Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Potężna suwnica wzmocni potencjał fińskiej stoczni
Na terenie stoczni Meyer Turku stanęła nowa potężna suwnica bramowa typu goliat. To największe tego typu urządzenie dźwigowe w krajach nordyckich.
Potężną suwnicę do fińskiej stoczni dostarczył koncern Konecranes. Stocznia Meyer Turku podała w komunikacie, że suwnica umożliwi przedsiębiorstwu budowę jeszcze większych jednostek, których konstrukcja wymaga zastosowania zaawansowanych procedur przemysłowych.
– Zazwyczaj to my dostarczamy zaawansowane technologicznie produkty, ale tym razem to nasza stocznia jest klientem. Pozyskanie nowej suwnicy bramowej, która potroi nasze możliwości w zakresie dźwigania, to istotny element planu inwestycyjnego wartego 200 mln euro. Dzięki niej będziemy mogli budować potężniejsze bloki. Ponadto dostarczenie suwnicy to dobry przykład fińskiej kooperacji, która trwa od czasu, gdy nasza stocznia zbudowała suwnicę o udźwigu 2,5 tys. ton jako podwykonawca firmy Konecranes. Cieszymy się z pozyskania nowej suwnicy, która pomoże nam w realizacji zamówień z naszego portfela – powiedział Jan Meyer, prezes Meyer Turku.
Zobacz też: Rosjanie pracują nad nowym, większym okrętem desantowym.
Nowa suwnica udźwignie elementy ważące 1,2 tys. ton. Urządzenie ma 120 m wysokości, a szyna główna mierzy 154 m długości. Suwnica może podnosić poszczególne elementy na wysokość 90 m i przesuwać je z prędkością 30 m/min.
Fińska stocznia podkreśliła w komunikacie, że nowa suwnica o udźwigu 1,2 tys. ton to modelowy przykład współpracy dwóch fińskich firm o zasięgu międzynarodowym. Koncern Konecranes odpowiadał za projekt urządzenia, precyzyjne elementy układu napędowego, instalację elektryki oraz systemów automatyki i najważniejszych komponentów. Z kolei stocznia Mayer Turku wykonała główne elementy konstrukcji stalowej, które posłużyły do budowy suwnicy. Samo spawanie również zrealizowała stocznia.
– Współpraca z Mayer Turku to jeden z najbardziej ekscytujących projektów. Suwnicę typu Goliat dostarczyliśmy do tej stoczni również w 1976 r. i jestem dumny, gdy widzę, jak zaawansowaną modernizację przeszła w swoim cyklu życia. Ale jestem dumny także z tego, że dostarczyliśmy kolejną suwnicę bramową. Jest ona wyposażona w najnowocześniejsze technologie i zawiera podzespoły, które optymalizują jej użycie. Życzę Meyer Turku wszystkiego najlepszego i jestem przekonany, że nasze suwnice pomogą stoczni w budowie jeszcze większej liczby jeszcze większych statków – podkreślił Panu Routila, prezes Konecranes.
Stocznia zaznaczyła, że dostarczenie drugiej suwnicy typu goliat nie oznacza, że ta starsza zostanie wycofana z użytku. Meyer Turku podała, że nadal będzie ona eksploatowana i będzie służyć przede wszystkim do podnoszenia 100-tonowyh bloków. To ważna funkcja w procesie produkcji kadłubów.
Zobacz też: MON szykuje dokumenty do programu Miecznik.
Zakup nowej suwnicy to do tej pory najbardziej widoczny efekt realizacji przez fińską stocznię planu inwestycyjnego o wartości 200 mln euro. Poza tym stocznia planuje m.in. budowę nowej linii cięcia blach oaz linii produkcji płyt. Plan zakłada także inwestycje w infrastrukturę IT.
– Dzięki tym inwestycjom przebudowujemy stocznię w nowoczesne, oparte na wiedzy przedsiębiorstwo budowy statków. Ale nowe maszyny i sprzęt to nie wszystko. Właściwie stale rekrutujemy nowych pracowników i podnosimy kwalifikacje ludzi już zatrudnionych, żeby w jak największym stopniu wykorzystać możliwości, którymi dysponujemy – dodał szef stoczni Meyer Turku.
Podpis: bg
Przemysł stoczniowy – więcej wiadomości z branży znajdziesz tutaj.
Powiązane wpisy
PGZ Stocznia Wojenna w 2025 roku: czas decyzji, inwestycji i produkcji
Rok 2025 był dla PGZ Stoczni Wojennej okresem intensywnej pracy. Stocznia równolegle prowadziła budowę nowych okrętów dla Marynarki Wojennej RP, realizowała inwestycje infrastrukturalne, rozwijała zaplecze technologiczne oraz wzmacniała kadry. Rok wymagający, ale konsekwentnie ukierunkowany na przyszłość.
