Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Wodowanie pierwszego rodzimego okrętu podwodnego na Tajwanie
Tajwan odnotowuje historyczny moment w swojej obronności morskiej, wodując pierwszy krajowy okręt podwodny Hai Kun (SS-711). Inicjatywa ta, wpisująca się w strategię „Domestic Ship, Domestically Built”, podkreśla dążenie wyspy do zwiększenia niezależności w dziedzinie technologii obronnych.
Operacja wodowania Hai Kun, które miało miejsce 26 lutego, jest zwieńczeniem miesięcy intensywnych przygotowań. Od ceremonii odsłonięcia i chrztu we wrześniu ubiegłego roku, okręt podwodny IDS (Indigenous Defense Submarine) przeszedł szereg testów przygotowawczych. Dzięki staraniom zespołu osób z zakładów stoczniowych CSBC, okręt z sukcesem przeszedł krytyczne testy, takie jak sprawdzenie wodoszczelności i stabilności, zanim został przetransportowany do pływającego doku Jong Shyn No.8, skąd nastąpiło jego wodowanie.
Pierwszy rodzimy okręt podwodny Tajwanu, Hai Kun, wyposażono w zaawansowane uzbrojenie, obejmujące sześć wyrzutni torpedowych RTX Mk 48 Mod 6AT (Advanced Technology), a także pociski przeciwokrętowe Boeing UGM-84L Harpoon Block II, co świadczy o jego wysokim potencjale bojowym. Kluczowe komponenty technologiczne, w tym maszty, systemy elektroniczne i sonarowe, zostały dostarczone przez renomowane amerykańskie przedsiębiorstwa, takie jak L3 Harris i RTX, co podkreśla międzynarodowy charakter współpracy przy jego budowie.
Dodatkowo, Hai Kun wyposażony jest w system przeciwtorpedowy Aselsan ZOKA, produkowany lokalnie na licencji tureckiej. System ten, składający się z czterech wyrzutni po sześć rur każda, jest przeznaczony do odpalania celów samobieżnych i dryfujących, mających na celu zmylenie nadchodzących torped, co zwiększa przeżywalność okrętu podczas potencjalnych konfrontacji.
Pomimo wyzwań, takich jak opóźnienia w dostawach niektórych systemów, zespół IDS wyraża optymizm co do terminowego zakończenia prób morskich i włączenia okrętu do floty tajwańskiej marynarki wojennej. Próby te będą decydujące dla oceny pełnej funkcjonalności i wydajności Hai Kun w realnych warunkach operacyjnych.
Wizualnie nowy okręt nawiązuje do japońskich konstrukcji typu Soryu i Oyashio, szczególnie charakterystycznych przez stery rufowe w kształcie litery X, co podkreśla wpływ japońskich technologii konstrukcyjnych na projektowanie tajwańskich jednostek.
Wodowanie Hai Kun nie tylko świadczy o postępach Tajwanu w dziedzinie technologii obronnych, ale również stanowi ważny krok w kierunku zwiększenia samodzielności obronnej wyspy. Jest to wyraźny sygnał dla świata o determinacji Tajwanu do ochrony swojej suwerenności i bezpieczeństwa w coraz bardziej niepewnym środowisku geostrategicznym.
Wodowanie okrętu podwodnego Hai Kun nie jest tylko triumfem inżynieryjnym Tajwanu, ale przede wszystkim strategicznym krokiem na drodze do zwiększenia bezpieczeństwa narodowego. Program Indigenous Defense Submarine (IDS) staje się kamieniem milowym w budowaniu samowystarczalności obronnej wyspy, podkreślając jej determinację do obrony suwerenności w obliczu złożonych wyzwań geopolitycznych regionu Azji Wschodniej.
Wzmocnienie floty podwodnej przez Tajwan nie tylko zwiększy jego potencjał obronny, ale również przyczyni się do zmiany równowagi sił w regionie, zmuszając do przewartościowania strategii zarówno regionalnych graczy, jak i potencjalnych przeciwników jakimi są Chiny. Ten rozwój sygnalizuje nowy rozdział w dążeniu Tajwanu do zapewnienia sobie silnej i niezależnej pozycji obronnej, co bez wątpienia wpłynie na przyszłe dyskusje o bezpieczeństwie i stabilności w całym regionie Azji Wschodniej.
Autor: Mariusz Dasiewicz
Powiązane wpisy
Bezpieczny Bałtyk. Marynarka Wojenna z nowymi kompetencjami na morzu
Prezydent Karol Nawrocki podpisał dziś, w piątek 9 stycznia, tzw. ustawę o bezpiecznym Bałtyku. Nowe przepisy znacząco porządkują zasady użycia sił morskich oraz rozszerzają katalog uprawnień Marynarki Wojennej na Bałtyku i poza polskimi wodami terytorialnymi.
