Partnerzy portalu
Partnerzy portalu
PGE i Orsted ogłosiły przetarg na lądowe przyłącze Morskiej Farmy Wiatrowej Baltica 
PGE i Ørsted ogłosiły przetarg na generalnego wykonawcę przyłącza lądowego dla Morskiej Farmy Wiatrowej Baltica, podała PGE. Postępowanie dotyczy lądowej infrastruktury niezbędnej do wyprowadzenia mocy z obu etapów farmy, czyli Baltica 2 i Baltica 3. Przetarg ma zostać rozstrzygnięty do końca bieżącego roku.
Przygotowanie do budowy lądowej części infrastruktury Morskiej Farmy Wiatrowej Baltica i sama jej realizacja to kilkuletni proces toczący się równolegle z pracami przygotowawczymi na morzu. Rok 2022 będzie dla nas bardzo intensywny pod względem postępowań przetargowych związanych w wyprowadzeniem mocy, a rozpoczęcie pierwszych prac budowlanych na lądzie planowane jest na czwarty kwartał 2023 roku.
Wojciech Dąbrowski, cytowany w komunikacie
„Działamy zgodnie z wyznaczonym harmonogramem, prowadząc równolegle kilka procesów zarówno od strony postępowań przetargowych, jak ten na budowę lądowej części infrastruktury, jak od strony uzyskiwania pozwoleń i spinania finansowej strony projektu. Wspólną ambicją jest to, by czysta i przystępna cenowo energia z Morskiej Farmy Wiatrowej Baltica popłynęła do polskich domów i firm zgodnie z założeniami w 2026 roku” – dodał dyrektor projektu MFW Baltica z ramienia Ørsted Polska Søren Westergaard Jensen.
Postępowanie ogłosiła i przeprowadzi spółka PGE Baltica, która realizuje Program Offshore Grupy PGE, a umowę z wybranym w przetargu generalnym wykonawcą podpiszą wspólnie PGE Baltica i Ørsted tworzące spółkę joint venture budującą MFW Baltica.
Lądowa infrastruktura przyłączeniowa dla Morskiej Farmy Wiatrowej Baltica powstanie w okolicach miejscowości Osieki Lęborskie, w gminie Choczewo, w powiecie wejherowskim na Pomorzu. Powstaną tam dwie sąsiadujące ze sobą stacje lądowe – jedna dla elektrowni Baltica 3, druga dla elektrowni Baltica 2 oraz prowadzące do nich eksportowe linie kablowe w obszarze lądowym. Zadaniem wyłonionego w przetargu generalnego wykonawcy będzie realizacja zamówienia w trybie „zaprojektuj i wybuduj”, wyjaśniono.
Na zadanie składa się nie tylko budowa stacji transformatorowych i eksportowych linii kablowych w obszarze lądowym, ale także m.in. dróg dojazdowych i wewnętrznych, sieci wodno-kanalizacyjnej na potrzeby stacji, jej oświetlenia i ogrodzenia. Harmonogram przetargu przewiduje jego rozstrzygnięcie do końca 2022 roku. Rozpoczęcie pierwszych prac budowlanych związanych z lądową stacją ma nastąpić w czwartym kwartale 2023 roku, podano także.
Zgodnie z harmonogramem pierwszego etapu projektu, czyli Baltica 3 o mocy do 1045,5 MW, wprowadzenie pierwszej energii do sieci jest planowane na 2026 rok. Etap kolejny, czyli Baltica 2 o mocy do 1497 MW, ma rozpocząć produkcję do 2027 roku. Inwestycje te przyczynią się do przyspieszenia polskiej transformacji energetycznej.
Oba etapy MFW Baltica posiadają decyzje lokalizacyjne (PSzW), decyzje środowiskowe dla części morskiej, umowy przyłączeniowe do sieci przesyłowej z operatorem, a także otrzymały prawo do kontraktu różnicowego (CfD). W 2022 roku partnerzy projektu spodziewają się otrzymania decyzji środowiskowej dla części przesyłowej na lądzie, a także rozpoczną pracę nad pozyskaniem pozwoleń na budowę. Jest to ostatnie pozwolenie wymagane przed podjęciem finalnej decyzji inwestycyjnej, przypomina PGE.
Źródło: ISBnews
Powiązane wpisy
Stena Line właścicielem infrastruktury portowej w Lipawie
Szwedzki armator Stena Line zakończył proces przejęcia operatora terminalu Terrabalt w łotewskiej Lipawie, formalnie obejmując kontrolę nad obsługą operacji ro-ro, masowych oraz frachtowych. Finalizacja transakcji nastąpiła po uzyskaniu kompletu zgód organów ochrony konkurencji oraz instytucji państwowych.
