Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Poprawa stosunków Turcji i Grecji w obliczu konfliktu na Ukrainie 
Prezydent Turcji Recep Tayyip Erdogan i premier Grecji Kyriakos Mitsotakis, podczas rozmów w niedzielę zgodzili się w na poprawę stosunków, pomimo długotrwałych nieporozumień między tymi dwoma członkami NATO – podała Ankara.
Oba kraje mają do odegrania kluczową rolę w zmieniającej się sytuacji bezpieczeństwa w Europie po inwazji Rosji na Ukrainę, a ich ściślejsza współpraca ma przynieść korzyści w regionie – podała strona turecka w oświadczeniu na Twitterze.
Turcja ma wspólną granicę morską z Rosją i Ukrainą na Morzu Czarnym. Kraj ten utrzymuje dobre stosunki z oboma krajami i zaproponował mediację w rosyjskim konflikcie zbrojnym.
Po pięcioletniej przerwie Grecja i Turcja zgodziły się w zeszłym roku na wznowienie wstępnych rozmów w celu wyeliminowania różnic między tymi krajami w regionie Morza Śródziemnego.
„Mimo różnic zdań między Turcją a Grecją, na spotkaniu uzgodniono, że kanały komunikacyjne pozostaną otwarte i że należy poprawić stosunki dwustronne” – napisano w oświadczeniu.
„Wskazując na fakt, że Turcja i Grecja ponoszą szczególną odpowiedzialność w zmieniającej się architekturze bezpieczeństwa europejskiego w związku z atakiem Rosji na Ukrainę, podczas spotkania skupiono się na wzajemnych i regionalnych korzyściach płynących ze zwiększenia współpracy między tymi dwoma krajami” – dodano. Rosja nazywa swoją inwazje na Ukrainie „operacją specjalną”.
Kraje te były bliskie konfrontacji w 2020 r., podczas gdy Turcja wysłała statek wiertniczy na sporne wody Morza Śródziemnego. Po wycofaniu statku przez Ankarę sytuacja się uspokoiła, w styczniu 2021 roku kraje wznowiły rozmowy dwustronne.
Autor: MD
Powiązane wpisy
-
Rocznica podniesienia bandery na ORP Warszawa
Jutro, 9 stycznia, przypada rocznica jednego z bardziej symbolicznych momentów w powojennej historii polskiej floty. Tego dnia w 1988 roku w Gdyni podniesiono banderę na ORPWarszawa – największym i zarazem ostatnim niszczycielu pozostającym w służbie Marynarki Wojennej RP.
W artykule
ORP Warszawa – rocznica podniesienia bandery ostatniego niszczyciela
Jednostka trafiła do Polski na mocy umowy dzierżawy zawartej ze Związkiem Radzieckim, która od początku ograniczała możliwości jej dalszego rozwoju technicznego. Mimo to okręt szybko stał się flagową jednostką floty, pełniąc istotną rolę szkoleniową, reprezentacyjną oraz operacyjną w schyłkowym okresie Układu Warszawskiego.
Uroczystość podniesienia bandery była zwieńczeniem intensywnego szkolenia polskiej załogi, prowadzonego po przybyciu okrętu do kraju jesienią 1987 roku. Matką chrzestną ORP Warszawa została Krystyna Antos z Huty Warszawa, a pierwszym dowódcą mianowano kmdr. por. Jerzego Wójcika, związanego wcześniej z poprzednim okrętem noszącym to samo imię.
Od ćwiczeń międzynarodowych do wycofania ze służby
W kolejnych latach ORP Warszawa uczestniczył w ćwiczeniach na Bałtyku, w rejonie cieśnin duńskich oraz na Morzu Północnym, reprezentując polską banderę także podczas wizyt zagranicznych. Po zmianach politycznych aktywność okrętu uległa ograniczeniu, lecz druga połowa lat 90. przyniosła powrót do intensywniejszej służby oraz pierwsze ćwiczenia z flotami państw NATO.
Wycofanie okrętu ze służby 5 grudnia 2003 roku zamknęło epokę niszczycieli w polskiej Marynarce Wojennej. Dzisiejsza rocznica pozostaje jednak dobrym pretekstem, by przypomnieć jednostkę, która przez kilkanaście lat była jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli sił nawodnych RP.
Wspominając dziś ORP Warszawa, trudno nie odnieść wrażenia, że był to okręt stojący na styku dwóch epok. Z jednej strony symbol realiów zimnowojennych, podporządkowanych polityce i ograniczeniom narzuconym z zewnątrz, z drugiej jednostka, która już w nowych uwarunkowaniach geopolitycznych próbowała odnaleźć swoje miejsce w zmieniającej się Marynarce Wojennej RP.
Nie był okrętem łatwym w eksploatacji ani wdzięcznym modernizacyjnie, lecz przez lata pozostawał wyraźnym znakiem ambicji i morskiej obecności państwa. Dzisiejsza rocznica to dobra okazja, by spojrzeć na ORP Warszawa nie tylko przez pryzmat parametrów technicznych czy kalendarza służby, lecz także jako świadectwo czasu, w którym polska flota szukała ciągłości, sensu i nowej tożsamości na wzburzonych wodach historii naszego kraju.