W artykule
Nowe ramy działania Marynarki Wojennej na morzu dzięki ustawie
Podpisana ustawa formalnie nosi nazwę ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu usprawnienia działań Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej na wypadek zagrożenia bezpieczeństwa państwa na polskich obszarach morskich oraz zapewnienia bezpieczeństwa na Morzu Bałtyckim. W praktyce dokument reguluje sposób reagowania wojska, Straży Granicznej oraz Policji w środowisku morskim i powietrznym.
Kluczowy nacisk położono na zadania związane z monitorowaniem sytuacji na Bałtyku oraz ochroną infrastruktury krytycznej, obejmującej między innymi instalacje energetyczne i obiekty o znaczeniu strategicznym dla państwa.
Ochrona infrastruktury i użycie uzbrojenia
Ustawa wprowadza jednoznaczne zapisy umożliwiające użycie uzbrojenia przez jednostki Marynarki Wojennej oraz lotnictwo wojskowe w sytuacjach związanych z obroną infrastruktury krytycznej, samoobroną oraz ochroną innych wojskowych statków powietrznych i okrętów, a także jednostek Straży Granicznej i Policji.
W sytuacjach nagłych decyzja o otwarciu ognia może zostać podjęta przez dowódcę okrętu lub statku powietrznego po uzyskaniu zgody Dowódcy Operacyjnego Rodzajów Sił Zbrojnych. Rozwiązanie to ma skrócić czas reakcji w warunkach dynamicznie rozwijającego się zagrożenia.
Marynarka Wojenna poza wodami terytorialnymi
Istotną zmianą jest rozszerzenie katalogu przesłanek umożliwiających użycie Sił Zbrojnych RP poza granicami państwa. Obok dotychczasowych zadań, takich jak udział w misjach pokojowych czy wsparcie sojuszników, pojawiła się możliwość prowadzenia działań służących wzmocnieniu bezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej.
W praktyce oznacza to, że okręty Marynarki Wojennej mogą realizować zadania monitorowania bezpieczeństwa także na wodach międzynarodowych Bałtyku, bez konieczności każdorazowego uruchamiania długotrwałej procedury decyzyjnej.
Decyzja MON bez udziału prezydenta
Jednym z kluczowych rozwiązań wprowadzonych ustawą jest możliwość kierowania okrętów Marynarki Wojennej na wody międzynarodowe na podstawie decyzji Ministra Obrony Narodowej, bez angażowania głowy państwa. Do tej pory podobne działania wymagały postanowienia prezydenta, co w praktyce wydłużało proces decyzyjny i utrudniało szybkie reagowanie na zagrożenia na morzu, które dziś mają charakter nagły, trudny do jednoznacznej identyfikacji i wymagają natychmiastowej odpowiedzi.
Podczas prac parlamentarnych zapis ten był krytykowany przez część opozycji oraz przedstawicieli Biura Bezpieczeństwa Narodowego. Argumenty te miały jednak charakter przede wszystkim ustrojowy. Z punktu widzenia bezpieczeństwa morskiego decydujące znaczenie ma czas reakcji. Bałtyk jest akwenem niewielkim, silnie nasyconym infrastrukturą krytyczną i intensywnym ruchem jednostek cywilnych oraz wojskowych. W takich warunkach zdolność do natychmiastowego podjęcia decyzji o wyjściu okrętu w morze stanowi nie przywilej, lecz warunek skutecznego działania.
Nowe kompetencje Marynarki Wojennej i Straży Granicznej
Ustawa przyznaje jednostkom Marynarki Wojennej uprawnienia zbliżone do tych, którymi dysponuje obecnie Straż Graniczna. Dotyczy to między innymi możliwości kontrolowania obcych statków w sytuacjach uzasadnionych względami obronności lub bezpieczeństwa państwa, w tym podczas przepływu obcych jednostek przez polskie obszary morskie.
Jednocześnie kompetencje Straży Granicznej, takie jak zatrzymywanie statków czy kierowanie ich do wskazanego portu, zostały wyraźnie powiązane z zadaniami ochrony infrastruktury krytycznej na morzu.
Wejście w życie przepisów
Zgodnie z zapisami ustawy nowe regulacje wejdą w życie po upływie 14 dni od momentu ogłoszenia w Dzienniku Ustaw. Oznacza to szybkie rozpoczęcie obowiązywania nowych zasad działania Marynarki Wojennej w jednym z najbardziej wrażliwych obszarów bezpieczeństwa państwa, jakim pozostaje Morze Bałtyckie.
