Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Portugalska Marynarka Wojenna z projektem platformy morskiej PNM
Portugalska Marynarka Wojenna (Marinha Portuguesa) ujawniła szczegóły dotyczące nowego projektu, nazwanego oficjalnie wielofunkcyjną platformą morską PNM (Plataforma Naval Multifuncional), przeznaczonego do przenoszenia i wykorzystywania operacyjnego bezzałogowych statków powietrznych. Projekt ten ma na celu znaczne wzmocnienie zdolności operacyjnych sił morskich Portugalii.
Portugalska Marynarka Wojenna przedstawia platformę morską PNM
Marynarka Wojenna Portugalii rozpoczęła postępowanie mające na celu wyłonienie wykonawcy projektu koncepcyjnego i budowy tej innowacyjnej platformy morskiej. Wielofunkcyjna platforma morska PNM została zaprojektowana z myślą o operacjach lotniczych z wykorzystaniem bezzałogowych statków powietrznych, nawodnych i podwodnych. Projekt ten, będący częścią nowej koncepcji działania sił morskich, stanowi znaczącą inwestycję w nowoczesne technologie, w tym zaawansowane systemy cyfrowe i sztuczną inteligencję.
Rozwój i budowa platformy PNM zostały formalnie zatwierdzone przez radę ministrów na maksymalną kwotę 94,5 mln EUR (101 mln USD) w latach 2023-2025, z finansowaniem z Planu Odbudowy i Odporności Unii Europejskiej. Portugalska Marynarka Wojenna będzie odpowiedzialna za określenie koncepcji zatrudnienia i wymagań, specyfikacji technicznych oraz ponosić będzie ogólną odpowiedzialność za kontrakt i budowę okrętu. Nowa jednostka będzie pełnić szeroki zakres funkcji, takich jak nadzór, poszukiwania i ratownictwo (SAR), badania podwodne, badania naukowe oraz pomoc w przypadku katastrof.
Ujawniona wizja jednostki przedstawia ją z dwoma bezzałogowymi statkami latającymi w rodzaju MQ-1C Grey Eagle lub MQ-9B STOL na pokładzie, jak również z sześcioma bezzałogowcami czterowirnikowymi i jednym śmigłowcem NH90. W projekcie wydaje się brakować hangaru lotniczego, jednak pod pokładem znajduje się modułowy obszar do wodowania i odzyskiwania bezzałogowców podwodnych i nawodnych. Okręt ma być wyposażony w rampę startową (tzw. skocznię lub ski-jump) ułatwiającą start samolotów bezzałogowych.
Platforma morska PNM ma na celu wzmocnienie zdolności Portugalii w zakresie ochrony zasobów morskich w wyłącznej strefie ekonomicznej, poprzez zapobieganie zanieczyszczeniom oceanów i wypadkom morskim, nadzór nad nimi, powstrzymywanie nielegalnych działań, monitorowanie zmian klimatycznych oraz wsparcie humanitarne. Jest to kluczowy krok w nowoczesnych rozwiązaniach dla portugalskiej marynarki wojennej.
Autor: TW
Powiązane wpisy
-
Abordaż na tankowcu „Bella 1” na Atlantyku
Na wodach północnego Atlantyku doszło do abordażu na tankowcu Bella 1 przeprowadzonego przez amerykańskie siły morskie. Operacja była kulminacją trwającego od kilkunastu dni pościgu za jednostką podejrzewaną o naruszanie reżimu sankcyjnego wobec handlu ropą.
W artykule
Co rzeczywiście widać na nagraniach
Z opublikowanych w sieci materiałów wideo wynika, że w trakcie operacji nad tankowcem operowały amerykańskie śmigłowce, a kontrolę nad jednostką przejął zespół abordażowy. W rejonie zdarzenia obecne były również okręty wojenne US Navy, co potwierdza zaplanowany charakter działań oraz ich pełne zabezpieczenie.
Z dostępnych materiałów wynika, że zastosowano procedurę dynamicznego wejścia na pokład, charakterystyczną dla operacji typu Maritime Interdiction Operations, traktowanych jako środek eskalacyjny ostatecznego szczebla.
