RWE złożyło wniosek lokalizacyjny na morską farmę wiatrową na Bałtyku o mocy do 1,5 GW

Grupa RWE złożyła wniosek lokalizacyjny na morską farmę wiatrową o mocy do 1,5 GW, położoną około 75 kilometrów od linii brzegowej, na wysokości Ustki, podała spółka.
RWE jest w pełni zaangażowane i chce dalej przyczyniać się do transformacji energetycznej Polski uczestnicząc w rządowym programie rozwoju morskiej energetyki wiatrowej. Obecnie realizujemy nasz pierwszy projekt offshore na polskich wodach Morza Bałtyckiego, F.E.W. Baltic II. Dlatego miło nam poinformować, że złożyliśmy wniosek lokalizacyjny dla morskiej farmy wiatrowej o nazwie Freeboard I na obszarze koncesyjnym 53.E1. Dla tego pozwolenia lokalizacyjnego zaproponowaliśmy kompleksową koncepcję, opartą na naszym ponad 20-letnim doświadczeniu w morskiej energetyce wiatrowej. Jesteśmy przekonani, że nasza oferta będzie początkiem rozwoju nowej generacji morskich farm wiatrowych w polskiej części Morza Bałtyckiego.
Prezes Offshore Wind, RWE Renewables, Sven Utermöhlen
Polska kontynuuje program rozwoju morskiej energetyki wiatrowej rozpoczynając proces konkurencyjny o pozwolenie lokalizacyjne dla morskiej energetyki wiatrowej na obszarze 53.E1, na polskich wodach Morza Bałtyckiego. Spółka zapewniła, że opracowała koncepcję uszytą na miarę dla konkretnego obszaru morskiego, skupiając się między innymi na jego efektywnym współużytkowaniu.
Czytaj więcej: https://portalstoczniowy.pl/pgnig-kolejny-intensywny-kwartal-dostaw-lng/
Sprawna realizacja nowych projektów offshore w Polsce znacząco przybliży nasz kraj do osiągnięcia tak potrzebnej dywersyfikacji źródeł energii i zwiększy udział OZE w miksie energetycznym, zgodnie z założeniami Polityki Energetycznej Polski. Bazując na naszym doświadczeniu w morskiej energetyce wiatrowej oraz ścisłej współpracy z lokalnymi społecznościami i firmami z polskiego łańcucha dostaw, znajdujemy się w doskonałej pozycji do realizacji wielkoskalowych morskich farm wiatrowych. Nasz wniosek uwzględnia między innymi efektywne współużytkowanie terenu. Jesteśmy również gotowi do ubiegania się o kolejne pozwolenia lokalizacyjne w polskiej części Morza Bałtyckiego.
Wiceprezes Offshore Development Poland w RWE Renewables, Grzegorz Chodkowski
Źródło: ISBnews

