Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Kanał Panamski – spadek wolumenu ładunków w 2023 roku
2023 rok dla Kanału Panamskiego jest pełen wyzwań związanych z suszą która nawiedza ten region świata, a co za tym idzie spadkiem ilości przewożonych towarów. Statki kontenerowe zmuszone są do zmniejszania ładunków oraz do ponoszenia wyższych opłat. Prognozuje się, że wzrost kosztów przewozów przez Kanał Panamski nastąpi latem tego roku.
Od 24 maja największe jednostki będą zmuszone do ograniczenia swojego zanurzenia, co bezpośrednio wpłynie na redukcję ilości towarów na statkach które będą przechodzić przez Kanał Panamski. Dodatkowe ograniczenia zaczną obowiązywać od 29 maja, a niektórzy przewoźnicy już odpowiedzieli na te zmiany, zwiększając opłaty za towary przesyłane przez kanał, reagując na wprowadzone ograniczenia spowodowane suszą.
Te ograniczenia wpłyną na opóźnienia i wzrost kosztów towarów przewożonych przez Kanał Panamski, który stanowi 5% światowego handlu morskiego rocznie. Kanał ten, łączący Ocean Atlantycki z Pacyfikiem, od momentu swojej rozbudowy w 2016 roku boryka się z niedoborem wody. W miarę pogarszania się suszy, wprowadzane są protokoły dotyczące opłat i ograniczeń wagowych.
Od lutego do kwietnia tego roku, opady deszczu w okolicy Kanału Panamskiego oraz zasilających go jezior były o 50% mniejsze w porównaniu ze średnią z ubiegłych lat. Sytuacja suszy przypomina tę z 2019 roku, kiedy odnotowano najniższe opady deszczu od dwóch dekad. Brak typowej pory deszczowej ma duże znaczenie, ponieważ zazwyczaj poprzedza ona lato. Brak deszczu w tym regionie świata może mieć istotne konsekwencje dla transportu przez Kanał Panamski.
Czytaj więcej: https://portalstoczniowy.pl/kolejne-zlecenie-dla-fincantieri-budowa-czwartej-fregaty-typu-constellation-dla-us-navy/
Przewiduje się, że do lipca b.r. poziom wody w jeziorze Gatun, który jest największym zbiornikiem wody zasilającym kanał, osiągnie historyczne minimum. To spowoduje ograniczenie zanurzenia statków i ilości przewożonego ładunku. Od 24 maja największe statki przepływające przez Kanał Panamski będą miały zmniejszone zanurzenie do 44,5 stóp (13,56 metra), a od 30 maja do 44 stóp. Chociaż może to wydawać się niewielką zmianą, skutki suszy mogą być katastrofalne, ponieważ ilość przewożonych towarów może zmniejszyć się nawet o 40% na niektórych jednostkach.
Przewoźnicy wprowadzili już limity wagowe i dodatkowe opłaty kontenerowe w odpowiedzi na wprowadzone ograniczenia. Koszty transportu wzrosną, a importerzy i sprzedawcy detaliczni korzystający z tego szlaku będą musieli ponieść dodatkowe koszty.
W związku z tym istnieje możliwość, że przewoźnicy zaczną szukać alternatywnych tras, takich jak Kanał Sueski lub porty w Kalifornii. To jednak wiąże się z załadunkiem towarów na ciężarówki lub pociągi, co może wydłużyć czas dostawy towarów. Niektórzy spedytorzy już rozważają te opcje.
Należy spodziewać się, że opady deszczu poniżej normy będą występować nadal na terenie całej Panamy. Oznacza to, że sytuacja może się pogorszyć i wpłynąć na żeglugę przez kanał.
Czytaj też: https://portalstoczniowy.pl/przeglad-promowy-nowe-promy-stena-line-i-inne-wazne-wydarzenia/
W 2023 roku obserwujemy niepokojący spadek przewozów towarów przez Kanał Panamski, co podkreślają eksperci. Ta sytuacja wynika nie tylko z problemów spowodowanych suszą, ale także z innych czynników, takich jak inwazja Rosji na Ukrainę, obawy przed globalną recesją czy spadek aktywności handlowej w Chinach. Kanał Panamski doświadcza redukcji ruchu statków, które wybierają alternatywne trasy, omijając ten kluczowy kanał komunikacyjny między Dalekim Wschodem a Europą.
Prognozy na rok 2023 wskazują na spadek wolumenu przepływających przez kanał towarów. To stanowi wyzwanie dla przychodów Kanału Panamskiego, ale może również otworzyć drogę do rozwoju alternatywnych sektorów gospodarki o czym nasza redakcja pisała 9 marca. Konsekwencje tego spadku są trudne do jednoznacznego oszacowania i zależą od wielu czynników, takich jak koszty eksploatacji kanału czy polityka cenowa.
