Stocznia Fincantieri rozpoczęła budowę drugiego okrętu podwodnego typu U212 NFS

6 czerwca, włoska stocznia Fincantieri w Muggiano (La Spezia) rozpoczęła budowę drugiego z dwóch zamówionych okrętów podwodnych typu U212 NFS (Near Future Submarine). To niezwykle ważne wydarzenie dla włoskiej Marynarki Wojennej – Marina Militare.
W artykule
Program U212 NFS – Przyszłość na wyciągnięcie ręki
Program U212 NFS, którego zatwierdzenie miało miejsce w 2021 roku, zapowiada realizację dwóch zaawansowanych technologicznie okrętów podwodnych. Przewiduje się, że będą one dostarczone w latach 2027 i 2029. 1 czerwca informowano, że do programu dołączony zostanie trzeci okręt, który uzyskał aprobatę parlamentu. W ramach tego programu powstanie także nowoczesne Centrum Szkoleniowe. Nad całym przedsięwzięciem czuwa OCCAR (Organizacja Współpracy w dziedzinie Uzbrojenia).
Czytaj więcej: https://portalstoczniowy.pl/innowacyjne-okrety-podwodne-typu-u212-nfs-dla-wloskiej-marynarki-wojennej-nowa-era-w-obronie-morskiej/
Okręty podwodne U212 NFS – Przełom technologiczny
Kluczową cechą okrętów podwodnych U212 NFS jest innowacyjność. Przy ich budowie wykorzystano najnowocześniejsze technologie, aby spełnić oczekiwania Marina Militare. Stocznia Fincantieri, mając na uwadze złożoność obecnej sytuacji międzynarodowej i zbliżający się koniec eksploatacji czterech okrętów III i IV serii typu Nazario Sauro, dokonuje istotnych modyfikacji konstrukcyjnych.
Projekt U212 NFS ma także na celu utrzymanie i rozwój strategicznego know-how technologicznego. Działania te mają na celu umocnienie pozycji Fincantieri, głównych przedsiębiorstw przemysłowych i małych oraz średnich przedsiębiorstw sektora. Zadaniem jest zapewnienie większej obecności krajowych komponentów na pokładach nowych okrętów.

Włoska flota i U212 NFS
Do tej pory włoska flota posiadała cztery okręty typu U212A, które powstały we współpracy z niemieckim koncernem thyssenkrupp Marine Systems GmbH. Program U212 NFS to rozwinięcie tych jednostek i kolejny krok naprzód.
Najnowocześniejszy napęd niezależny od powietrza
Nowe okręty podwodne U212 NFS charakteryzują się wydłużonym kadłubem ciśnieniowym w porównaniu do bazowego projektu 212A. Wyposażone zostaną w nowoczesny napęd niezależny od powietrza (AIP), oparty na ogniwach paliwowych z akumulatorami litowo-jonowymi. Dodatkowo, U212 NFS będą zdolne do wystrzeliwania pocisków manewrujących dalekiego zasięgu oraz włoskich torped ciężkich typu Leonardo Black Shark Advanced.
Zaawansowane centrum dowodzenia i unikalna konstrukcja
Każdy okręt typu U212 NFS będzie wyposażony w przeprojektowane centrum dowodzenia, umożliwiające skuteczną pracę w tropikalnych temperaturach. To kolejny dowód na adaptacyjność i uniwersalność tych jednostek. Na pokładach okrętów znajdą się także elektrycznie podnoszone maszty oraz zaawansowany system monitorowania sprzętu i systemów okrętowych.
Podsumowanie
Rozpoczęcie budowy drugiego okrętu podwodnego typu U212 NFS stanowi istotny krok naprzód w dziedzinie morskiego bezpieczeństwa. Nowe jednostki, wyposażone w zaawansowaną technologię i unikalne rozwiązania, będą niezastąpione w zapewnieniu bezpieczeństwa włoskiej Marynarki Wojennej w przyszłości. Okręty te będą pełnić nie tylko kluczową rolę w dziedzinie obronności i bezpieczeństwa, lecz także będą miały duże znaczenie dla społeczności poprzez zapewnienie swobody żeglugi, ochronę infrastruktury morskiej, przestrzeganie prawa międzynarodowego oraz ochronę ekosystemów morskich. Ich wszechstronna funkcjonalność i zdolności będą stanowić niezastąpiony element współczesnego bezpieczeństwa morskiego.
Źródło: Fincantieri/MD

Setna rocznica nadania praw miejskich dla Gdyni

Jutro mija dokładnie sto lat od nadania Gdynia praw miejskich. Decyzja Rady Ministrów z 10 lutego 1926 roku nie była administracyjnym domknięciem istniejącej rzeczywistości, lecz aktem założycielskim miasta budowanego od podstaw. W jednej chwili niewielka nadmorska osada została wpisana w państwowy projekt tworzenia nowoczesnej Polski morskiej.
W artykule
Najpierw port, potem miasto
Warto przy tym podkreślić, że port w Gdyni jest starszy niż samo miasto. Już w 1922 roku Sejm przyjął ustawę o budowie portu przy Gdyni jako portu użyteczności publicznej, co w praktyce oznaczało decyzję o stworzeniu przyszłego portu handlowego państwa polskiego. Wiosną 1923 roku odbyło się jego uroczyste otwarcie – w basenie portowym, obok kutrów rybackich, cumowały już torpedowce i kanonierki Marynarki Wojennej.

