Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Polenergia miała wstępnie 11,3 mln zł skorygowanej straty netto w III kw. 2022 r.
Polenergia miała 11,3 mln zł skorygowanej skonsolidowanej straty netto w III kw. br. (co oznacza spadek o 65 mln zł r/r) i 107,7 mln zł zysku w tym ujęciu w okresie I-III kw. (spadek o 41 mln zł r/r), podała spółka, prezentując wstępne szacunkowe dane.
„Na wyniki finansowe grupy osiągnięte w okresie dziewięciu miesięcy zakończonych 30 września 2022 roku (w szczególności w drugim i trzecim kwartale) wpłynęła niespotykana do tej pory skala zmienności cen energii elektrycznej i gazu ziemnego oraz trudna sytuacja w systemach elektroenergetycznych w Europie. Skutkowała ona między innymi znaczącym wzrostem kosztu profilu negatywnie wpływającym na przychody ze sprzedaży energii elektrycznej pochodzącej z farm wiatrowych i fotowoltaicznych oraz wynik ze sprzedaży energii elektrycznej do odbiorców” – czytamy w komunikacie.
W okresie dziewięciu miesięcy zakończonych 30 września 2022 roku skorygowany wynik EBITDA grupy wyniósł 244,3 mln zł i był niższy o 38 mln zł w stosunku do wyniku w analogicznym okresie roku poprzedniego. Przyczyniły się do tego głównie:
– niższy wynik na optymalizacji pracy Elektrociepłowni Nowa Sarzyna (ENS) w roku 2022 (która pozytywnie wpłynęła na wynik w 2021 roku),
– niższy wynik na sprzedaży energii elektrycznej z aktywów OZE (należących do grupy oraz zewnętrznych) w konsekwencji istotnego wzrostu kosztu profilu oraz odchyleń wolumenowych produkcji aktywów od pozycji zabezpieczającej sprzedaż,
– powyższe efekty były częściowo skompensowane przez wyższy wynik w segmencie lądowych farm wiatrowych i fotowoltaicznych spowodowany wyższym wolumenem produkcji na skutek lepszych warunków wietrznych w pierwszym kwartale 2022 roku oraz wzrostem mocy wytwórczych w porównaniu do analogicznego okresu roku ubiegłego, wymieniono.
Skorygowany wynik EBITDA grupy w samym III kwartale 2022 roku wyniósł 33 mln zł i był niższy o 62,1 mln zł w stosunku do wyniku w analogicznym okresie roku poprzedniego. Przyczyniły się do tego głównie:
– niższy wynik na sprzedaży energii elektrycznej z aktywów OZE (należących do grupy oraz zewnętrznych) w konsekwencji istotnego wzrostu kosztu profilu oraz odchyleń wolumenowych produkcji aktywów od pozycji zabezpieczającej sprzedaż,
– niższy wynik na sprzedaży energii do odbiorców w konsekwencji znaczącego wzrostu kosztu profilu odbiorców i odchyleń wolumenowych od pozycji zabezpieczających oczekiwane zużycie,
– niższy wynik na optymalizacji pracy ENS (w związku z brakiem sprzyjających warunków rynkowych), która w pozytywny sposób wpłynęła na wynik w analogicznym okresie 2021 roku,
– powyższe efekty były częściowo skompensowane przez wyższy wynik w segmencie lądowych farm wiatrowych i fotowoltaicznych spowodowany wzrostem mocy wytwórczych w porównaniu do analogicznego okresu roku ubiegłego, podano także.
„W okresie trzech kwartałów 2022 roku skorygowany zysk netto grupy wyniósł 107,7 mln zł, co stanowi spadek w stosunku do wyniku w analogicznym okresie roku ubiegłego o 41 mln zł. W samym trzecim kwartale 2022 roku skorygowany zysk netto grupy wyniósł -11,3 mln zł, co stanowi spadek w stosunku do wyniku w analogicznym okresie roku ubiegłego o 65 mln zł” – czytamy.
