Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Interoperacyjność i wspódziałanie kluczem do sukcesu. Szkolenie snajperów na morzu
Interoperacyjność i współdziałanie to kluczowe cechy nowoczesnych Sił Zbrojnych, szczególnie w kontekście Marynarki Wojennej, gdzie efektywne funkcjonowanie różnych komponentów i formacji ma bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo morskie i narodowe. Wspólne operacje sił morskich, lądowych i powietrznych, a także współpraca z innymi formacjami, np. strażą graniczną czy policją, stają się nieodzownym elementem skutecznej obrony i zabezpieczania kluczowych szlaków morskich.
Marynarka Wojenna RP doskonale zdaje sobie sprawę z tego, że zdolność do natychmiastowej i płynnej współpracy z innymi formacjami wojskowymi oraz cywilnymi jest jednym z kluczowych elementów jej skuteczności. Dlatego nie tylko rozwija swoje zdolności w tym zakresie, ale również aktywnie organizuje specjalistyczne ćwiczenia, które pozwalają jej żołnierzom oraz funkcjonariuszom innych służb na praktyczne doskonalenie umiejętności współdziałania w warunkach bojowych.
Świetnym przykładem takich działań jest ostatnie szkolenie snajperskie organizowane na morzu, które właśnie wkroczyły w fazę praktyczną. To podejście, łączące umiejętności precyzyjnego strzelania na otwartych akwenach, stanowi doskonałą okazję dla żołnierzy oraz funkcjonariuszy z różnych jednostek do nauki wspólnego operowania w trudnych warunkach morskich. Ćwiczenia te mają na celu nie tylko doskonalenie precyzyjnych umiejętności snajperskich, ale także rozwijanie zdolności do współdziałania w sytuacjach kryzysowych, które mogą mieć miejsce na morzu – od operacji antyterrorystycznych po ratowanie zakładników na statkach.
Zdjęcia z tych ćwiczeń doskonale ilustrują istotę wspólnego treningu. Widać na nich żołnierzy i funkcjonariuszy różnych formacji, leżących w rzędzie na pokładzie okrętu z bronią snajperską, gotowych do doskonalenia swoich umiejętności. W pełnym skupieniu doskonalą oni swoje ćwiczą precyzyjne strzelanie w trudnych warunkach morskich, co podkreśla znaczenie takich szkoleń w rozwijaniu zdolności operacyjnych i koordynacji działań podczas wspólnych operacji.
Dzięki tego rodzaju ćwiczeniom Marynarka Wojenna wzmacnia swoje zdolności operacyjne oraz buduje wspólną kulturę współpracy między formacjami, które na co dzień działają w różnych środowiskach, ale muszą być gotowe na współpracę w sytuacjach wymagających natychmiastowej reakcji. Integracja działań pomiędzy wojskiem a służbami cywilnymi to jeden z fundamentów nowoczesnej obrony i ochrony interesów morskich państwa, w tym zabezpieczania szlaków handlowych, portów oraz infrastruktury krytycznej.
Marynarka Wojenna, będąca jednym z filarów bezpieczeństwa morskiego, wie, jak ważne jest ciągłe doskonalenie tych umiejętności oraz utrzymanie wysokiego poziomu interoperacyjności z innymi siłami zbrojnymi i partnerami międzynarodowymi. Dzięki takim inicjatywom, jak szkolenie snajperskie na morzu, polscy żołnierze i funkcjonariusze są przygotowani do stawienia czoła nawet najbardziej wymagającym wyzwaniom w obszarze operacji morskich.
Współdziałanie, szybka wymiana informacji i zdolność do działania w zespołach międzynarodowych i na różnych polach walki to kierunek, w którym zmierzają współczesne operacje wojskowe. Marynarka Wojenna doskonale rozumie te wyzwania i podejmuje konkretne działania, aby być na nie w pełni przygotowana.
Autor: Mariusz Dasiewicz
Powiązane wpisy
USA przejmują kolejne tankowce z „floty cieni” na wodach Morza Karaibskiego
Na wodach Morza Karaibskiego znów doszło do zdarzenia, które przyciągnęło uwagę. Tym razem nie za sprawą burzy tropikalnej ani kolejnego incydentu pirackiego, lecz decyzji podjętej przez administrację USA, mającej wyraźny wymiar polityczny.
