Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Śmigłowce Leonardo do zadań morskich [WIDEO]
23 śmigłowce Leonardo różnych typów sprzedane kilku użytkownikom do transportu VIP, wsparcia biznesu energetycznego i ratownictwa morskiego w Europie, Ameryce Północnej i Ameryce Łacińskiej. Wartość zamówień wynosi prawie 256 mln EUR z dostawami w 2022 i 2023 r.
W artykule
Po niedawnym sukcesie na targach Heli-Expo 2022 w Dallas, TX (8-10 marca), Leonardo potwierdza swoją silną pozycję na rynku śmigłowców komercyjnych, ogłaszając kolejne osiągnięcia dzięki sprzedaży 23 różnych modeli śmigłowców użytkownikom w Europie, Ameryce Północnej i Ameryce Łacińskiej, głównie do transportu korporacyjnego/VIP, wsparcia biznesu energetycznego oraz poszukiwań i ratownictwa.
Łączna sprzedaż obejmuje 15 średnich dwusilnikowych śmigłowców AW139, trzy lekkie AW169, trzy lekkie dwusilnikowe śmigłowce AW109 GrandNew, jeden jednosilnikowy AW119Kx oraz jeden super-średni dwusilnikowy śmigłowiec AW189. Łączna wartość zamówień wynosi prawie 256 milionów euro, a ich realizacja nastąpi w latach 2022-2023. Oprócz sprzedaży, ostatnie miesiące przyniosły również wprowadzenie nowych usług oferowanych przez nowo odebrane statki powietrzne w różnych krajach.
Rynek VIP/korporacyjny Leonardo
Na rynku korporacyjnym/VIP oficjalny dystrybutor na Wielką Brytanię i Irlandię, Sloane Helicopters, zamówił trzy śmigłowce AW109 GrandNew. Od początku współpracy ze Sloane, dostarczono 91 komercyjnych śmigłowców Leonardo użytkownikom i klientom prywatnym w Wielkiej Brytanii i Irlandii, a Leonardo pozostaje największym producentem śmigłowców korporacyjnych/VIP w Wielkiej Brytanii.
Do połowy 2023 r. do tego regionu zostanie dostarczonych dodatkowych dziesięć śmigłowców, co sprawi, że będzie to najlepszy wynik, jaki kiedykolwiek został zarejestrowany przez dystrybutora w Wielkiej Brytanii i Irlandii. W Wielkiej Brytanii Leonardo planuje również dalszy rozwój usług wsparcia, w miarę jak flota komercyjna będzie się powiększać.
Sloane skomentował: „Jesteśmy zachwyceni i zaszczyceni, że możemy kontynuować nasze bliskie partnerstwo z Leonardo. Seria AW109, wraz z AW169, ugruntowały swoją pozycję jako wzorcowe śmigłowce na rynku korporacyjnym/VIP. Jako wyłączny dystrybutor w tym regionie od prawie 27 lat, Sloane Helicopters posiada niezrównane doświadczenie i rozumie wymagania klientów i nadal wykorzystuje tę wiedzę, oferując wiodące w branży rozwiązania w całym procesie sprzedaży i wsparcia posprzedażowego.”
Zwiększając ekspansję na europejskim rynku lekkich dwusilnikowych śmigłowców VIP, pierwszy lekki dwusilnikowy AW109 Trekker dostarczony we Włoszech w 2021 roku stał się własnością firmy Hoverfly, która świadczy usługi czarterowe.
Firma Comexport z Brazylii zamówiła AW169 w wersji VIP. Typ ten okazał się dużym sukcesem na tym kluczowym dla Leonardo rynku, na którym zostało już dostarczonych siedem śmigłowców różnym użytkownikom z łącznej liczby 190 statków powietrznych różnych typów obsługujących różne rynki w tym południowoamerykańskim kraju.
Turecki oficjalny dystrybutor Kaan Air złożył zamówienie na jeden śmigłowiec AW139. Kontrakt ten potwierdza sukces AW139 w Turcji i powiększa liczbę ponad 30 komercyjnych śmigłowców w różnych wersjach sprzedanych w tym kraju, w szczególności do transportu VIP, ratownictwa medycznego i zastosowań użytkowych. Trzech różnych anonimowych użytkowników złożyło również zamówienia na cztery śmigłowce AW139 VIP w Stanach Zjednoczonych.