„Spadek skorygowanego zysku netto w okresie trzech kwartałów 2022 roku oraz w samym trzecim kwartale 2022 roku został spowodowany głównie opisanymi powyżej czynnikami wpływającymi na skorygowany wynik EBITDA, wyższą amortyzacją wynikającą ze wzrostu mocy wytwórczych oraz znacznym wzrostem kosztów finansowych wynikającym ze wzrostu mocy wytwórczych, wyższych stóp procentowych oraz wyższego wykorzystania instrumentów finansujących depozyty zabezpieczające dla transakcji zawartych na rynku regulowanym i rozliczenia z klientami” – czytamy dalej.
Ostateczne skonsolidowane wyniki zostaną przedstawione w raporcie kwartalnym, którego publikację zaplanowano na 23 listopada 2022 roku.
Źródło: ISBnews
Powiązane wpisy
-
Rocznica podniesienia bandery na ORP Warszawa
Jutro, 9 stycznia, przypada rocznica jednego z bardziej symbolicznych momentów w powojennej historii polskiej floty. Tego dnia w 1988 roku w Gdyni podniesiono banderę na ORPWarszawa – największym i zarazem ostatnim niszczycielu pozostającym w służbie Marynarki Wojennej RP.
W artykule
ORP Warszawa – rocznica podniesienia bandery ostatniego niszczyciela
Jednostka trafiła do Polski na mocy umowy dzierżawy zawartej ze Związkiem Radzieckim, która od początku ograniczała możliwości jej dalszego rozwoju technicznego. Mimo to okręt szybko stał się flagową jednostką floty, pełniąc istotną rolę szkoleniową, reprezentacyjną oraz operacyjną w schyłkowym okresie Układu Warszawskiego.
Uroczystość podniesienia bandery była zwieńczeniem intensywnego szkolenia polskiej załogi, prowadzonego po przybyciu okrętu do kraju jesienią 1987 roku. Matką chrzestną ORP Warszawa została Krystyna Antos z Huty Warszawa, a pierwszym dowódcą mianowano kmdr. por. Jerzego Wójcika, związanego wcześniej z poprzednim okrętem noszącym to samo imię.
Od ćwiczeń międzynarodowych do wycofania ze służby
W kolejnych latach ORP Warszawa uczestniczył w ćwiczeniach na Bałtyku, w rejonie cieśnin duńskich oraz na Morzu Północnym, reprezentując polską banderę także podczas wizyt zagranicznych. Po zmianach politycznych aktywność okrętu uległa ograniczeniu, lecz druga połowa lat 90. przyniosła powrót do intensywniejszej służby oraz pierwsze ćwiczenia z flotami państw NATO.
Wycofanie okrętu ze służby 5 grudnia 2003 roku zamknęło epokę niszczycieli w polskiej Marynarce Wojennej. Dzisiejsza rocznica pozostaje jednak dobrym pretekstem, by przypomnieć jednostkę, która przez kilkanaście lat była jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli sił nawodnych RP.
Wspominając dziś ORP Warszawa, trudno nie odnieść wrażenia, że był to okręt stojący na styku dwóch epok. Z jednej strony symbol realiów zimnowojennych, podporządkowanych polityce i ograniczeniom narzuconym z zewnątrz, z drugiej jednostka, która już w nowych uwarunkowaniach geopolitycznych próbowała odnaleźć swoje miejsce w zmieniającej się Marynarce Wojennej RP.
Nie był okrętem łatwym w eksploatacji ani wdzięcznym modernizacyjnie, lecz przez lata pozostawał wyraźnym znakiem ambicji i morskiej obecności państwa. Dzisiejsza rocznica to dobra okazja, by spojrzeć na ORP Warszawa nie tylko przez pryzmat parametrów technicznych czy kalendarza służby, lecz także jako świadectwo czasu, w którym polska flota szukała ciągłości, sensu i nowej tożsamości na wzburzonych wodach historii naszego kraju.