Spadek transportu towarów przez Kanał Panamski może mieć negatywny wpływ na gospodarkę kraju oraz zmniejszyć wpływy do kasy rządowej. Jednocześnie może to stanowić impuls do rozwoju innych sektorów, takich jak transport kolejowy lub lotniczy. Warto śledzić rozwój sytuacji, choć znalezienie alternatywnych rozwiązań dla zminimalizowania skutków spadku przewozów przez kanał to zadanie, które przede wszystkim spoczywa na barkach władz kanału i rządu Panamy.
Autor: Mariusz Dasiewicz
Powiązane wpisy
Podpisano umowy na rzecz odbudowy systemu wodnego Kanału Elbląskiego
Zawarto porozumienia, które otwierają drogę do realizacji wieloetapowego projektu odbudowy systemu wodnego Kanału Elbląskiego. Partnerstwa, zawarte z myślą o pozyskaniu środków unijnych, mają umożliwić prowadzenie kompleksowych prac hydrotechnicznych oraz dostosowanie infrastruktury do skutków postępujących zmian klimatycznych.
W artykule
Podpisanie porozumień dotyczących odbudowy systemu wodnego Kanału Elbląskiego stanowi istotny etap w działaniach na rzecz ochrony jednego z najcenniejszych zespołów hydrotechnicznych północno-wschodniej Polski. Zawarte dokumenty porządkują współpracę instytucji zaangażowanych w przygotowanie oraz realizację przedsięwzięcia, którego celem pozostaje przywrócenie pełnej sprawności technicznej systemu wodnego.
Umowę o utworzeniu Partnerstwa na potrzeby przygotowania i realizacji projektu „Odbudowa systemu wodnego Kanału Elbląskiego – etap I” podpisali Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Gdańsku, Związek Gmin i Powiatów Kanału Elbląskiego i Pojezierza Iławskiego oraz Gmina Miasto Elbląg. Jednocześnie zawarto porozumienie dotyczące realizacji drugiego etapu projektu pomiędzy Związkiem Gmin i Powiatów Kanału Elbląskiego i Pojezierza Iławskiego oraz Państwowym Gospodarstwem Wodnym Wody Polskie.
Cele projektu i źródła finansowania
Oba porozumienia pozostają bezpośrednio związane z przygotowaniami do pozyskania dofinansowania w ramach programu regionalnego Fundusze Europejskie dla Warmii i Mazur 2021–2027. Zawarcie partnerstw stanowi warunek uruchomienia środków finansowych oraz sprawnej realizacji inwestycji zaplanowanych w dwóch etapach.
Założeniem projektu jest wspólne przygotowanie dokumentacji oraz prowadzenie działań inwestycyjnych, których nadrzędnym celem jest zwiększenie odporności systemu wodnego Kanału Elbląskiego na skutki zmian klimatu. W praktyce oznacza to ograniczenie ryzyka związanego z gwałtownymi zjawiskami pogodowymi, poprawę bezpieczeństwa użytkowników drogi wodnej oraz utrzymanie dobrego stanu wód.
W pierwszym etapie projekt realizowany będzie przez Związek Gmin i Powiatów Kanału Elbląskiego i Pojezierza Iławskiego, Miasto Elbląg oraz Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie. Etap drugi obejmie współpracę Związku Gmin i Powiatów Kanału Elbląskiego i Pojezierza Iławskiego z Państwowym Gospodarstwem Wodnym Wody Polskie.
Zakres prac i etapy realizacji
Zakres działań przewidzianych w pierwszym etapie obejmuje przygotowanie wniosku o dofinansowanie planowane na grudzień 2025 roku oraz realizację robót budowlanych w latach 2026–2028. Prace skoncentrują się na umocnieniach i opaskach brzegowych na trzech odcinkach o łącznej długości blisko 34 km: pomiędzy śluzą Miłomłyn a wrotami bezpieczeństwa Buczyniec, na odcinku Miłomłyn – jezioro Ewingi oraz pomiędzy Miłomłynem a Starymi Jabłonkami.
Drugi etap projektu zakłada złożenie wniosku o dofinansowanie w marcu 2027 roku. Przygotowanie dokumentacji potrwa do 2027 roku, natomiast zasadnicza realizacja planowana jest na lata 2027–III kwartał 2029. W jego ramach przewidziano przebudowę wybranych obwałowań i budowli hydrotechnicznych pomiędzy wrotami Buczyniec a pochylnią Całuny, modernizację jazu w Miłomłynie oraz modernizację jazu w Samborowie na rzece Drwęcy wraz z wykonaniem przenoski dla kajaków.
Szacunkowa wartość zadań realizowanych przez PGW Wody Polskie RZGW w Gdańsku wynosi około 260 mln zł w etapie pierwszym oraz około 14 mln zł w etapie drugim. Łączny koszt obu etapów oszacowano na blisko 274 mln zł. Skala planowanych inwestycji pokazuje, że odbudowa systemu wodnego Kanału Elbląskiego ma znaczenie nie tylko lokalne, lecz także regionalne, wpisując się w długofalowe cele zrównoważonego rozwoju, ochrony dziedzictwa technicznego oraz bezpieczeństwa hydrologicznego Warmii i Mazur.
