Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
PGE i Orsted notyfikowały indywidualną cenę dla MFW Baltica 2 i Baltica 3 
PGE i Ørsted notyfikowały indywidualną cenę w kontrakcie różnicowym dla obu realizowanych wspólnie etapów projektu Morskiej Farmy Wiatrowej Baltica – Baltica 2 i Baltica 3, podały spółki. Po weryfikacji dokumentacji przez Urząd Regulacji Energetyki oraz Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów została ona przekazana do Komisji Europejskiej.
„Ustalenie z Komisją Europejską ostatecznych cen energii w kontrakcie różnicowym jest jednym z kluczowych elementów, który pozwoli nam na podjęcie ostatecznej decyzji inwestycyjnej dotyczącej budowy Morskiej Farmy Wiatrowej Baltica. Kontrakt różnicowy zabezpieczy duży wolumen energii po stałej cenie, co jest korzyścią nie tylko dla inwestorów, ale przede wszystkim dla odbiorców energii” – powiedział prezes PGE Wojciech Dąbrowski, cytowany w komunikacie.
Spółki spodziewają się decyzji Komisji Europejskiej w ciągu kilku najbliższych miesięcy.
„Mamy nadzieję na zakończenie rozmowy z Komisją Europejską jesienią tego roku, czyli mniej więcej w rok po złożeniu wniosku do URE. Decyzja KE nie kończy jednak procesu ustalania ostatecznej ceny kontraktu różnicowego. Potem nastąpi jeszcze weryfikacja ze strony Urzędu Regulacji Energetyki, który zdecyduje o ostatecznym poziomie wsparcia dla każdego z dwóch etapów Morskiej Farmy Wiatrowej Baltica” – dodał Søren Westergaard Jensen, dyrektor Morskiej Farmy Wiatrowej Baltica z ramienia Ørsted oraz p.o. dyrektora zarządzającego obszaru offshore w Ørsted Polska.
W kwietniu 2021 roku Prezes Urzędu Regulacji Energetyki przyznał realizowanym wspólnie przez PGE i Ørsted obu etapom Morskiej Farmy Wiatrowej Baltica – Baltica 2 i Baltica 3 – wsparcie w kontrakcie różnicowym (CfD), wskazując w decyzjach maksymalną cenę wsparcia 319,6 zł/MWh. Oba etapy Morskiej Farmy Wiatrowej Baltica – Baltica 2 i Baltica 3 – są realizowane w tzw. pierwszej fazie systemu wsparcia – zakładającej przyznanie wsparcia w drodze indywidualnej decyzji Prezesa URE. W związku z wymaganiami unijnych wytycznych dotyczących pomocy publicznej dla energetyki i ochrony środowiska oraz krajowych zasad przyznawania wsparcia w pierwszej przedaukcyjnej fazie systemu ustanowionego ustawą o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej z morskich farm wiatrowych, konieczna jest indywidualna notyfikacja wsparcia dla projektu do Komisji Europejskiej.
PGE i Ørsted jeszcze w październiku 2021 roku przekazały dokumentację dotyczącą indywidualnej notyfikacji do URE, skąd następnie trafiła ona do UOKiK. Na początku lutego 2022 roku dokumentacja została przekazana do Komisji Europejskiej.
Zgodnie z harmonogramem, uruchomienie pierwszego etapu projektu, czyli Baltica 3 o mocy do 1045,5 MW, jest planowane na 2026 rok. Etap kolejny, czyli Baltica 2 o mocy do 1497 MW, ma być oddany do 2027 roku. Inwestycje te przyczynią się do przyspieszenia polskiej transformacji energetycznej. Oba etapy MFW Baltica posiadają decyzje lokalizacyjne (PSzW), decyzje środowiskowe dla części morskiej, umowy przyłączeniowe do sieci przesyłowej z operatorem, a także otrzymały prawo do kontraktu różnicowego (CfD). W 2022 roku partnerzy projektu spodziewają się otrzymania decyzji środowiskowej dla części przesyłowej na lądzie, a także rozpoczną pracę nad pozyskaniem pozwoleń na budowę. Jest to ostatnie pozwolenie wymagane przed podjęciem finalnej decyzji inwestycyjnej, przypomniano.
Źródło: ISBnews
Powiązane wpisy
Polska na czele Stałego Zespołu Obrony Przeciwminowej NATO na Bałtyku
8 stycznia w Rydze odbyła się uroczystość przekazania dowodzenia nad Stałym Zespołem Sił Obrony Przeciwminowej NATO Grupa 1 (SNMCMG1). Dowództwo nad jednym z czterech stałych zespołów okrętowych Sojuszu objął oficer Marynarki Wojennej RP, komandor porucznik Kacper Sterne.