AW139 ma również ugruntowaną historię usług transportu wahadłowego świadczonych na rzecz użytkowników w Azji, Europie i Ameryce Północnej, a teraz do obsługiwanych regionów geograficznych dołącza Japonia. Firma Toho Air Service, w ramach swojej usługi heli-commuter łączącej sześć głównych wysp Izu w rejonie Tokio, zacznie używać AW139 pod koniec 2022 roku, co oznacza wejście tego śmigłowca na japoński rynek usług transportu wahadłowego i dalsze umacnianie wyjątkowego sukcesu AW139 w kraju, w którym obecnie użytkowanych jest prawie 70 jednostek pełniących najróżniejsze funkcje. Ponadto, rok 2021 oznaczał również sprzedaż pierwszego śmigłowca AW189 w konfiguracji VIP na rynek europejski dla anonimowego użytkownika.
Z 45% udziałem w ciągu ostatnich dziesięciu lat, Leonardo jest światowym liderem na rynku dwusilnikowych śmigłowców w wersji korporacyjnej/VIP, w tym na rynku usług prywatnych, czarterowych i transportu VIP/rządowego, dzięki najnowocześniejszej i największej gamie produktów wyposażonych w najnowsze systemy awioniczne i nawigacyjne oraz wiodące w swojej klasie osiągi, standardy bezpieczeństwa i komfortu. W oparciu o długoletnie doświadczenie firmy i jej wyróżniający się design, technologię i filozofię obsługi oraz wartości w sferze transportu biznesowego, Leonardo niedawno wprowadził markę Agusta, aby ucieleśnić swoje unikalne doświadczenie i doskonałość dla przyszłych inicjatyw na rynku VIP.
Rynek energetyczny i ratowniczy
Sukces lekkiego śmigłowca dwusilnikowego AW169 w sektorze farm wiatrowych, wspierającego operacje morskie na potrzeby przemysłu zrównoważonej energii, zwłaszcza na Morzu Północnym u różnych użytkowników, umacnia się dzięki zamówieniu dwóch dodatkowych maszyn przez niemiecką firmę HeliService international GmbH. Śmigłowce te będą wykorzystywane do wspierania producenta turbin Vestas w jego programie morskich farm wiatrowych na Tajwanie, który rozpocznie się latem 2023 roku. Kontrakt ten zwiększa całkowitą liczbę AW169 zamówionych przez HeliService do pięciu od czasu pierwszego zakupu pod koniec 2015 r. i oznacza wejście AW169 na azjatycki rynek farm wiatrowych.
Henk Schaeken, Dyrektor Zarządzający HeliServices, powiedział: „HeliService jest największym operatorem na rynku morskiej energetyki wiatrowej. Nasz sukces na tym rynku zawdzięczamy w dużej mierze wszechstronności i możliwościom AW169. AW169 jest nie tylko niezwykle sprawną platformą wyposażoną w wyciągarkę, ale także pozwala nam wykonywać misje wymiany załogi bez konieczności zmiany konfiguracji śmigłowca. Zwiększone osiągi wprowadzone dzięki pakietowi Enhanced Performance Package sprawiły, że AW169 został wybrany do projektu na Tajwanie.”
W Meksyku operator transportu pasażerskiego Pegaso, dotychczasowy użytkownik AW139, podpisał umowę na dodatkowy śmigłowiec, który będzie wykorzystywany zarówno do transportu morskiego, jak i operacji poszukiwawczo-ratowniczych. We Włoszech, Elilombarda odebrała już dwa śmigłowce AW109 Trekker, które są gotowe do rozpoczęcia operacji we włoskim sektorze energetyki morskiej, stając się pierwszymi tego typu statkami powietrznymi w konfiguracji morskiej.
Ponadto, dwa śmigłowce AW109 Trekker weszły niedawno do służby w Grecji, gdzie są używane do realizacji zadań z zakresu ratownictwa medycznego, wspierając działania Krajowego Centrum Ratownictwa Medycznego (EKAV) w zakresie lotniczego pogotowia ratunkowego oraz ogólne możliwości w zakresie opieki krytycznej w całym kraju.
Te kilka najnowszych informacji uzupełnia ważne komunikaty Leonardo ogłoszone na wystawie śmigłowców w USA, w tym umowę z europejskim użytkownikiem na cztery zmiennowirnikowce AW609 w wersji VIP/korporacyjnej – użytkowej, a także zbliżające się wprowadzenie 16 śmigłowców AW139 w wersji VIP/korporacyjnej – EMS przez THC w Arabii Saudyjskiej oraz plan odnowienia umowy dystrybucyjnej na rynku używanych śmigłowców cywilnych z firmą Rotortrade.
Źródło: Leonardo
Powiązane wpisy
PGZ Stocznia Wojenna w 2025 roku: czas decyzji, inwestycji i produkcji
Rok 2025 był dla PGZ Stoczni Wojennej okresem intensywnej pracy. Stocznia równolegle prowadziła budowę nowych okrętów dla Marynarki Wojennej RP, realizowała inwestycje infrastrukturalne, rozwijała zaplecze technologiczne oraz wzmacniała kadry. Rok wymagający, ale konsekwentnie ukierunkowany na przyszłość.
