Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
Rozsiewanie nieprawdziwych informacji na temat PŻB S.A. 
Przed kilkoma tygodniami radny miasta Kołobrzeg, Dariusz Zawadzki opublikował wpis, w którym sugeruje, że są plany przeniesienia PŻB S.A. poza Kołobrzeg – konkretnie do Trójmiasta. W grafice do wpisu jest nawet słowo „likwidacja”, co nie jest prawdą. Te informacje wywołały niemałe poruszenie wśród mieszkańców Kołobrzegu, w tym także pracowników PŻB S.A.
Nikt z osób rozsiewających pogłoski nie zapytał przedstawicieli PŻB S.A. o to, czy doniesienia są prawdziwe. Spowodowało to potrzebę pilnego prostowania w mediach lokalnych.
Senator Janusz Gromek i poseł Marek Hok wysłali pytania do ministra Adamczyka w tej sprawie nie pytając nikogo z PŻB, czy spółka ma w planach przeniesienie.
Tymczasem z informacji uzyskanych przez Portal Stoczniowy wynika, że PŻB nie zamierza przenosić centrali firmy poza Kołobrzeg. Nasza redakcja wysłała następujące pytania do Ministerstwa Infrastruktury:
1. Czy prawdą jest, że spółka Polska Żegluga Bałtycka ma zamiar w najbliższym czasie przenieść swoją siedzibę do Trójmiasta?
2. Czy prawdą jest jakoby rzecznik prasowy Polskiej Żeglugi Bałtyckiej, Michał Arciszewski jest synem posłanki PiS o tym samym nazwisku?
27 kwietnia 2022 r. odbyło się posiedzenie Komisji Morskiej przy Radzie Miasta Kołobrzeg, na którą zaproszono prezesa PŻB S.A. Andrzeja Madejskiego. Na posiedzeniu prezes zdementował pogłoski, jakoby spółka żeglugowa miała przenieść swoją siedzibę do Trójmiasta. Radny D. Zawadzki przyznał, że to info o rzekomej wyprowadzce z Kołobrzegu ma od Rafała Zahorskiego, co zostało nagrane i słychać w 23. sekundzie materiału.
Polska Żegluga Bałtycka S.A. jest wpisana w historię Kołobrzegu i nie ma żadnych planów przeniesienia spółki poza to miasto. Twierdzenie inaczej, jest zakłamywaniem rzeczywistości, budowaniem dyskusji wokół tematu, który nie istnieje. Niestety dystrybucją takich fake newsów trudnią się osoby publiczne, bez uprzedniej weryfikacji stanu faktycznego. Przed publikacją wpisów na ten temat nikt nas nie zapytał, jak jest naprawdę. Dementowaliśmy te doniesienia po pierwszych publikacjach.
Michał Arciszewski, rzecznik PŻB S.A. – Polferries.
Drugim bezpodstawnym zarzutem jest stwierdzenie, że rzecznik PŻB S.A. jest synem „byłej poseł PiS o tym samym nazwisku”. Wpis na Twitterze Rafała Zahorskiego.
Nieprawdą jest również rzekome pokrewieństwo rzecznika PŻB Pana Michała Arciszewskiego. Wystarczy wejść na Wikipedię i sprawdzić, że poseł o której w domyśle pisze Pan Zahorski ma syna Eugeniusza, a nie Michała. Na pytanie redakcja Portalu Stoczniowego dostała odpowiedź z ministerstwa. Ponadto nie ma żadnego, nawet dalszego pokrewieństwa między rzecznikiem PŻB S.A. Michałem Arciszewskim, a poseł Dorotą Arciszewską-Mielewczyk. To dość rzadkie nazwisko, a ich zbieżność u osób działających w tej samej branży może wzbudzać pewne pozorne wątpliwości obserwatorów, jednak wszelkie zarzuty nepotyzmu należy wrzucić między bajki. Dwaj lokalni dziennikarze z zachodniopomorskiego nawet poświęcili temu około 1,5 minuty swojego „podcastu”.
Drodzy czytelnicy,
Portal Stoczniowy niejednokrotnie zajmował się sprawami morskimi które miały i powinny mieć wpływ na bezpieczeństwo morskie i rozwój przemysłu stoczniowego. Za przykład podajemy tekst, który pokazuje, jak sobie radziła partia rządząca w przemyśle stoczniowym. Co robili a co mieli zrobić.