W artykule
Wiele równoległych wyzwań
2025 rok nie był czasem pojedynczego projektu. Stocznia jednocześnie prowadziła zaawansowane prace przy programie Miecznik, uruchomiła fizyczną budowę okrętu ratowniczego Ratownik, kontynuowała modernizacje jednostek Marynarki Wojennej RP oraz porządkowała fundamenty funkcjonowania zakładu – od energetyki, przez logistykę, po organizację pracy, bezpieczeństwo i kompetencje pracowników.
Skala zadań wymagała dyscypliny harmonogramowej, stabilnych łańcuchów dostaw oraz koordynacji pracy setek specjalistów. Stocznia funkcjonowała jednocześnie jako plac budowy nowych okrętów i zakład modernizujący własne zaplecze.
Inwestycje i infrastruktura
W 2025 roku Stocznia kontynuowała rozbudowę i modernizację infrastruktury. Postępowały inwestycje w system logistyczno-magazynowy, obejmujące budowę hali magazynowej, wiaty na gazy techniczne oraz przebudowę układu komunikacyjnego i systemów bezpieczeństwa. Prace prowadzono bez zakłócania bieżącej produkcji i remontów.
Równolegle realizowano działania związane z efektywnością energetyczną. Jako zakład energochłonny, Stocznia konsekwentnie łączyła potrzeby produkcyjne z ograniczaniem kosztów energii oraz wpływu na środowisko.
Wydarzeniem technicznym była złożona operacja przestawienia doku pływającego do nowej wnęki dokowej w Porcie Gdynia. Manewr miał znaczenie infrastrukturalne i operacyjne – pozwolił „skompaktyzować” Stocznię przy zachowaniu pełnych zdolności remontowych w zmieniającym się układzie hydrotechnicznym portu.
Nowe technologie i automatyzacja
Stocznia rozwijała współpracę z sektorem nowych technologii w ramach inicjatyw akceleracyjnych, koncentrując się na rozwiązaniach usprawniających zarządzanie magazynami, optymalizację zużycia energii oraz zdalny monitoring parametrów środowiskowych.
Celem tych działań było praktyczne skracanie procesów, redukcja kosztów i zwiększanie bezpieczeństwa pracy. 2025 rok pokazał, że automatyzacja i cyfryzacja stają się nieodłącznym elementem nowoczesnego przemysłu okrętowego.
Bezpieczeństwo
Bezpieczeństwo w 2025 roku miało w Stoczni kilka wymiarów. Na poziomie operacyjnym zakładowa służba ratownicza skupiała się na prewencji przy pracach pożarowo niebezpiecznych. Inwestycje w nowy sprzęt ratowniczo-gaśniczy oraz szkolenia wzmacniały zdolność do natychmiastowej reakcji.
Równolegle rozwijano obszar cyberbezpieczeństwa. Współpraca z wojskowymi strukturami odpowiedzialnymi za ochronę cyberprzestrzeni miała na celu zabezpieczenie infrastruktury teleinformatycznej Stoczni oraz systemów okrętowych.
Program Miecznik – postęp produkcyjny
Program Miecznik był w 2025 roku najważniejszym przedsięwzięciem realizowanym w zakładach stoczniowych na Oksywiu. Prace przy pierwszej fregacie, Wicher, weszły w zaawansowaną fazę montażu kadłuba, obejmując scalanie dużych bloków konstrukcyjnych oraz instalację urządzeń siłowni.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna 5 maja rozpoczęto budowę drugiej jednostki – Burzy. Cięcie blach otworzyło realizację projektu, a 18 grudnia odbyło się położenie stępki. Równoległa produkcja sekcji dla dwóch fregat potwierdziła, że Stocznia osiągnęła nowy poziom zdolności organizacyjnych i produkcyjnych.
Ratownik – start budowy
Pod koniec listopada 2025 roku rozpoczęto fizyczną budowę okrętu ratowniczego Ratownik. Palenie blach otworzyło etap realizacji projektu o kluczowym znaczeniu dla zdolności ratowniczych Marynarki Wojennej RP oraz ochrony infrastruktury podmorskiej.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna W 2025 roku zawierano również kontrakty na systemy przyszłego Ratownika – napęd, systemy nawigacyjne oraz zaawansowane rozwiązania ratownictwa podwodnego. Projekt od początku prowadzony jest jako jednostka spełniająca standardy interoperacyjności NATO i zdolna do działania w wymagających scenariuszach na morzu.
