Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Indonezyjska Marynarka Wojenna zwodowała kolejne OPV
Indonezyjska Marynarka Wojenna (TNI AL) kontynuuje intensywną modernizację swojej floty, wodując dwa nowe oceaniczne okręty patrolowe (Offshore Patrol Vessel – OPV), KRI Raja Haji Fisabilillah (391) oraz KRI Lukas Rumkorem (392). Uroczystości związane z wodowaniem miały miejsce w stoczni PT Daya Radar Utama w prowincji Lampung, odpowiednio 18 i 20 września.
W artykule
Nowoczesna platforma OPV o zwiększonym zasięgu działań
Oba OPV, KRI Raja Haji Fisabilillah i KRI Lukas Rumkorem, o długości 98 metrów i szerokości 13,5 metra, zostały zbudowane przez indonezyjską stocznię PT Daya Radar Utama. Okręty osiągają maksymalną prędkość 28 węzłów oraz prędkość marszową 20 węzłów. Wyposażone w armaty Leonardo kal. 76 mm i 40 mm oraz zdalnie sterowane wieże Sentinel 20 firmy Escribano z działkami Oerlikon kal. 20 mm, stanowią kluczowe ogniwo w systemie obrony przed zagrożeniami asymetrycznymi.
Ponadto okręty są wyposażone w wyrzutnie rakiet przeciwokrętowych Roketsan oraz torpedy, co umożliwia im prowadzenie działań bojowych w zakresie obrony przeciwlotniczej, przeciwokrętowej i podwodnej. Dodatkowo, system wystrzeliwania wabików Terma zapewnia dodatkową ochronę przed zagrożeniami na morzu. Po pełnej integracji systemów bojowych, jednostki te będą mogły pełnić funkcje lekkich fregat, znacznie zwiększając potencjał bojowy indonezyjskiej marynarki.
Systemy walki elektronicznej i zdolności niczym lekkie fregaty
Warto podkreślić, że oba okręty patrolowe są zdolne do prowadzenia zaawansowanej walki elektronicznej, co zapewnia im przewagę w zakresie zakłócania, dezinformacji i ochrony przed wrogimi systemami naprowadzania. To nowoczesne rozwiązanie technologiczne pozwala na szerokie zastosowanie okrętów w różnorodnych scenariuszach operacyjnych, począwszy od ochrony kluczowych szlaków morskich, aż po zabezpieczenie morskich zasobów naturalnych.
Szef sztabu indonezyjskiej marynarki wojennej, admirał Muhammad Ali, potwierdził, że po pełnej integracji systemów uzbrojenia, oba OPV będą posiadać zdolności bojowe porównywalne do lekkich fregat. Dzięki systemom czujników zdolnych do wykrywania celów nawodnych, podwodnych i powietrznych, okręty te będą stanowić istotny element strategicznej obrony morskiej Indonezji.
TNI AL na drodze do samowystarczalności w budowie okrętów
Budowa KRI Raja Haji Fisabilillah oraz KRI Lukas Rumkorem jest istotnym krokiem w realizacji strategii TNI AL, której celem jest zwiększenie udziału lokalnych stoczni w produkcji jednostek dla sił morskich. Indonezyjska marynarka wojenna stawia na rozwój krajowego przemysłu stoczniowego, co odzwierciedla rosnącą samowystarczalność tego państwa w produkcji zaawansowanych technologicznie platform morskich.
Zarówno Ministerstwo Obrony, jak i dowództwo marynarki wojennej wielokrotnie podkreślały, że strategiczne inwestycje w rozwój rodzimych stoczni mają na celu nie tylko modernizację floty, ale także budowanie zdolności obronnych w oparciu o lokalne zasoby i technologie. To także reakcja na globalne zmiany geopolityczne, które wymuszają na Indonezji poszukiwanie nowych dróg do zwiększenia niezależności militarnej.
Nowe jednostki we flocie TNI AL: wzmacnianie potencjału operacyjnego
Obok nowych OPV, w tym roku marynarka wojenna Indonezji przyjęła do służby dwie nowe jednostki patrolowe typu PC-40 – KRI Butana (878) oraz KRI Selar (879), a także tankowiec typu Tarakan – KRI Balongan (908). Każda z tych jednostek ma kluczowe znaczenie dla elastyczności operacyjnej TNI AL, oferując wsparcie zarówno w operacjach bojowych, jak i logistycznych.
PC-40, o długości 45,5 metra, mogą osiągać prędkość maksymalną 24 węzłów, co pozwala na szybkie interwencje w sytuacjach kryzysowych. Z kolei KRI Balongan, o imponujących możliwościach transportowych, pełni kluczową rolę w zapewnieniu ciągłości operacji logistycznych na morzu, transportując zarówno paliwo, jak i żywność dla innych jednostek floty.
Wodowanie nowych OPV oraz innych jednostek dla TNI AL jest wyraźnym sygnałem, że Indonezja z determinacją dąży do umocnienia swojej pozycji jako regionalnego lidera w dziedzinie bezpieczeństwa morskiego. Wspierając rozwój lokalnych stoczni i inwestując w nowoczesne technologie wojskowe, kraj ten zwiększa swoje zdolności do reagowania na zmieniające się zagrożenia w regionie, jednocześnie wzmacniając swoje strategiczne bezpieczeństwo morskie.