W artykule
Przejęcie terminalu w Lipawie wpisuje się w konsekwentnie realizowaną strategię rozwoju działalności na Morzu Bałtyckim, w której kluczową rolę odgrywa nie tylko flota i połączenia liniowe, lecz przede wszystkim infrastruktura portowa pozostająca pod bezpośrednim zarządem armatora.
Lipawa jako element długoterminowej strategii
Port w Lipawie pozostaje trzecim co do wielkości portem Łotwy i jednym z kluczowych węzłów logistycznych południowego Bałtyku. Od lat pełni ważną funkcję w regionalnych oraz międzynarodowych łańcuchach dostaw, obsługując zarówno ładunki drobnicowe, jak i transport ro-ro. Stena Line realizuje obecnie z łotewskiej Lipawy regularne połączenie z Travemünde w Niemczech, wykorzystując dwa promy operujące na tej trasie.
Przejęcie terminalu oznacza przejście armatora z roli użytkownika infrastruktury do pozycji jej właściciela i bezpośredniego operatora. To zmiana o znaczeniu systemowym, ponieważ pozwala na pełną kontrolę procesów portowych oraz ich dostosowanie do standardów operacyjnych obowiązujących w całej sieci Stena Line.
Integracja i modernizacja zamiast szybkich zmian
Zarząd spółki zapowiada stopniową rozbudowę oraz modernizację terminalu. Priorytetem mają pozostać bezpieczeństwo, ochrona infrastruktury, jakość obsługi klientów oraz sprawne zarządzanie ruchem w obrębie portu. Jak podkreślają przedstawiciele armatora, rozwój infrastruktury portowej nie jest procesem natychmiastowym, lecz wymaga konsekwencji i czasu.
Podobny model wdrażany był wcześniej w Windawie, gdzie Stena Line kilka lat temu przejęła terminal portowy i zintegrowała go z własnym systemem operacyjnym. Lipawa ma przejść analogiczną drogę, opartą na ewolucyjnych zmianach zamiast gwałtownych reorganizacji.
Równoległe inwestycje portowe
Istotnym uzupełnieniem planów Stena Line są działania podejmowane przez Specjalną Strefę Ekonomiczną w Lipawie. W porcie realizowany jest projekt przebudowy nabrzeża nr 46, którego zakończenie zaplanowano na 31 grudnia 2027 roku. Inwestycja ta ma wzmocnić przepustowość portu oraz poprawić jego zdolność do obsługi rosnącego wolumenu ładunków.
Z punktu widzenia armatora oznacza to możliwość dalszego rozwoju operacji frachtowych w oparciu o nowoczesną i dostosowaną do przyszłych potrzeb infrastrukturę portową.
Bałtycka sieć Stena Line coraz gęstsza
Przejęcie terminalu na Łotwie wzmacnia bałtycką sieć Stena Line, obejmującą już porty w Ventspils i Karlskronie oraz połączenia promowe łączące Łotwę ze Szwecją, Niemcami i Polską. Kontrola nad kluczowymi węzłami portowymi pozwala armatorowi nie tylko na zwiększenie efektywności operacyjnej, lecz także na budowanie bardziej odpornych łańcuchów dostaw w regionie.
W tym kontekście warto przypomnieć, że niedawne przejęcie operatora połączenia Umeå–Vaasa stanowi jedynie uzupełnienie szerszej strategii szwedzkiego armatora. To właśnie inwestycje w infrastrukturę portową, takie jak Lipawa, wyznaczają realny ciężar obecności Stena Line na Bałtyku.
Partnerstwo z regionem zamiast krótkotrwałych działań
Stena Line podkreśla znaczenie współpracy z władzami lokalnymi oraz instytucjami państwowymi. Przejęcie tego terminalu realizowane było przy ścisłej koordynacji z rządem Łotwy, samorządem miejskim oraz Specjalną Strefą Ekonomiczną. Taki model współdziałania ma sprzyjać dalszemu rozwojowi portu jako konkurencyjnego i perspektywicznego ogniwa bałtyckiego systemu transportowego.
Wszystko wskazuje na to, że Lipawa nie jest dla Stena Line jedynie kolejnym punktem na mapie, lecz elementem długofalowej układanki, w której portowa infrastruktura staje się fundamentem trwałej obecności na Morzu Bałtyckim.