W artykule
Tym samym Polska po raz szósty w historii przejęła odpowiedzialność za kierowanie wielonarodowym zespołem obrony przeciwminowej, stale operującym na akwenach Europy.
Objęcie dowodzenia nad SNMCMG1 oznacza rozpoczęcie realizacji zasadniczego zadania Polskiego Kontyngentu Wojskowego Czernicki 2026. Zespół będzie formowany rotacyjnie z okrętów i załóg kilku państw Sojuszu, co pozostaje jednym z najbardziej praktycznych przykładów interoperacyjności sił morskich NATO w codziennej służbie na morzu.
Pół roku odpowiedzialności za bezpieczeństwo na morzu
Przez najbliższe sześć miesięcy komandor porucznik Sterne będzie kierował działalnością zespołu z pokładu okrętu flagowego – ORP Kontradmirał Xawery Czernicki. Trzon sztabu dowodzenia stanowią polscy oficerowie i podoficerowie wydzieleni z jednostek 8 Flotylli Obrony Wybrzeża. Działania zespołu obejmą przede wszystkim Morze Bałtyckie, które w obecnych realiach stało się jednym z istotnych akwenów dla bezpieczeństwa NATO.
Bałtyk pozostaje akwenem o dużym nasyceniu infrastruktury krytycznej, intensywnej żegludze oraz złożonych uwarunkowaniach hydrograficznych. To właśnie w takim środowisku zespoły obrony przeciwminowej pełnią rolę jednego z filarów morskiego bezpieczeństwa, działając w sposób ciągły, a nie wyłącznie w reakcji na kryzysy.
Dowodzenie jako wyraz zaufania sojuszniczego
Podczas ceremonii w Rydze nowy dowódca SNMCMG1 podkreślił znaczenie powierzonej funkcji zarówno dla Marynarki Wojennej RP, jak i całych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.
To dla mnie wielki zaszczyt i honor objąć dowództwo nad Stałym Zespołem Sił Obrony Przeciwminowej NATO Grupa Pierwsza. Jest to powód do dumy dla Marynarki Wojennej oraz Sił Zbrojnych RP. Nasz kraj obejmuje dowodzenie tym zespołem po raz szósty, co stanowi wyraźny dowód zaufania, jakim sojusznicy darzą polskich marynarzy, ich profesjonalizm oraz doświadczenie.
komandor porucznik Kacper Sterne
Komandor porucznik Sterne jest szóstym oficerem Marynarki Wojennej RP, któremu powierzono dowodzenie Stałym Zespołem Sił Obrony Przeciwminowej NATO. Sojusz utrzymuje cztery takie zespoły w stałej rotacji. Dwa z nich stanowią zespoły uderzeniowych okrętów nawodnych, natomiast dwa kolejne przeznaczone są do realizacji zadań obrony przeciwminowej. Grupa pierwsza operuje zazwyczaj na północnych akwenach Europy, podczas gdy grupa druga koncentruje się na południowej części kontynentu.
„Tarcza przeciwminowa” w praktyce
Głównym zadaniem SNMCMG1 pozostaje utrzymanie bezpieczeństwa żeglugi poprzez poszukiwanie, wykrywanie oraz neutralizację niebezpiecznych obiektów podwodnych. W ten sposób zespół współtworzy system obrony przeciwminowej, określany w strukturach NATO mianem „Tarczy Przeciwminowej” dla europejskich akwenów.
Równie istotnym wymiarem działalności zespołu jest demonstrowanie solidarności sojuszniczej oraz stałej obecności NATO na morzu. Okręty SNMCMG1 pozostają w gotowości do reagowania na zagrożenia wobec infrastruktury krytycznej, potencjalne akty sabotażowe, a także do wsparcia operacji antyterrorystycznych, działań ratowniczych i reagowania kryzysowego. Zespoły te należą do najbardziej dyspozycyjnych elementów Sił Reagowania NATO, będąc znaczną część czasu w morzu, realizując zadania operacyjne oraz uczestnicząc w ćwiczeniach z siłami morskimi państw sojuszniczych i partnerskich.
Stała obecność, nie incydentalne działanie
Przejęcie dowodzenia nad SNMCMG1 przez Polskę kolejny raz pokazuje długofalowe zaangażowanie Marynarki Wojennej RP w budowanie bezpieczeństwa morskiego Europy. Nie jest to wyłącznie wydarzenie ceremonialne, lecz realna odpowiedzialność za koordynację działań zespołu, którego obecność na Bałtyku ma charakter ciągły i przewidywalny. W obecnych uwarunkowaniach to właśnie taka forma obecności pozostaje jednym z kluczowych elementów stabilności i odstraszania na północnych akwenach Sojuszu.