W artykule
Wiele równoległych wyzwań
2025 rok nie był czasem pojedynczego projektu. Stocznia jednocześnie prowadziła zaawansowane prace przy programie Miecznik, uruchomiła fizyczną budowę okrętu ratowniczego Ratownik, kontynuowała modernizacje jednostek Marynarki Wojennej RP oraz porządkowała fundamenty funkcjonowania zakładu – od energetyki, przez logistykę, po organizację pracy, bezpieczeństwo i kompetencje pracowników.
Skala zadań wymagała dyscypliny harmonogramowej, stabilnych łańcuchów dostaw oraz koordynacji pracy setek specjalistów. Stocznia funkcjonowała jednocześnie jako plac budowy nowych okrętów i zakład modernizujący własne zaplecze.
Inwestycje i infrastruktura
W 2025 roku Stocznia kontynuowała rozbudowę i modernizację infrastruktury. Postępowały inwestycje w system logistyczno-magazynowy, obejmujące budowę hali magazynowej, wiaty na gazy techniczne oraz przebudowę układu komunikacyjnego i systemów bezpieczeństwa. Prace prowadzono bez zakłócania bieżącej produkcji i remontów.
Równolegle realizowano działania związane z efektywnością energetyczną. Jako zakład energochłonny, Stocznia konsekwentnie łączyła potrzeby produkcyjne z ograniczaniem kosztów energii oraz wpływu na środowisko.
Wydarzeniem technicznym była złożona operacja przestawienia doku pływającego do nowej wnęki dokowej w Porcie Gdynia. Manewr miał znaczenie infrastrukturalne i operacyjne – pozwolił „skompaktyzować” Stocznię przy zachowaniu pełnych zdolności remontowych w zmieniającym się układzie hydrotechnicznym portu.
Nowe technologie i automatyzacja
Stocznia rozwijała współpracę z sektorem nowych technologii w ramach inicjatyw akceleracyjnych, koncentrując się na rozwiązaniach usprawniających zarządzanie magazynami, optymalizację zużycia energii oraz zdalny monitoring parametrów środowiskowych.
Celem tych działań było praktyczne skracanie procesów, redukcja kosztów i zwiększanie bezpieczeństwa pracy. 2025 rok pokazał, że automatyzacja i cyfryzacja stają się nieodłącznym elementem nowoczesnego przemysłu okrętowego.
Bezpieczeństwo
Bezpieczeństwo w 2025 roku miało w Stoczni kilka wymiarów. Na poziomie operacyjnym zakładowa służba ratownicza skupiała się na prewencji przy pracach pożarowo niebezpiecznych. Inwestycje w nowy sprzęt ratowniczo-gaśniczy oraz szkolenia wzmacniały zdolność do natychmiastowej reakcji.
Równolegle rozwijano obszar cyberbezpieczeństwa. Współpraca z wojskowymi strukturami odpowiedzialnymi za ochronę cyberprzestrzeni miała na celu zabezpieczenie infrastruktury teleinformatycznej Stoczni oraz systemów okrętowych.
Program Miecznik – postęp produkcyjny
Program Miecznik był w 2025 roku najważniejszym przedsięwzięciem realizowanym w zakładach stoczniowych na Oksywiu. Prace przy pierwszej fregacie, Wicher, weszły w zaawansowaną fazę montażu kadłuba, obejmując scalanie dużych bloków konstrukcyjnych oraz instalację urządzeń siłowni.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna 5 maja rozpoczęto budowę drugiej jednostki – Burzy. Cięcie blach otworzyło realizację projektu, a 18 grudnia odbyło się położenie stępki. Równoległa produkcja sekcji dla dwóch fregat potwierdziła, że Stocznia osiągnęła nowy poziom zdolności organizacyjnych i produkcyjnych.
Ratownik – start budowy
Pod koniec listopada 2025 roku rozpoczęto fizyczną budowę okrętu ratowniczego Ratownik. Palenie blach otworzyło etap realizacji projektu o kluczowym znaczeniu dla zdolności ratowniczych Marynarki Wojennej RP oraz ochrony infrastruktury podmorskiej.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna W 2025 roku zawierano również kontrakty na systemy przyszłego Ratownika – napęd, systemy nawigacyjne oraz zaawansowane rozwiązania ratownictwa podwodnego. Projekt od początku prowadzony jest jako jednostka spełniająca standardy interoperacyjności NATO i zdolna do działania w wymagających scenariuszach na morzu.