Nowe OPV, KRI Raja Haji Fisabilillah (391) i KRI Lukas Rumkorem (392), znacząco zwiększą elastyczność operacyjną floty Indonezyjskiej Marynarki Wojennej (TNI AL), stanowiąc jednocześnie dowód na postęp technologiczny kraju w budowie nowoczesnych okrętów wojennych. Obecnie obie jednostki są w trakcie prac wykończeniowych, które obejmują instalację systemów uzbrojenia oraz czujników. Całość procesu zakończy się testami morskimi, które zaplanowano na początek 2025 roku. Wprowadzenie tych okrętów do służby jest przewidywane na drugą połowę 2025 roku, kiedy to jednostki będą w pełni gotowe do działań bojowych, w tym do prowadzenia zaawansowanej walki elektronicznej oraz misji patrolowych na wodach wokół Indonezji.
Źródło: Naval News
Powiązane wpisy
Zimowa aura Zalewu Wiślanego. Poduszkowce MOSG
Poduszkowce zwykle widzimy oczami wyobraźni pędzące po gładkiej tafli wody, zostawiające za sobą pióropusze piany. Tymczasem ich prawdziwy żywioł zaczyna się wtedy, gdy warunki stają się najtrudniejsze. Zima i lód nie oznaczają końca służby – to właśnie w takich realiach te jednostki pokazują, po co zostały zaprojektowane i dlaczego wciąż pozostają niezbędne.
W artykule
Zalew Wiślany pozostaje newralgicznym obszarem styku Polski i Federacji Rosyjskiej oraz jednocześnie zewnętrzną granicą Unii Europejskiej. Od tego rejonu jest zaledwie 15 mil morskich do portu w Bałtijsku oraz 24 mile morskie do portu w Królewcu, co najlepiej obrazuje wagę codziennej obecności i gotowości funkcjonariuszy MOSG.
Pierwsze spotkanie z poduszkowcami na stoczniowym
Do tej pory na naszym portalu nie było okazji, by szerzej przyjrzeć się poduszkowcom. Dlatego dziś warto zabrać czytelnika w nieco inną podróż – do świata maszyn, które rzadko trafiają na pierwsze strony, choć zimą wykonują jedną z najbardziej wymagających służb. To próba pokazania ich prawdziwego oblicza, bliżej realiów codziennej pracy – dziś na lodzie.
Poduszkowce w systemie ochrony granicy państwowej
W praktyce operacyjnej Morskiego Oddziału Straży Granicznej szczególne znaczenie ma Zalew Wiślany. Zmienna głębokość, rozległe płycizny oraz zimą zwarta lub spękana pokrywa lodowa w istotny sposób ograniczają wykorzystanie klasycznych jednostek patrolowych. W takich warunkach poduszkowce stają się narzędziem, które pozwala zachować ciągłość służby bez względu na porę roku.
Specyfika poduszkowców polega na tym, że nie poruszają się one w klasyczny sposób, opierając się na wyporności kadłuba. Dzięki wytwarzanej poduszce powietrznej jednostka unosi się nad podłożem, co umożliwia jej przemieszczanie się zarówno po wodzie, jak i po lodzie, śniegu czy płytkich, zarośniętych fragmentach akwenu. W praktyce oznacza to zdolność do działania tam, gdzie zimą granica między wodą a lądem zaciera się niemal całkowicie, a użycie standardowych jednostek pływających staje się niemożliwe lub niebezpieczne.
Ta cecha konstrukcyjna wprost przekłada się na zakres zadań realizowanych w warunkach zimowych. W praktyce obejmują one działania patrolowo-interwencyjne oraz poszukiwawczo-ratownicze. Latem operują na wodzie, zimą bez problemu przemieszczają się między taflą lodu, wodą oraz pasami trzcinowisk. Zachowują zdolność podejmowania osób z wody i lodu, mogą prowadzić działania w dzień i w nocy oraz funkcjonować przy ograniczonej widoczności. To właśnie ta uniwersalność sprawia, że pozostają jednym z filarów zabezpieczenia granicy na tym odcinku.
Poduszkowce wykorzystywane są również podczas kontroli działalności rybackiej oraz jako wsparcie innych służb, gdy warunki lodowe wykluczają użycie standardowych środków pływających.
Griffon 2000TD w służbie MOSG
W Morskim Oddziale Straży Granicznej wykorzystywane są poduszkowce typu Griffon 2000TD, zaliczane do średnich jednostek patrolowych przeznaczonych do działań w szczególnie wymagających warunkach środowiskowych. Konstrukcja oparta na elastycznym fartuchu i systemie wytwarzania poduszki powietrznej umożliwia im skuteczne operowanie zarówno na wodzie, jak i na skutej lodem powierzchni, a także na terenach podmokłych i porośniętych sitowiem.
Jednostki obsługiwane są przez czteroosobową załogę, przy możliwości zabrania na pokład do ośmiu dodatkowych osób, co ma istotne znaczenie podczas działań patrolowo-interwencyjnych oraz poszukiwawczo-ratowniczych. Poduszkowce osiągają prędkość maksymalną nie mniejszą niż 30 węzłów, zachowując autonomiczność operacyjną na poziomie co najmniej 10 godzin. Ich ładowność wynosi nie mniej niż 2000 kg, a zdolność pokonywania przeszkód sięga 70 cm, co w praktyce przekłada się na swobodę działania w warunkach zimowych.
Zdolności te mają kluczowe znaczenie na Zalewie Wiślanym, gdzie zimowa pokrywa lodowa w praktyce uniemożliwia regularne użycie klasycznych jednostek pływających. Z perspektywy służby granicznej nie są to efektowne ciekawostki techniczne, lecz codzienne narzędzie pracy – ciche gwarancje tego, że ochrona granicy państwowej na wodzie i lodzie pozostaje zachowana niezależnie od pory roku i warunków pogodowych.
