Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Inauguracja działalności terminala FSRU w porcie Mukran
W związku z dynamicznym rozwojem sektora energetycznego niemiec, nowy terminal FSRU w Mukranie na wyspie Rugia zainaugurował swoją działalność, przyjmując pierwszą dostawę skroplonego gazu ziemnego (LNG). Tym samym, polski terminal LNG w Świnoujściu ma nowego konkurenta, zlokalizowanego zaledwie 50 kilometrów od polskiego gazoportu.
24 lutego, niemiecka firma Deutsche ReGas ogłosiła przybycie jednostki FSRU Energos Power, zbudowanego w 2021 roku, o pojemności 174 000 m³. Statek ten zacumował przy wyznaczonym stanowisku 12 w przemysłowym porcie Mukran, będąc gotowym do rozpoczęcia testowych operacji terminalu.
Ładunek ten został załadowany we francuskim Montoir podczas operacji transferu statek-statek z metanowca Maran Gas Marseille, należącego do Maran Gas i wyczarterowanego przez TotalEnergies. Skroplony gaz ziemny LNG dla tej operacji pochodził z terminala Hammerfest LNG, będącego własnością firmy Equinor w Norwegii.
Niespodziewane i dramatyczne w skutkach przemiany w obszarze energetyki dla niemieckiej gospodarki przyniósł rok 2022 po inwazji Rosji na Ukrainie oraz sankcji które zostały nałożone przez kraje zachodu na ten barbarzyński kraj. Ta sytuacja wywołała konieczność zmiany dostaw gazu z innych kierunków niż Rosja.
Czytaj więcej o Reliance i zmianach w imporcie rosyjskiej ropy w Indiach
W tym kontekście, Niemcy, dotychczas uzależnione od rosyjskiego surowca, znalazły się przed koniecznością przyspieszenia działań mających na celu osiągnięcie niezależności energetycznej. Skutkiem tych zmian stało się przyspieszenie planów rozbudowy infrastruktury LNG. Terminal FSRU w Mukranie, położony blisko Sassnitz na wyspie Rugia, jest jednym z elementów tych działań, będąc bezpośrednią odpowiedzią na poszukiwanie alternatywnych źródeł dostaw gazu LNG.
Deutsche ReGas, jako operator nowo uruchomionej instalacji FSRU, otworzył terminal, który ma przyczynić się do bezpieczeństwa energetycznego Niemiec.
Terminal FSRU w Mukranie jest wyrazem niemieckiego przekonania o konieczności szybkiego reagowania na zmieniający się krajobraz energetyczny. Otwarcie terminala, następujące po intensywnych staraniach rozpoczętych wkrótce po rozpoczęciu konfliktu na Ukrainie, podkreśla dążenie Niemiec do zwiększenia dywersyfikacji źródeł dostaw gazu oraz roli LNG jako kluczowego elementu w strategii energetycznej kraju.
FSRU w Mukranie, o pojemniości do 174 tys. m³ LNG i zdolności regazyfikacyjnej 7,5 mld m³ gazu rocznie, stanowi nie tylko technologiczny, ale i strategiczny przełom, zapewniając Niemcom i ich partnerom europejskim większą elastyczność w zarządzaniu dostawami energii. Dzięki projektowi gazociągu Ostsee Anbindungsleitung, łączącemu terminal z siecią przesyłową w Lubminie, Mukran staje się nie tylko hubem energetycznym, ale również ważnym punktem na mapie europejskiej dywersyfikacji energetycznej.
Czytaj też o grupie ORLEN która potwierdza zasoby złoża Adriana
Co więcej, plany rozbudowy terminala, w tym dodanie w drugiego FSRU, mają na celu podwojenie zdolności regazyfikacyjnej do około 13,5 mld m³ rocznie, co jeszcze bardziej wzmocni pozycję Niemiec jako kluczowego gracza na europejskim rynku LNG.
Oprócz terminalu FSRU, projekt Mukran obejmuje 50-kilometrowy rurociąg Ostsee Anbindungsleitung (OAL). Gazociąg ten został zbudowany przez niemiecką firmę Gascade i łączy terminal LNG w porcie Mukran z niemiecką siecią przesyłową gazu w Lubminie.
W kontekście dynamicznych zmian na globalnym rynku energetycznym, uruchomienie terminalu FSRU w Mukranie przez Deutsche ReGas jest wyraźnym sygnałem niemieckiego zaangażowania w zabezpieczenie dostaw energii. To strategiczna odpowiedź na kryzys, która ma nie tylko krótkoterminowe, ale i długotrwałe konsekwencje dla bezpieczeństwa energetycznego Europy.