Kormoran II – ciągłość kompetencji i doświadczenia
Równolegle do nowych budów PGZ Stocznia Wojenna uczestniczyła w 2025 roku w programie Kormoran II jako członek konsorcjum z Remontową Shipbuilding i OBR CTM. Przez niemal dziewięć lat współpracy Stocznia rozwijała kompetencje w zakresie integracji zaawansowanych systemów okrętowych – dostarcza systemy nawigacji i obserwacji technicznej, zintegrowane systemy łączności i krypto, sieci teleinformatyczne oraz systemy uzbrojenia, w tym armatę OSU-35.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna Doświadczenia zdobyte przy kolejnych jednostkach projektu 258 wykraczały poza sam program. Kormorany pozwoliły na wypracowanie kompetencji w pracy z nowoczesnymi systemami walki minowej, interoperacyjności NATO oraz współpracy przemysłowej w formule konsorcjum. Te doświadczenia budowały podstawę dla realizacji bardziej złożonych programów okrętowych prowadzonych obecnie przez Stocznię.
W marcu 2025 roku, podczas wodowania piątego niszczyciela min (przyszłej ORP Rybitwa), PGZ Stocznia Wojenna wraz z partnerami konsorcjum oraz Polską Grupą Zbrojeniową podpisała porozumienie dotyczące współpracy na rzecz eksportu jednostek typu Kormoran II.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna Program Kormoran II potwierdził zdolność Stoczni do długofalowego uczestnictwa w złożonych projektach – od fazy projektowej, przez budowę i integrację, po wsparcie cyklu życia jednostek.
Remonty i modernizacje
Obok nowych budów Stocznia realizowała modernizacje jednostek liniowych Marynarki Wojennej RP. 8 kwietnia, 10 dni przed planowanym terminem, przekazano trałowiec ORP Mamry po zakończonym remoncie. Potwierdziło to zdolność do sprawnej realizacji projektów remontowych, które w okresie przejściowym mają znaczenie dla ciągłości zdolności operacyjnych floty.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna Doświadczenia zdobyte przy tych pracach wzmacniały kompetencje zespołów oraz zaplecze techniczne wykorzystywane później przy bardziej złożonych projektach.
Ludzie Stoczni
Rok 2025 mocno akcentował znaczenie ludzi. Za każdym programem stoją osoby o wieloletnim doświadczeniu i specjalistycznej wiedzy – spawacze, monterzy, inżynierowie, technolodzy. To ich kompetencje przekładają się na realizację zaawansowanych projektów okrętowych.
Fot. PGZ Stocznia Wojenna Równolegle Stocznia inwestowała w młode kadry, rozwijając współpracę z Akademią Marynarki Wojennej oraz szkołami technicznymi w Gdyni. Połączenie praktycznej edukacji, patronatów i realnych perspektyw zatrudnienia miało na celu zabezpieczenie przyszłych potrzeb kadrowych w obliczu wieloletnich programów okrętowych.
Obecność w mieście i branży
2025 rok przyniósł obecność Stoczni w życiu Gdyni i środowiska morskiego. Wyróżnienia dla inwestycji infrastrukturalnych, udział w targach branżowych, obchody Dnia Stoczniowca (29 czerwca) oraz Święta Marynarki Wojennej RP (28 listopada), a także liczne inicjatywy społeczne budowały wizerunek zakładu jako integralnej części miasta i regionu.
Symbolicznym akcentem było podświetlenie bramy Hali Kadłubowej w barwach narodowych w dniu Narodowego Święta Niepodległości – gest łączący współczesną produkcję okrętową z tradycją i odpowiedzialnością za bezpieczeństwo państwa.
Fundament pod przyszłość
2025 rok w PGZ Stoczni Wojennej nie był czasem podsumowań, lecz intensywnej pracy. Rozpoczęcie budowy Ratownika, postęp programu Miecznik, inwestycje w infrastrukturę i ludzi pokazały, że Stocznia weszła w etap trwałej realizacji wieloletnich programów dla Marynarki Wojennej RP.
2025 rok w PGZ Stoczni Wojennej nie był czasem podsumowań, lecz okresem intensywnej, wielowątkowej pracy. Rozpoczęcie fizycznej budowy okrętu ratowniczego pk. Ratownik, wyraźny postęp programu Miecznik oraz konsekwentne inwestycje w infrastrukturę i kapitał ludzki potwierdziły, że Stocznia weszła w etap trwałej realizacji wieloletnich programów okrętowych dla Marynarki Wojennej RP. Skala prowadzonych projektów i tempo ich realizacji sprawiają, że rok 2025 może się okazać rekordowy zarówno pod względem przychodów, jak i zysku.