-
Abordaż na tankowcu „Bella 1” na Atlantyku

Na wodach północnego Atlantyku doszło do abordażu na tankowcu Bella 1 przeprowadzonego przez amerykańskie siły morskie. Operacja była kulminacją trwającego od kilkunastu dni pościgu za jednostką podejrzewaną o naruszanie reżimu sankcyjnego wobec handlu ropą.
W artykule
Co rzeczywiście widać na nagraniach
Z opublikowanych w sieci materiałów wideo wynika, że w trakcie operacji nad tankowcem operowały amerykańskie śmigłowce, a kontrolę nad jednostką przejął zespół abordażowy. W rejonie zdarzenia obecne były również okręty wojenne US Navy, co potwierdza zaplanowany charakter działań oraz ich pełne zabezpieczenie.
Z dostępnych materiałów wynika, że zastosowano procedurę dynamicznego wejścia na pokład, charakterystyczną dla operacji typu Maritime Interdiction Operations, traktowanych jako środek eskalacyjny ostatecznego szczebla.
Amerykańskie władze potwierdziły wejście na pokład statku. Dowództwo Sił Zbrojnych Stanów Zjednoczonych w Europie poinformowało, że zajęcie tankowca M/V Bella 1 nastąpiło na północnym Atlantyku na podstawie sądowego nakazu, po wcześniejszym namierzeniu jednostki przez kuter US Coast Guard Munro. Operacja była prowadzona przez Straż Przybrzeżną USA przy współpracy innych komponentów amerykańskich sił zbrojnych.
Według komunikatów amerykańskich, abordaż przeprowadzono bez użycia siły, a załoga jednostki nie stawiała oporu.
Podstawa prawna działań USA
W przestrzeni medialnej, w tym wśród części ekspertów oraz oficerów Marynarki Wojennej, pojawiają się jednak wątpliwości dotyczące podstawy prawnej amerykańskiej interwencji. Stany Zjednoczone nie są stroną Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza (UNCLOS), a wobec wenezuelskich węglowodanów nie obowiązują sankcje Rady Bezpieczeństwa ONZ, lecz wyłącznie sankcje jednostronne USA. W tym kontekście egzekwowanie ich na wodach międzynarodowych przy użyciu siły bywa oceniane jako działanie kontrowersyjne z punktu widzenia prawa międzynarodowego, co podnoszą niektórzy oficerowie i prawnicy morscy.
Doniesienia o obecności rosyjskich okrętów
W początkowych relacjach medialnych pojawiły się informacje sugerujące obecność rosyjskich okrętów wojennych w pobliżu tankowca, które miały zostać wysłane w celu jego eskortowania. Doniesienia te zostały jednak zdementowane przez przedstawicieli administracji USA, którzy w rozmowach z amerykańskimi mediami zaprzeczyli, jakoby rosyjskie jednostki dotarły w rejon operacji przed przejęciem tankowca przez stronę amerykańską.
Rosyjskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych oświadczyło natomiast, że statek znajdował się pod rosyjską banderą i przebywał na wodach międzynarodowych, wzywając państwa zachodnie do respektowania zasad wolności żeglugi.
Kolejne zatrzymania jednostek „floty cieni”
Zatrzymanie Bella 1 / Marinera nie było jedynym działaniem tego typu. Dowództwo Południowe Stanów Zjednoczonych poinformowało również o przejęciu bezpaństwowego tankowca Sophia, który operował na Morzu Karaibskim i był zaangażowany w nielegalny transport surowców. Jednostka została skierowana pod eskortą Straży Przybrzeżnej USA do portu w Stanach Zjednoczonych w celu dalszego postępowania.
Amerykańska administracja podkreśla, że blokada nielegalnego handlu sankcjonowaną ropą, w tym ropą wenezuelską, pozostaje w pełni egzekwowana niezależnie od regionu świata.
Pościg za tankowcem
Tankowiec Bella 1 znajdował się pod obserwacją amerykańskich służb już od około dwóch tygodni przed operacją na Atlantyku. 20 grudnia ubiegłego roku jednostka przebywała na Morzu Karaibskim i według dostępnych informacji zmierzała w kierunku Wenezueli bez ładunku. W tym czasie Straż Przybrzeżna USA podjęła próbę wejścia na pokład statku, dysponując nakazem jego przejęcia w związku z naruszeniem sankcji.
Załoga odmówiła jednak wpuszczenia funkcjonariuszy i kontynuowała żeglugę. 31 grudnia statek zmienił nazwę z Bella 1 na Marinera, gdzie został zarejestrowany jako jednostka pod rosyjską banderą, a na burcie namalowano flagę Federacji Rosyjskiej. Następnie tankowiec opuścił rejon Karaibów i skierował się na północny Atlantyk, próbując zerwać kontakt ze śledzącymi go jednostkami amerykańskimi.
Wcześniej jednostka pływała pod banderą Panamy i była w przestrzeni medialnej łączona z tzw. rosyjską „flotą cieni”, wykorzystywaną do omijania międzynarodowych sankcji wobec handlu surowcami energetycznymi.







