Thales otrzymał kontrakt od indonezyjskiej marynarki wojennej

Podczas IndoDefence 2022, Thales zawarł wiele umów ze swoim długoterminowym partnerem, państwowym PT Len Industri, będącym częścią holdingu DEFEND ID.
Celem Indonezji, jest dołączenie DEFEND ID do listy pięćdziesięciu najlepszych firm obronnych na świecie do 2024 r. oraz zwiększenie wykorzystania w przemyśle komponentów produkowanych lokalnie. Możliwości i rozwiązania Thales w zakresie obrony morskiej i powietrznej mają przyczynić się do realizacji tych planów.
Kontrakt z PT Len dotyczy modernizacji systemów kierowania walką na czterech korwetach typu Diponegoro. Dostarczone na początku XXI wieku okręty zostaną wkrótce zmodernizowane z wykorzystaniem zintegrowanego systemu misji, w tym systemu zarządzania walką TACTICOS, a także najnowszej technologii radarowej.
Czytaj więcej: https://portalstoczniowy.pl/leonardo-dostarczy-indonezji-system-artyleryjski-najnowszej-generacji-marlin-40/
Program modernizacji będzie trwał przez najbliższe pięć lat, a wsparcie posprzedażowe zapewnią przeszkolone zespoły z Centrum Obsługi Marynarki Wojennej Thales w Surabaya. Ta najnowsza modernizacja następuje po podobnym programie dotyczącym lekkiej fregaty KRI Usman-Harun w 2020 roku. Kontrakt na remont korwet typu Diponegoro jest kolejnym etapem sięgającej 40 lat współpracy pomiędzy Thalesem a Indonezją.
Korwety Diponegoro to okręty typu SIGMA 9113 należące do zaprojektowanej w Holandii rodziny modułowych okrętów wojennych Sigma są nazwane na cześć indonezyjskiego księcia Diponegoro. Obecnie w służbie znajdują się cztery korwety tego typu.
Prace nad pierwszym, KRI Diponegoro, rozpoczęły się od pierwszego cięcia stali przeprowadzonego w październiku 2004 roku. Okręt został ochrzczony 16 września 2006 roku i przekazany do eksploatacji 2 lipca 2007 roku. Opcje na dwie inne jednostki zostały zrealizowane w styczniu 2006 r., a pierwsze cięcie stali rozpoczęło się 3 kwietnia 2006 r. w stoczni Damen’s Schelde Naval Shipbuilding w Vlissingen-Oost.
Autor: TDW

Zimowa aura Zalewu Wiślanego. Poduszkowce MOSG

Poduszkowce zwykle widzimy oczami wyobraźni pędzące po gładkiej tafli wody, zostawiające za sobą pióropusze piany. Tymczasem ich prawdziwy żywioł zaczyna się wtedy, gdy warunki stają się najtrudniejsze. Zima i lód nie oznaczają końca służby – to właśnie w takich realiach te jednostki pokazują, po co zostały zaprojektowane i dlaczego wciąż pozostają niezbędne.
W artykule
Zalew Wiślany pozostaje newralgicznym obszarem styku Polski i Federacji Rosyjskiej oraz jednocześnie zewnętrzną granicą Unii Europejskiej. Od tego rejonu jest zaledwie 15 mil morskich do portu w Bałtijsku oraz 24 mile morskie do portu w Królewcu, co najlepiej obrazuje wagę codziennej obecności i gotowości funkcjonariuszy MOSG.
Pierwsze spotkanie z poduszkowcami na stoczniowym
Do tej pory na naszym portalu nie było okazji, by szerzej przyjrzeć się poduszkowcom. Dlatego dziś warto zabrać czytelnika w nieco inną podróż – do świata maszyn, które rzadko trafiają na pierwsze strony, choć zimą wykonują jedną z najbardziej wymagających służb. To próba pokazania ich prawdziwego oblicza, bliżej realiów codziennej pracy – dziś na lodzie.
Poduszkowce w systemie ochrony granicy państwowej
W praktyce operacyjnej Morskiego Oddziału Straży Granicznej szczególne znaczenie ma Zalew Wiślany. Zmienna głębokość, rozległe płycizny oraz zimą zwarta lub spękana pokrywa lodowa w istotny sposób ograniczają wykorzystanie klasycznych jednostek patrolowych. W takich warunkach poduszkowce stają się narzędziem, które pozwala zachować ciągłość służby bez względu na porę roku.
Specyfika poduszkowców polega na tym, że nie poruszają się one w klasyczny sposób, opierając się na wyporności kadłuba. Dzięki wytwarzanej poduszce powietrznej jednostka unosi się nad podłożem, co umożliwia jej przemieszczanie się zarówno po wodzie, jak i po lodzie, śniegu czy płytkich, zarośniętych fragmentach akwenu. W praktyce oznacza to zdolność do działania tam, gdzie zimą granica między wodą a lądem zaciera się niemal całkowicie, a użycie standardowych jednostek pływających staje się niemożliwe lub niebezpieczne.
Ta cecha konstrukcyjna wprost przekłada się na zakres zadań realizowanych w warunkach zimowych. W praktyce obejmują one działania patrolowo-interwencyjne oraz poszukiwawczo-ratownicze. Latem operują na wodzie, zimą bez problemu przemieszczają się między taflą lodu, wodą oraz pasami trzcinowisk. Zachowują zdolność podejmowania osób z wody i lodu, mogą prowadzić działania w dzień i w nocy oraz funkcjonować przy ograniczonej widoczności. To właśnie ta uniwersalność sprawia, że pozostają jednym z filarów zabezpieczenia granicy na tym odcinku.
Poduszkowce wykorzystywane są również podczas kontroli działalności rybackiej oraz jako wsparcie innych służb, gdy warunki lodowe wykluczają użycie standardowych środków pływających.
Griffon 2000TD w służbie MOSG
W Morskim Oddziale Straży Granicznej wykorzystywane są poduszkowce typu Griffon 2000TD, zaliczane do średnich jednostek patrolowych przeznaczonych do działań w szczególnie wymagających warunkach środowiskowych. Konstrukcja oparta na elastycznym fartuchu i systemie wytwarzania poduszki powietrznej umożliwia im skuteczne operowanie zarówno na wodzie, jak i na skutej lodem powierzchni, a także na terenach podmokłych i porośniętych sitowiem.
Jednostki obsługiwane są przez czteroosobową załogę, przy możliwości zabrania na pokład do ośmiu dodatkowych osób, co ma istotne znaczenie podczas działań patrolowo-interwencyjnych oraz poszukiwawczo-ratowniczych. Poduszkowce osiągają prędkość maksymalną nie mniejszą niż 30 węzłów, zachowując autonomiczność operacyjną na poziomie co najmniej 10 godzin. Ich ładowność wynosi nie mniej niż 2000 kg, a zdolność pokonywania przeszkód sięga 70 cm, co w praktyce przekłada się na swobodę działania w warunkach zimowych.
Zdolności te mają kluczowe znaczenie na Zalewie Wiślanym, gdzie zimowa pokrywa lodowa w praktyce uniemożliwia regularne użycie klasycznych jednostek pływających. Z perspektywy służby granicznej nie są to efektowne ciekawostki techniczne, lecz codzienne narzędzie pracy – ciche gwarancje tego, że ochrona granicy państwowej na wodzie i lodzie pozostaje zachowana niezależnie od pory roku i warunków pogodowych.