Amerykańskie władze potwierdziły wejście na pokład statku. Dowództwo Sił Zbrojnych Stanów Zjednoczonych w Europie poinformowało, że zajęcie tankowca M/V Bella 1 nastąpiło na północnym Atlantyku na podstawie sądowego nakazu, po wcześniejszym namierzeniu jednostki przez kuter US Coast Guard Munro. Operacja była prowadzona przez Straż Przybrzeżną USA przy współpracy innych komponentów amerykańskich sił zbrojnych.
Według komunikatów amerykańskich, abordaż przeprowadzono bez użycia siły, a załoga jednostki nie stawiała oporu.
Podstawa prawna działań USA
W przestrzeni medialnej, w tym wśród części ekspertów oraz oficerów Marynarki Wojennej, pojawiają się jednak wątpliwości dotyczące podstawy prawnej amerykańskiej interwencji. Stany Zjednoczone nie są stroną Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza (UNCLOS), a wobec wenezuelskich węglowodanów nie obowiązują sankcje Rady Bezpieczeństwa ONZ, lecz wyłącznie sankcje jednostronne USA. W tym kontekście egzekwowanie ich na wodach międzynarodowych przy użyciu siły bywa oceniane jako działanie kontrowersyjne z punktu widzenia prawa międzynarodowego, co podnoszą niektórzy oficerowie i prawnicy morscy.
Doniesienia o obecności rosyjskich okrętów
W początkowych relacjach medialnych pojawiły się informacje sugerujące obecność rosyjskich okrętów wojennych w pobliżu tankowca, które miały zostać wysłane w celu jego eskortowania. Doniesienia te zostały jednak zdementowane przez przedstawicieli administracji USA, którzy w rozmowach z amerykańskimi mediami zaprzeczyli, jakoby rosyjskie jednostki dotarły w rejon operacji przed przejęciem tankowca przez stronę amerykańską.
Rosyjskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych oświadczyło natomiast, że statek znajdował się pod rosyjską banderą i przebywał na wodach międzynarodowych, wzywając państwa zachodnie do respektowania zasad wolności żeglugi.
Kolejne zatrzymania jednostek „floty cieni”
Zatrzymanie Bella 1 / Marinera nie było jedynym działaniem tego typu. Dowództwo Południowe Stanów Zjednoczonych poinformowało również o przejęciu bezpaństwowego tankowca Sophia, który operował na Morzu Karaibskim i był zaangażowany w nielegalny transport surowców. Jednostka została skierowana pod eskortą Straży Przybrzeżnej USA do portu w Stanach Zjednoczonych w celu dalszego postępowania.
Amerykańska administracja podkreśla, że blokada nielegalnego handlu sankcjonowaną ropą, w tym ropą wenezuelską, pozostaje w pełni egzekwowana niezależnie od regionu świata.
Pościg za tankowcem
Tankowiec Bella 1 znajdował się pod obserwacją amerykańskich służb już od około dwóch tygodni przed operacją na Atlantyku. 20 grudnia ubiegłego roku jednostka przebywała na Morzu Karaibskim i według dostępnych informacji zmierzała w kierunku Wenezueli bez ładunku. W tym czasie Straż Przybrzeżna USA podjęła próbę wejścia na pokład statku, dysponując nakazem jego przejęcia w związku z naruszeniem sankcji.
Załoga odmówiła jednak wpuszczenia funkcjonariuszy i kontynuowała żeglugę. 31 grudnia statek zmienił nazwę z Bella 1 na Marinera, gdzie został zarejestrowany jako jednostka pod rosyjską banderą, a na burcie namalowano flagę Federacji Rosyjskiej. Następnie tankowiec opuścił rejon Karaibów i skierował się na północny Atlantyk, próbując zerwać kontakt ze śledzącymi go jednostkami amerykańskimi.
Wcześniej jednostka pływała pod banderą Panamy i była w przestrzeni medialnej łączona z tzw. rosyjską „flotą cieni”, wykorzystywaną do omijania międzynarodowych sankcji wobec handlu surowcami energetycznymi.