Autor: Mariusz Dasiewicz
Powiązane wpisy
Podpisano umowy na rzecz odbudowy systemu wodnego Kanału Elbląskiego
Zawarto porozumienia, które otwierają drogę do realizacji wieloetapowego projektu odbudowy systemu wodnego Kanału Elbląskiego. Partnerstwa, zawarte z myślą o pozyskaniu środków unijnych, mają umożliwić prowadzenie kompleksowych prac hydrotechnicznych oraz dostosowanie infrastruktury do skutków postępujących zmian klimatycznych.
W artykule
Podpisanie porozumień dotyczących odbudowy systemu wodnego Kanału Elbląskiego stanowi istotny etap w działaniach na rzecz ochrony jednego z najcenniejszych zespołów hydrotechnicznych północno-wschodniej Polski. Zawarte dokumenty porządkują współpracę instytucji zaangażowanych w przygotowanie oraz realizację przedsięwzięcia, którego celem pozostaje przywrócenie pełnej sprawności technicznej systemu wodnego.
Umowę o utworzeniu Partnerstwa na potrzeby przygotowania i realizacji projektu „Odbudowa systemu wodnego Kanału Elbląskiego – etap I” podpisali Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Gdańsku, Związek Gmin i Powiatów Kanału Elbląskiego i Pojezierza Iławskiego oraz Gmina Miasto Elbląg. Jednocześnie zawarto porozumienie dotyczące realizacji drugiego etapu projektu pomiędzy Związkiem Gmin i Powiatów Kanału Elbląskiego i Pojezierza Iławskiego oraz Państwowym Gospodarstwem Wodnym Wody Polskie.
Cele projektu i źródła finansowania
Oba porozumienia pozostają bezpośrednio związane z przygotowaniami do pozyskania dofinansowania w ramach programu regionalnego Fundusze Europejskie dla Warmii i Mazur 2021–2027. Zawarcie partnerstw stanowi warunek uruchomienia środków finansowych oraz sprawnej realizacji inwestycji zaplanowanych w dwóch etapach.
Założeniem projektu jest wspólne przygotowanie dokumentacji oraz prowadzenie działań inwestycyjnych, których nadrzędnym celem jest zwiększenie odporności systemu wodnego Kanału Elbląskiego na skutki zmian klimatu. W praktyce oznacza to ograniczenie ryzyka związanego z gwałtownymi zjawiskami pogodowymi, poprawę bezpieczeństwa użytkowników drogi wodnej oraz utrzymanie dobrego stanu wód.
W pierwszym etapie projekt realizowany będzie przez Związek Gmin i Powiatów Kanału Elbląskiego i Pojezierza Iławskiego, Miasto Elbląg oraz Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie. Etap drugi obejmie współpracę Związku Gmin i Powiatów Kanału Elbląskiego i Pojezierza Iławskiego z Państwowym Gospodarstwem Wodnym Wody Polskie.
Zakres prac i etapy realizacji
Zakres działań przewidzianych w pierwszym etapie obejmuje przygotowanie wniosku o dofinansowanie planowane na grudzień 2025 roku oraz realizację robót budowlanych w latach 2026–2028. Prace skoncentrują się na umocnieniach i opaskach brzegowych na trzech odcinkach o łącznej długości blisko 34 km: pomiędzy śluzą Miłomłyn a wrotami bezpieczeństwa Buczyniec, na odcinku Miłomłyn – jezioro Ewingi oraz pomiędzy Miłomłynem a Starymi Jabłonkami.
Drugi etap projektu zakłada złożenie wniosku o dofinansowanie w marcu 2027 roku. Przygotowanie dokumentacji potrwa do 2027 roku, natomiast zasadnicza realizacja planowana jest na lata 2027–III kwartał 2029. W jego ramach przewidziano przebudowę wybranych obwałowań i budowli hydrotechnicznych pomiędzy wrotami Buczyniec a pochylnią Całuny, modernizację jazu w Miłomłynie oraz modernizację jazu w Samborowie na rzece Drwęcy wraz z wykonaniem przenoski dla kajaków.
Szacunkowa wartość zadań realizowanych przez PGW Wody Polskie RZGW w Gdańsku wynosi około 260 mln zł w etapie pierwszym oraz około 14 mln zł w etapie drugim. Łączny koszt obu etapów oszacowano na blisko 274 mln zł. Skala planowanych inwestycji pokazuje, że odbudowa systemu wodnego Kanału Elbląskiego ma znaczenie nie tylko lokalne, lecz także regionalne, wpisując się w długofalowe cele zrównoważonego rozwoju, ochrony dziedzictwa technicznego oraz bezpieczeństwa hydrologicznego Warmii i Mazur.
