Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Politechnika Gdańska zacieśnia współpracę ze stocznią Nauta 
Centrum Technologii Bezpieczeństwa i Obronności Politechniki Gdańskiej oraz Stocznia Remontowa Nauta S.A. zawarły ramową umowę dotyczącą bliskiej współpracy. Jej podpisanie to kolejny krok usprawniający wieloletnią współpracę obydwu instytucji w zakresie realizacji projektów na rzecz Marynarki Wojennej RP.
Strony porozumienia zawarły umowę w środę 21 września 2022 r. w Sali Senatu Poliechniki Gdańskiej. Sygnatariuszami dokumentu byli: prof. Krzysztof Wilde, rektor PG oraz Monika Kozakiewicz, p.o. prezesa zarządu Stoczni Remontowej Nauta S.A.
Aktywne wsparcie rozwoju polskiego przemysłu zbrojeniowego to jeden z priorytetów Politechniki Gdańskiej. Nasza uczelnia ma tym zakresie duże doświadczenie, ale stale pracujemy nad dalszym podnoszeniem kompetencji i możliwości naszych naukowców i jednostek, które się do tego przyczyniają. Partnerstwo PG ze Stocznią Remontową Nauta ma już bogatą historię, ale my zamierzamy tę współpracę jeszcze mocniej pogłębiać.
prof. Krzysztof Wilde, rektor Politechniki Gdańskiej
Zawarta dziś umowa jest zwieńczeniem wieloletnich, wspólnych działań w sferze technologii bezpieczeństwa i obronności. W oparciu o zawarte porozumienie, w szczególności przy realizacji prac w zakresie systemów biernej ochrony okrętów oraz systemów hydroakustycznych, liczymy na wsparcie specjalistów Centrum Technologii Bezpieczeństwa i Obronności PG i owocną kontynuację naszej wieloletniej współpracy.
Monika Kozakiewicz, prezes Stoczni Nauta
Aktualnie SR Nauta S.A. realizuje w konsorcjum z Polską Grupą Zbrojeniową S.A. i PGZ Stocznią wojenną zawartą 24 czerwca br. umowę na naprawy główne i dokowe trzech trałowców projektu 207 – OORP Necko, Nakło oraz Mamry. Do SR NAUTA S.A. w październiku br. ma wejść ORP Nakło.
CTBO, czyli dawne CMTM
Centrum Technologii Bezpieczeństwa i Obronności Politechniki Gdańskiej (dawniej: Centrum Morskich Technologii Militarnych PG – zmiana nastąpiła 1 września br. w oparciu o zarządzenie rektora PG) jest ogólnouczelnianym, interdyscyplinarnym centrum badawczo-rozwojowym. Jego celem jest koordynowanie i nadzorowanie działalności badawczej, produkcyjnej, usługowej i handlowej w zakresie technologii bezpieczeństwa i obronności oraz wytwarzania i obrotu wyrobami i technologiami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym w zakresie zgodnym z zapisami uzyskanej koncesji.
CTBO PG przejęło po CMTM wszystkie prawa i obowiązki. Zamierzamy jeszcze mocniej pracować nad wytwarzaniem i doskonaleniem technologii, które mogą posłużyć zwiększeniu bezpieczeństwa i możliwości obronnych naszego kraju.
Paweł Zariczny, dyrektor CTBO
Źródło: Politechnika Gdańska
Powiązane wpisy
-
Rocznica podniesienia bandery na ORP Warszawa
Jutro, 9 stycznia, przypada rocznica jednego z bardziej symbolicznych momentów w powojennej historii polskiej floty. Tego dnia w 1988 roku w Gdyni podniesiono banderę na ORPWarszawa – największym i zarazem ostatnim niszczycielu pozostającym w służbie Marynarki Wojennej RP.
W artykule
ORP Warszawa – rocznica podniesienia bandery ostatniego niszczyciela
Jednostka trafiła do Polski na mocy umowy dzierżawy zawartej ze Związkiem Radzieckim, która od początku ograniczała możliwości jej dalszego rozwoju technicznego. Mimo to okręt szybko stał się flagową jednostką floty, pełniąc istotną rolę szkoleniową, reprezentacyjną oraz operacyjną w schyłkowym okresie Układu Warszawskiego.
Uroczystość podniesienia bandery była zwieńczeniem intensywnego szkolenia polskiej załogi, prowadzonego po przybyciu okrętu do kraju jesienią 1987 roku. Matką chrzestną ORP Warszawa została Krystyna Antos z Huty Warszawa, a pierwszym dowódcą mianowano kmdr. por. Jerzego Wójcika, związanego wcześniej z poprzednim okrętem noszącym to samo imię.
Od ćwiczeń międzynarodowych do wycofania ze służby
W kolejnych latach ORP Warszawa uczestniczył w ćwiczeniach na Bałtyku, w rejonie cieśnin duńskich oraz na Morzu Północnym, reprezentując polską banderę także podczas wizyt zagranicznych. Po zmianach politycznych aktywność okrętu uległa ograniczeniu, lecz druga połowa lat 90. przyniosła powrót do intensywniejszej służby oraz pierwsze ćwiczenia z flotami państw NATO.
Wycofanie okrętu ze służby 5 grudnia 2003 roku zamknęło epokę niszczycieli w polskiej Marynarce Wojennej. Dzisiejsza rocznica pozostaje jednak dobrym pretekstem, by przypomnieć jednostkę, która przez kilkanaście lat była jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli sił nawodnych RP.
Wspominając dziś ORP Warszawa, trudno nie odnieść wrażenia, że był to okręt stojący na styku dwóch epok. Z jednej strony symbol realiów zimnowojennych, podporządkowanych polityce i ograniczeniom narzuconym z zewnątrz, z drugiej jednostka, która już w nowych uwarunkowaniach geopolitycznych próbowała odnaleźć swoje miejsce w zmieniającej się Marynarce Wojennej RP.
Nie był okrętem łatwym w eksploatacji ani wdzięcznym modernizacyjnie, lecz przez lata pozostawał wyraźnym znakiem ambicji i morskiej obecności państwa. Dzisiejsza rocznica to dobra okazja, by spojrzeć na ORP Warszawa nie tylko przez pryzmat parametrów technicznych czy kalendarza służby, lecz także jako świadectwo czasu, w którym polska flota szukała ciągłości, sensu i nowej tożsamości na wzburzonych wodach historii naszego kraju.
