Ocean Winds zdobywa licencję na morską farmę wiatrową w Australii

Australijski rząd przyznał Ocean Winds, wspólnemu przedsięwzięciu EDP Renewables i Engie, licencję na budowę morskiej farmy wiatrowej o mocy do 1,3 GW u wybrzeży Gippsland. Ten projekt stanowi istotne umocnienie zaangażowania EDP w rozwój zielonej energii na południowo-wschodnim wybrzeżu Australii.
Ocean Winds, międzynarodowa spółka zajmująca się morską energetyką wiatrową i utworzona jako joint venture 50-50 przez EDP Renewables i ENGIE, otrzymała od rządu australijskiego licencję wykonalności dla obszaru o powierzchni 150 kilometrów kwadratowych na budowę morskiej farmy wiatrowej na wodach u wybrzeży Gippsland w stanie Wiktoria.
Projekt High Sea Wind zakłada moc zainstalowaną na poziomie 1,3 GW, co odpowiada rocznej produkcji energii elektrycznej dla 1 miliona gospodarstw domowych. Oznacza to uniknięcie do 5,3 mln ton emisji CO2 rocznie, zgodnie z celami stanu Wiktoria w zakresie morskiej energetyki wiatrowej.
Projekt wzmacnia inwestycje EDP w Australii. Firma weszła w ten rynek w ostatnich miesiącach wraz z przejęciem ITP Development (ITDP) przez EDP Renewables, posiadacza portfolia projektów wiatrowych, słonecznych i magazynowych. EDPR ma obecnie inwestycje o mocy 1,5 GW na różnych etapach rozwoju w lądowych projektach wiatrowych i słonecznych, z systemem solarnym o mocy 480 MWp i projektem magazynowania o mocy 200 MW na zaawansowanym etapie rozwoju w Queensland.
„EDP chce wykorzystać znaczące możliwości rozwoju Australii w zakresie energii odnawialnej. Dlatego opracowywane są projekty oparte na wielu technologiach. Mogą one przyspieszyć dekarbonizację kraju, zapewniając jednocześnie mieszkańcom pewną i niedrogą zieloną energię elektryczną. Potencjał Australii w zakresie energii słonecznej, wiatrowej i magazynowania jest ogromny i jesteśmy dumni, że Ocean Winds został wybrany w konkurencyjnej aukcji dla tego morskiego projektu wiatrowego”, stwierdza Rui Teixeira, dyrektor finansowy EDP.
Oczekuje się, że te pierwsze projekty morskiej energetyki wiatrowej w Australii odegrają kluczową rolę w osiągnięciu celów stanu Wiktoria w zakresie 95% energii odnawialnej do 2035 r., przy co najmniej 2 GW mocy morskiej energetyki wiatrowej do 2032 r., 4 GW do 2035 r. i 9 GW do 2040 r.
Celem Ocean Winds, firmy założonej przez EDP Renewables i ENGIE w 2020 r. jest rozwijanie projektów morskich. Spółka jest na dobrej drodze do zrealizowania w 2025 r., od 5 do 7 GW mocy projektów w eksploatacji lub budowie oraz od 5 do 10 GW z projektów w zaawansowanym rozwoju. Obecnie moc brutto morskiej energetyki wiatrowej OW już działającej, w budowie lub z przyznanymi prawami do zaawansowanego rozwoju osiągnęła około 18 GW.
Źródło: EDP Renewables

-
Rocznica podniesienia bandery na ORP Warszawa

Jutro, 9 stycznia, przypada rocznica jednego z bardziej symbolicznych momentów w powojennej historii polskiej floty. Tego dnia w 1988 roku w Gdyni podniesiono banderę na ORPWarszawa – największym i zarazem ostatnim niszczycielu pozostającym w służbie Marynarki Wojennej RP.
W artykule
ORP Warszawa – rocznica podniesienia bandery ostatniego niszczyciela
Jednostka trafiła do Polski na mocy umowy dzierżawy zawartej ze Związkiem Radzieckim, która od początku ograniczała możliwości jej dalszego rozwoju technicznego. Mimo to okręt szybko stał się flagową jednostką floty, pełniąc istotną rolę szkoleniową, reprezentacyjną oraz operacyjną w schyłkowym okresie Układu Warszawskiego.
Uroczystość podniesienia bandery była zwieńczeniem intensywnego szkolenia polskiej załogi, prowadzonego po przybyciu okrętu do kraju jesienią 1987 roku. Matką chrzestną ORP Warszawa została Krystyna Antos z Huty Warszawa, a pierwszym dowódcą mianowano kmdr. por. Jerzego Wójcika, związanego wcześniej z poprzednim okrętem noszącym to samo imię.
Od ćwiczeń międzynarodowych do wycofania ze służby
W kolejnych latach ORP Warszawa uczestniczył w ćwiczeniach na Bałtyku, w rejonie cieśnin duńskich oraz na Morzu Północnym, reprezentując polską banderę także podczas wizyt zagranicznych. Po zmianach politycznych aktywność okrętu uległa ograniczeniu, lecz druga połowa lat 90. przyniosła powrót do intensywniejszej służby oraz pierwsze ćwiczenia z flotami państw NATO.
Wycofanie okrętu ze służby 5 grudnia 2003 roku zamknęło epokę niszczycieli w polskiej Marynarce Wojennej. Dzisiejsza rocznica pozostaje jednak dobrym pretekstem, by przypomnieć jednostkę, która przez kilkanaście lat była jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli sił nawodnych RP.
Wspominając dziś ORP Warszawa, trudno nie odnieść wrażenia, że był to okręt stojący na styku dwóch epok. Z jednej strony symbol realiów zimnowojennych, podporządkowanych polityce i ograniczeniom narzuconym z zewnątrz, z drugiej jednostka, która już w nowych uwarunkowaniach geopolitycznych próbowała odnaleźć swoje miejsce w zmieniającej się Marynarce Wojennej RP.
Nie był okrętem łatwym w eksploatacji ani wdzięcznym modernizacyjnie, lecz przez lata pozostawał wyraźnym znakiem ambicji i morskiej obecności państwa. Dzisiejsza rocznica to dobra okazja, by spojrzeć na ORP Warszawa nie tylko przez pryzmat parametrów technicznych czy kalendarza służby, lecz także jako świadectwo czasu, w którym polska flota szukała ciągłości, sensu i nowej tożsamości na wzburzonych wodach historii naszego kraju.