W przypadku PŻB wszystkie zarzuty które panowie napisali są kłamstwem i dlatego powstał powyższy materiał.
Autor: Mariusz Dasiewicz
Powiązane wpisy
ORP Orzeł. Okręt, który nie zniknął z naszej pamięci
2 lutego 1939 roku w holenderskiej stoczni De Schelde we Vlissingen podniesiono polską banderę na jednym z najnowocześniejszych wówczas okrętów podwodnych świata. ORP Orzeł od pierwszego dnia był czymś więcej niż tylko nową jednostką w naszej flocie. Był symbolem ambicji państwa morskiego, wysiłku społecznego oraz wiary w to, że Polska potrafi budować własną siłę, także na morzu.
W artykule
ORP Orzeł zbudowany wspólnym wysiłkiem
ORP Orzeł był jednostką wyjątkową już na etapie budowy. Jego budowę w znacznej części sfinansowano ze środków pochodzących z wieloletniej zbiórki społecznej. To nie była wyłącznie inwestycja wojskowa – był to projekt narodowy, w który zaangażowały się tysiące obywateli. Okręt i jego bliźniaczy ORP Sęp należały do ścisłej światowej czołówki konwencjonalnych okrętów podwodnych końca lat trzydziestych.
Dowództwo nad ORP Orzeł objął kmdr ppor. Henryk Kłoczkowski. Załoga, starannie dobrana i intensywnie szkolona, miała obsługiwać jednostkę zaprojektowaną z myślą o długotrwałych działaniach bojowych oraz dużej samodzielności w morzu.
Gdynia i manifestacja morska II RP
10 lutego 1939 roku ORP Orzeł wszedł do Gdyni. Jego pojawienie się w kraju zbiegło się z obchodami rocznicy Zaślubin Polski z morzem i stało się kulminacyjnym punktem uroczystości. Na Nabrzeżu Pomorskim zgromadziły się dziesiątki tysięcy ludzi. Widok nowoczesnego okrętu pod polską banderą był czytelnym sygnałem, że Polska traktuje dostęp do morza jako element swojej suwerenności.
Wojna i narodziny legendy
Wrzesień 1939 roku brutalnie przerwał ten krótki czas dumy i demonstracji siły. Losy ORP Orzeł w czasie wojny szybko wymknęły się schematom. Internowanie w Tallinie, brawurowa ucieczka z estońskiego portu, przedarcie się bez map do Wielkiej Brytanii oraz późniejsza służba u boku Royal Navy sprawiły, że okręt niemal natychmiast obrosł legendą.
Załoga Orła walczyła w wyjątkowo trudnych warunkach, z dala od kraju, często bez pełnego zaplecza logistycznego. Była to wojna prowadzona w ciszy, pod powierzchnią morza, gdzie margines błędu bywał mniejszy niż grubość stalowego poszycia.
Ostatni patrol i cisza, która trwa do dziś
W 1940 roku ORP Orzeł nie powrócił z patrolu bojowego. Do dziś nie udało się jednoznacznie ustalić okoliczności jego zaginięcia. Brak pewnych danych sprawił, że ostatni rozdział historii okrętu wciąż pozostaje otwarty.
Co istotne, ta historia nie zakończyła się wraz z wojną. Do dziś w Polsce są ludzie, którzy próbują odnaleźć wrak Orła. Organizowane są kolejne ekspedycje badawcze, analizowane archiwa i relacje, a także zawężane rejony morza, w których okręt mógł przebywać pod wodą po raz ostatni. Jak dotąd nikomu się to nie udało. Orzeł wciąż pozostaje jednym z największych morskich znaków zapytania w historii II wojny światowej.
Okręt podwodny, który nadal jest obecny
ORP Orzeł nie istnieje już jako jednostka bojowa, lecz wciąż funkcjonuje w zbiorowej pamięci. Jest symbolem odwagi, profesjonalizmu oraz ceny, jaką przyszło zapłacić za służbę pod biało-czerwoną banderą. Każda kolejna rocznica podniesienia bandery przypomina, że historia polskiej Marynarki Wojennej nie składa się wyłącznie z dat i parametrów okrętu, lecz przede wszystkim z ludzi i decyzji podejmowanych w sytuacjach granicznych.
Dopóki wrak Orła nie zostanie odnaleziony, ta historia pozostanie niezamknięta. Być może właśnie dlatego wciąż tak silnie działa na wyobraźnię i nadal potrafi przyciągać uwagę kolejne pokolenia.
