segmentu Sił Samoobrony – każda z czterech flotylli będzie dysponować parą okrętów wyposażonych w system Aegis i stanowiących jednostki flagowe poszczególnych dywizjonów. Ich wsparciem są wielozadaniowe niszczyciele Murasame, Takanami, Akizuki oraz Asashi. Każda z flotylli dysponuje także jednym niszczycielem śmigłowcowym.
Źródło: Zespół Badań i Analiz Militarnych.
Marynarka wojenna – więcej wiadomości na ten temat znajdziesz tutaj.
Palenie blach pod okręty wsparcia logistycznego programu FSS

W hiszpańskim Kadyksie rozpoczął się kolejny etap realizacji programu Fleet Solid Support (FSS) dla brytyjskiej Royal Fleet Auxiliary. W zakładach stoczniowych Navantii w Puerto Real przeprowadzono palenie pierwszych arkuszy blach pod moduły kadłubowe okrętów wsparcia logistycznego, rozpoczynając faktyczną fazę produkcyjną po stronie hiszpańskiej.
W artykule
Początek palenie blach w hiszpańskim Puerto Real
W piątek 23 stycznia w należącej do Navantii stoczni Puerto Real w Kadyksie uruchomiono proces wytwarzania pierwszych sekcji kadłubowych okrętów budowanych w ramach programu Fleet Solid Support. Tym samym projekt wszedł w etap produkcyjny, obejmujący realizację modułów przeznaczonych do dalszego montażu w Wielkiej Brytanii.
Rozpoczęcie palenia blach w Hiszpanii stanowi element uzgodnionego podziału prac przemysłowych, realizowanego pomiędzy zakładami Navantii na Półwyspie Iberyjskim a stoczniami brytyjskimi.
W wydarzeniu w Kadyksie uczestniczył attaché obrony Wielkiej Brytanii w Hiszpanii kpt. Antony Crabb oraz dyrektor ds. operacyjnych i rozwoju biznesu Navantii Gonzalo Mateo Guerrero. Obecność przedstawicieli obu stron miała charakter roboczy i była związana z nadzorem nad rozpoczęciem produkcji modułów przeznaczonych dla trzech okrętów wsparcia logistycznego.
Ceremonia inauguracyjna w Appledore
Należy przy tym przypomnieć, że 3 grudnia 2025 roku w brytyjskiej stoczni Navantia UK w Appledore odbyła się ceremonia cięcia pierwszego arkusza blachy, określana jako oficjalny początek budowy pierwszego okrętu programu Fleet Solid Support.
W wydarzeniu w Appledore uczestniczyli minister ds. przemysłu obronnego Luke Pollard oraz prezes Navantii Ricardo Domínguez. Tamta uroczystość nie oznaczała jednak rozpoczęcia produkcji seryjnej w zakładach hiszpańskich.
Po zakończeniu budowy sekcji w Puerto Real moduły kadłubowe zostaną przetransportowane do Belfastu. Tam, w stoczni Harland & Wolff, pełniącej rolę zakładu integracyjnego, odbędzie się końcowy montaż jednostek, integracja wyposażenia oraz próby portowe i morskie przed przekazaniem okrętów użytkownikowi.
Współpraca przemysłowa i znaczenie programu FSS
Program Fleet Solid Support pozostaje jednym z kluczowych przedsięwzięć realizowanych na rzecz Royal Fleet Auxiliary, stanowiąc istotne uzupełnienie zdolności logistycznych zespołów lotniskowcowych Royal Navy. Projekt realizowany jest w modelu międzynarodowej współpracy przemysłowej, łączącej potencjał stoczniowy Hiszpanii i Wielkiej Brytanii.
Trzy okręty wsparcia logistycznego FSS będą eksploatowane przez Royal Fleet Auxiliary, zapewniając wsparcie logistyczne dla zespołów lotniskowcowych Royal Navy na pełnym morzu.
Ponadto, jednostki te zapewnią dostawy uzbrojenie, części zamienne, żywność oraz inne zapasy niezbędne do długotrwałego utrzymania okrętów w rejonach z dala od portów macierzystych.