Kormoran II – ciągłość kompetencji i doświadczenia
Równolegle do nowych budów PGZ Stocznia Wojenna uczestniczyła w 2025 roku w programie Kormoran II jako członek konsorcjum z Remontową Shipbuilding i OBR CTM. Przez niemal dziewięć lat współpracy Stocznia rozwijała kompetencje w zakresie integracji zaawansowanych systemów okrętowych – dostarcza systemy nawigacji i obserwacji technicznej, zintegrowane systemy łączności i krypto, sieci teleinformatyczne oraz systemy uzbrojenia, w tym armatę OSU-35.
Fot. Małgorzata Zimnoch Doświadczenia zdobyte przy kolejnych jednostkach projektu 258 wykraczały poza sam program. Kormorany pozwoliły na wypracowanie kompetencji w pracy z nowoczesnymi systemami walki minowej, interoperacyjności NATO oraz współpracy przemysłowej w formule konsorcjum. Te doświadczenia budowały podstawę dla realizacji bardziej złożonych programów okrętowych prowadzonych obecnie przez Stocznię.
W marcu 2025 roku, podczas wodowania piątego niszczyciela min (przyszłej ORP Rybitwa), PGZ Stocznia Wojenna wraz z partnerami konsorcjum oraz Polską Grupą Zbrojeniową podpisała porozumienie dotyczące współpracy na rzecz eksportu jednostek typu Kormoran II.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna Program Kormoran II potwierdził zdolność Stoczni do długofalowego uczestnictwa w złożonych projektach – od fazy projektowej, przez budowę i integrację, po wsparcie cyklu życia jednostek.
Remonty i modernizacje
Obok nowych budów Stocznia realizowała modernizacje jednostek liniowych Marynarki Wojennej RP. 8 kwietnia, 10 dni przed planowanym terminem, przekazano trałowiec ORP Mamry po zakończonym remoncie. Potwierdziło to zdolność do sprawnej realizacji projektów remontowych, które w okresie przejściowym mają znaczenie dla ciągłości zdolności operacyjnych floty.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna Doświadczenia zdobyte przy tych pracach wzmacniały kompetencje zespołów oraz zaplecze techniczne wykorzystywane później przy bardziej złożonych projektach.
Ludzie Stoczni
Rok 2025 mocno akcentował znaczenie ludzi. Za każdym programem stoją osoby o wieloletnim doświadczeniu i specjalistycznej wiedzy – spawacze, monterzy, inżynierowie, technolodzy. To ich kompetencje przekładają się na realizację zaawansowanych projektów okrętowych.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna Równolegle Stocznia inwestowała w młode kadry, rozwijając współpracę z Akademią Marynarki Wojennej oraz szkołami technicznymi w Gdyni. Połączenie praktycznej edukacji, patronatów i realnych perspektyw zatrudnienia miało na celu zabezpieczenie przyszłych potrzeb kadrowych w obliczu wieloletnich programów okrętowych.
Obecność w mieście i branży
2025 rok przyniósł obecność Stoczni w życiu Gdyni i środowiska morskiego. Wyróżnienia dla inwestycji infrastrukturalnych, udział w targach branżowych, obchody Dnia Stoczniowca (29 czerwca) oraz Święta Marynarki Wojennej RP (28 listopada), a także liczne inicjatywy społeczne budowały wizerunek zakładu jako integralnej części miasta i regionu.
Symbolicznym akcentem było podświetlenie bramy Hali Kadłubowej w barwach narodowych w dniu Narodowego Święta Niepodległości – gest łączący współczesną produkcję okrętową z tradycją i odpowiedzialnością za bezpieczeństwo państwa.
Fundament pod przyszłość
2025 rok w PGZ Stoczni Wojennej nie był czasem podsumowań, lecz intensywnej pracy. Rozpoczęcie budowy Ratownika, postęp programu Miecznik, inwestycje w infrastrukturę i ludzi pokazały, że Stocznia weszła w etap trwałej realizacji wieloletnich programów dla Marynarki Wojennej RP.
2025 rok w PGZ Stoczni Wojennej nie był czasem podsumowań, lecz okresem intensywnej, wielowątkowej pracy. Rozpoczęcie fizycznej budowy okrętu ratowniczego pk. Ratownik, wyraźny postęp programu Miecznik oraz konsekwentne inwestycje w infrastrukturę i kapitał ludzki potwierdziły, że Stocznia weszła w etap trwałej realizacji wieloletnich programów okrętowych dla Marynarki Wojennej RP. Skala prowadzonych projektów i tempo ich realizacji sprawiają, że rok 2025 może się okazać rekordowy zarówno pod względem przychodów, jak i zysku.