Fot. Port w Gdyni w okresie międzywojennym / Narodowe Archiwum Cyfrowe Rozpoczęcie prac portowych uruchomiło gwałtowne przemiany gospodarcze: ceny gruntów rosły w błyskawicznym tempie, a część lokalnych rodzin, w tym m.in. Skwierczowie, w ciągu kilku lat awansowała do grona znaczących właścicieli kapitału. Równolegle wieś przeobrażała się także dzięki rozwojowi funkcji letniskowej i rekreacyjnej, silnie pobudzonej uruchomieniem w 1921 roku nowej linii kolejowej, prowadzącej z pominięciem Gdańska.
Port jako punkt wyjścia
O wyborze Gdyni zadecydowały warunki naturalne i chłodna kalkulacja. Jak wskazywał projektant portu Tadeusz Wenda, była to jedyna lokalizacja na środkowym wybrzeżu, która realnie nadawała się do budowy dużego portu morskiego. Ujście Wisły pozostawało niestabilne, Hel był podatny na zamulanie, inne miejsca nie spełniały wymogów technicznych. W Gdyni decyzja inżynierska spotkała się z polityczną determinacją.
Port uruchomił proces, który szybko wykroczył poza samą infrastrukturę. W ślad za nabrzeżami powstawały linie kolejowe, zaplecze magazynowe i przemysłowe. Miasto zaczęło przyciągać ludzi z całego kraju – inżynierów, robotników, urzędników i przedsiębiorców. Gdynia stała się przestrzenią awansu i symbolem nowoczesnego myślenia o gospodarce.
Fenomen Gdyni – mit oparty na działaniu
Gdynia zajmuje w polskiej historii miejsce szczególne. Często bywa określana mianem mitu II Rzeczypospolitej, lecz nie jest to mit romantyczny, lecz mit skuteczności. Jak zauważał prof. Bolesław Polkowski, był to jeden z nielicznych przypadków, gdy planowanie państwowe przełożyło się na szybki i trwały rezultat. Gdynia nie była dekoracją ani hasłem – była narzędziem.
To podejście odróżniało ją od innych ośrodków nadmorskich. Nie pełniła roli letniska ani portu regionalnego. Od początku projektowano ją jako element większego systemu: magistrali węglowej, handlu zagranicznego oraz zaplecza dla floty handlowej i wojennej. W tym sensie stała się materialnym dowodem dojrzałości polskiej myśli morskiej.
Miasto zaplanowane
Nadanie praw miejskich w 1926 roku miało znaczenie znacznie szersze niż formalne. Oznaczało wejście Gdyni w nową fazę – jako pełnoprawnego ośrodka miejskiego. Już pierwsze plany urbanistyczne przewidywały szerokie arterie, reprezentacyjne przestrzenie publiczne i czytelną oś prowadzącą ku morzu. Historyczna ulica Starowiejska została włączona w nowoczesny układ miasta, zachowując ciągłość, ale zmieniając funkcję.

Fot. Gdynia na początku lat 20. XX wieku / Narodowe Archiwum Cyfrowe Dzięki temu Gdynia bardzo szybko uzyskała wyrazisty charakter architektoniczny i funkcjonalny. Była miastem nowym, lecz nie improwizowanym – podporządkowanym portowi, komunikacji i gospodarce.
Sto lat później
Rok 2026 został ogłoszony przez Senat RP Rokiem Miasta Gdyni. Obchody jubileuszu rozłożono na dwanaście miesięcy, łącząc refleksję nad historią z bogatym programem wydarzeń kulturalnych i społecznych. Symbolicznym początkiem pozostaje 10 lutego – data decyzji sprzed stu lat, która przesądziła o losach miasta.
Sto lat po nadaniu praw miejskich Gdynia pozostaje wierna swoim fundamentom. Port wciąż wyznacza jej tożsamość, a morskość nie jest dodatkiem, lecz osią rozwoju miasta. To dlatego fenomen Gdyni nie traci aktualności – wyrósł z działania, które miało sens w 1926 roku i zachowało go do dziś.
Jutrzejsze obchody będą centralnym punktem jubileuszu. 10 lutego na fasadzie Urzędu Miasta zaprezentowane zostanie widowisko historyczne zrealizowane w technologii 3D Video Projection Mapping. Multimedialny spektakl opowie o stuletniej drodze Gdyni – od kaszubskiej wioski po tętniącą życiem metropolię nad Bałtykiem.
Wieczorem ulicą 10 Lutego przejdzie specjalnie przygotowana parada, która zakończy się koncertem na Skwerze Kościuszki. Na scenie wystąpią m.in. Natalia Kukulska, Margaret, Natalia Szroeder, Andrzej Piaseczny, Tomasz Organek, Michał Szpak oraz Natalia Muianga.