W artykule
Dowództwo Południowe USA poinformowało 20 stycznia o zajęciu siódmego tankowca powiązanego z handlem wenezuelską ropą. Operację przeprowadzono bez użycia siły i bez oporu ze strony załogi, choć jej znaczenie wykracza daleko poza sam fakt przejęcia jednostki.
USA dokręcają śrubę statkom z „floty cieni”
Waszyngton po raz kolejny wysyła jasny sygnał: ropa opuszczająca Wenezuelę ma płynąć wyłącznie kanałami uznanymi przez Stany Zjednoczone za legalne. W komunikacie podkreślono, że zatrzymany tankowiec działał z naruszeniem sankcji nałożonych przez administrację USA na określone jednostki operujące na Morzu Karaibskim. Nie chodzi więc o pojedynczy epizod, lecz o element szerszej kampanii wymierzonej w tzw. flotę cieni.
Zatrzymana jednostka nie wpisuje się jednak w klasyczny obraz „pływającego ducha”. Zbudowany w 2005 roku tankowiec o nośności 106 433 DWT od 2022 roku pływał pod nazwą Sagitta. W przeciwieństwie do wielu podobnych statków nie zmieniał regularnie nazwy, choć według dostępnych danych posługiwał się tzw. tożsamościami zombie, pozwalającymi maskować rzeczywistą aktywność. Analitycy z TankerTrackers.com wskazują, że przez kilka lat jednostka uczestniczyła w eksporcie rosyjskiej ropy, by po wprowadzeniu sankcji na początku 2025 roku zniknąć z radarów. W sierpniu tego samego roku jednostka miała jednak ponownie pojawić się na szlakach żeglugowych wykorzystywanych do wywozu paliw z Wenezueli, tym razem pod fałszywą tożsamością.
Formalnie statek od dawna „dryfował” poza systemem. W bazie Equasis figuruje jako własność podmiotów zarejestrowanych w Chinach, wcześniej pływał pod banderą Panamy oraz Liberii, by od 2024 roku pozostać bez jakiejkolwiek przynależności państwowej. Certyfikat klasy Lloyd’s Register został cofnięty w grudniu 2024 roku, a ostatnia kontrola państwa portu miała miejsce jeszcze w 2023 roku. To klasyczny przykład jednostki funkcjonującej na obrzeżach globalnego systemu bezpieczeństwa morskiego.
Karaiby areną demonstracji siły Waszyngtonu
Cała ta historia ma jednak ciąg dalszy. W tle pojawiają się informacje o innych wcześniej przejętych tankowcach, które widziano w rejonie Portoryko, oraz o jednostce Bella 1, która w ostatnich dniach zawinęła do Szkocji w celu uzupełnienia zapasów. Sprawa nabrała również wymiaru dyplomatycznego. Szef rosyjskiej dyplomacji Siergiej Ławrow publicznie zarzucił Stanom Zjednoczonym niewywiązanie się z deklaracji dotyczącej zwolnienia dwóch rosyjskich marynarzy zatrzymanych na pokładzie jednego z tankowców. Moskwa uznała zapowiedzi ewentualnego postawienia ich przed sądem za całkowicie nieakceptowalne.
Administracja w Waszyngtonie nie zamierza jednak zmieniać kursu. Donald Trump zapowiedział dalsze przejmowanie tankowców z floty cieni operujących na Karaibach oraz sprzedaż znajdującego się na nich ładunku. Co znamienne, podobnie jak w przypadku Bella 1, również najnowsze zatrzymanie dotyczyło jednostki płynącej wyłącznie z balastem. Ropa już wcześniej zmieniła właściciela, choć polityczny sygnał pozostał czytelny.
I tak na ciepłych wodach Morza Karaibskiego rozgrywa się kolejny rozdział globalnej gry o sankcje, wygodnych bander oraz statków bez państwa. Z pozoru techniczna decyzja administracyjna USA, w praktyce element presji gospodarczej i geopolitycznej, której skutki odczuwają nie tylko armatorzy, lecz także załogi i całe łańcuchy dostaw. Ciąg dalszy tej historii na tych wodach wydaje się tylko kwestią czasu.
